பின்புலத்தில் சேட்டன் சாய் கடை.
Friday, March 26, 2010
மஸ்கட் பேரீட்சங்காய்
சற்று முன் எடுத்தது,கையில் காய்கறி பை இருந்தாலும் பார்த்த உடனே எடுக்கனும் என்று தோன்றியது.இது பழுக்க இன்னும் எவ்வளவு நாள் ஆகும் என்று தெரியவில்லை.போன வருடம் இந்த சமயத்தில் தான் துபாயை விட்டு வெளியேற வேண்டியதால் அங்கு சுவைக்கமுடியவில்லை,இங்காவது முடிகிறதா என்று பார்ப்போம்.
பின்புலத்தில் சேட்டன் சாய் கடை.
பின்புலத்தில் சேட்டன் சாய் கடை.
Thursday, March 25, 2010
கம்பியின் நிலை.
கட்டுமானத்துறையில் கம்பியின் பங்கு என்பது இன்றியமையாதது.பல கட்டுமானங்கள் நிமிர்ந்து பல காலம் நிட்கவும் அதே சமயத்தில் முறையாக உபயோகப்படுத்தாததால் சரிந்து விழுவதும் அடிக்கடி நிகழ்கின்ற நிகழ்வுகள்.அதென்ன கம்பியை சரியாக பயண்படுத்தாத முறை??
நிறையவே இருக்கு,இடம் சூழல் இவற்றை கணக்கில் எடுத்துக்கொன்டு கான்கிரீட்டில் உள்ளிருக்கும் கம்பி வெளிப்புறத்தில் இருந்து எவ்வளவு தூரம் இருக்கனும் என்பதை பொறியாளர்களும் தரநிர்ணய கழகமும் சொலியிருக்கிறார்கள்.உதாரணத்துக்கு தஞ்சாவூரில் ஒரு கட்டிடம் என்றால் அதன் பீமின்(Beam) உள்ளே போடப்படும் கம்பி வெளியில் இருந்து 40mm இருக்கனும் அதுவே நாகப்பட்டினத்தில் கட்டப்படும் பீமில் 50 mm இருக்கனும்.உப்புக்காற்றின் தாக்கத்தை முன்னிட்டு இதை முடிவு செய்துள்ளார்கள்.முடிவு செய்வது எல்லாம் சுலபம் தான் ஆனால் பீம் கம்பி கட்டி கான்கிரீட் போடும் போது அது சரியான நிலையில் இருக்கிறதா என்பதை மேற்பார்வை செய்பவர்கள் கையில் தான் உள்ளது.என்ன தான் மேற்பார்வையாளர் பக்கத்தில் இருந்து கான்கிரீட் போட்டாலும் வேலை செய்பவர்களும் மற்றும் வேறு சில காரணங்களாலும் கம்பி அது உள்ள நிலையில் இருந்து விலக வழியிருக்கு.இந்த மாதிரி வழிகளை பல முறையில் அடைக்கலாம் என்றாலும் அது முழு பயணை பெரும்பாலான சமயங்களில் கொடுப்பதில்லை.
கீழே உள்ள படங்களை பாருங்கள்.
30 ஆண்டு பழமையான ஒரு கட்டிடத்தின் பகுதிகள் முக்கியமாக கூறையின் கீழ் பகுதி.
இங்கு என்ன நடந்துள்ளது? ஆதாவது கான்கிரீட்டின் அடிப்பகுதிக்கும் கம்பிக்கும் தேவையான தூரத்தை விடவில்லை.இதை ஒழுங்குபடுத்த கான்கிரீட் போடும் போது கம்பியின் கீழ் Cover Block என்று சொல்லப்படுகிற சிறிய கான்கிரீட் துண்டைவைத்து அதை கம்பியுடன் கட்டிவிடுவார்கள்,அதனால் கம்பி தன் நிலையில் இருக்கும்.இப்படி சொல்வது எளிதென்றாலும் கான்கிரீட் போடும் இடம் ஒரு போர்களம் அங்கு இதெயெல்லாம் தெளிவாக பார்த்துக்கொண்டிருக்க முடியாது.ஒன்றிருந்தால் போதும் என்ற இடத்தில் 3 வைப்பார்கள்.மேலே உள்ள படத்தில் இந்த மாதிரி Block இல்லாததால் கம்பி கீழே உள்ள சாரத்துடன் ஒட்டிக்கொண்டுவிட்டது,நாள் ஆக ஆக வெளிப்புற காற்றில் உள்ள ஈரப்பதம் கான்கிரீட் உள்ளோ போனதால் கம்பியும் ஆக்ஜிஜனும் சேர்ந்து வேதியல் மாற்றம் அடைய கம்பி துறு பிடித்து அதன் அளவில் விரிவடைய ஆரம்பித்திருக்கு அதன் மூலம் கீழிருக்கும் மெலிதான கான்கிரீட்டை தள்ள ஆரம்பித்திருக்கு.வலுவிழிந்திருக்கும் கான்கிரீட் கீழே விழுந்துவிட்டது.
சரி,இப்போது என்ன பண்ணுவது?30 வருடங்களுக்கு முன்பு போய் யாரையெல்லாம் காரணகர்தாவாக முடியும்? அதற்கு ஆகும் செலவுக்கு தேவையான மராமத்து வேலைகளை பார்த்து குடிபுகும் வழியை பார்பது தான் உசிதம்.மராமத்து பார்த்தால் சரியாகிவிடுமா?
இந்த கேள்விக்கு சரியான Test மூலமும் தேர்ந்த பொறியாளருமே விடை கொடுக்கமுடியும்.என்னென்ன சோதனை செய்வார்கள் அதை எப்படி ஒரு பொறியாளர் அனுகுவார் என்பன எனக்கு அவ்வளவாக தெரியாது அதனால் எப்படி இதை ரிப்பேர் செய்தார்கள் என்பதை மட்டும் இப்போது பார்ப்போம்.
முதலில் இக்கம்பிகளை சுத்தப்படுத்துவார்கள் அதன் பிறகு ஒருவித ரசாயன கலவையை கொண்டு அதன் மீது பூசுவார்கள்.இது ஒரு வகை பெயிண்ட்.அதன் பிறகு அது காயும் வரை காத்திருந்து அதன் மீது கீழ்கண்ட படத்தில் உள்ள சிமிண்ட் கலவையை பூசுவார்கள்.இதன் மூலம் ஒன்று துறுபிடிப்பதை தவிர்த்தல் அடுத்து அக்கம்பிகள் வெளிக்காற்றுடன் உள்ள தொடர்பை கட்டுப்படுத்துதல் என்ற இருவித பணிகளை செய்கிறது.
நிறையவே இருக்கு,இடம் சூழல் இவற்றை கணக்கில் எடுத்துக்கொன்டு கான்கிரீட்டில் உள்ளிருக்கும் கம்பி வெளிப்புறத்தில் இருந்து எவ்வளவு தூரம் இருக்கனும் என்பதை பொறியாளர்களும் தரநிர்ணய கழகமும் சொலியிருக்கிறார்கள்.உதாரணத்துக்கு தஞ்சாவூரில் ஒரு கட்டிடம் என்றால் அதன் பீமின்(Beam) உள்ளே போடப்படும் கம்பி வெளியில் இருந்து 40mm இருக்கனும் அதுவே நாகப்பட்டினத்தில் கட்டப்படும் பீமில் 50 mm இருக்கனும்.உப்புக்காற்றின் தாக்கத்தை முன்னிட்டு இதை முடிவு செய்துள்ளார்கள்.முடிவு செய்வது எல்லாம் சுலபம் தான் ஆனால் பீம் கம்பி கட்டி கான்கிரீட் போடும் போது அது சரியான நிலையில் இருக்கிறதா என்பதை மேற்பார்வை செய்பவர்கள் கையில் தான் உள்ளது.என்ன தான் மேற்பார்வையாளர் பக்கத்தில் இருந்து கான்கிரீட் போட்டாலும் வேலை செய்பவர்களும் மற்றும் வேறு சில காரணங்களாலும் கம்பி அது உள்ள நிலையில் இருந்து விலக வழியிருக்கு.இந்த மாதிரி வழிகளை பல முறையில் அடைக்கலாம் என்றாலும் அது முழு பயணை பெரும்பாலான சமயங்களில் கொடுப்பதில்லை.
கீழே உள்ள படங்களை பாருங்கள்.
30 ஆண்டு பழமையான ஒரு கட்டிடத்தின் பகுதிகள் முக்கியமாக கூறையின் கீழ் பகுதி.
இங்கு என்ன நடந்துள்ளது? ஆதாவது கான்கிரீட்டின் அடிப்பகுதிக்கும் கம்பிக்கும் தேவையான தூரத்தை விடவில்லை.இதை ஒழுங்குபடுத்த கான்கிரீட் போடும் போது கம்பியின் கீழ் Cover Block என்று சொல்லப்படுகிற சிறிய கான்கிரீட் துண்டைவைத்து அதை கம்பியுடன் கட்டிவிடுவார்கள்,அதனால் கம்பி தன் நிலையில் இருக்கும்.இப்படி சொல்வது எளிதென்றாலும் கான்கிரீட் போடும் இடம் ஒரு போர்களம் அங்கு இதெயெல்லாம் தெளிவாக பார்த்துக்கொண்டிருக்க முடியாது.ஒன்றிருந்தால் போதும் என்ற இடத்தில் 3 வைப்பார்கள்.மேலே உள்ள படத்தில் இந்த மாதிரி Block இல்லாததால் கம்பி கீழே உள்ள சாரத்துடன் ஒட்டிக்கொண்டுவிட்டது,நாள் ஆக ஆக வெளிப்புற காற்றில் உள்ள ஈரப்பதம் கான்கிரீட் உள்ளோ போனதால் கம்பியும் ஆக்ஜிஜனும் சேர்ந்து வேதியல் மாற்றம் அடைய கம்பி துறு பிடித்து அதன் அளவில் விரிவடைய ஆரம்பித்திருக்கு அதன் மூலம் கீழிருக்கும் மெலிதான கான்கிரீட்டை தள்ள ஆரம்பித்திருக்கு.வலுவிழிந்திருக்கும் கான்கிரீட் கீழே விழுந்துவிட்டது.
சரி,இப்போது என்ன பண்ணுவது?30 வருடங்களுக்கு முன்பு போய் யாரையெல்லாம் காரணகர்தாவாக முடியும்? அதற்கு ஆகும் செலவுக்கு தேவையான மராமத்து வேலைகளை பார்த்து குடிபுகும் வழியை பார்பது தான் உசிதம்.மராமத்து பார்த்தால் சரியாகிவிடுமா?
இந்த கேள்விக்கு சரியான Test மூலமும் தேர்ந்த பொறியாளருமே விடை கொடுக்கமுடியும்.என்னென்ன சோதனை செய்வார்கள் அதை எப்படி ஒரு பொறியாளர் அனுகுவார் என்பன எனக்கு அவ்வளவாக தெரியாது அதனால் எப்படி இதை ரிப்பேர் செய்தார்கள் என்பதை மட்டும் இப்போது பார்ப்போம்.
முதலில் இக்கம்பிகளை சுத்தப்படுத்துவார்கள் அதன் பிறகு ஒருவித ரசாயன கலவையை கொண்டு அதன் மீது பூசுவார்கள்.இது ஒரு வகை பெயிண்ட்.அதன் பிறகு அது காயும் வரை காத்திருந்து அதன் மீது கீழ்கண்ட படத்தில் உள்ள சிமிண்ட் கலவையை பூசுவார்கள்.இதன் மூலம் ஒன்று துறுபிடிப்பதை தவிர்த்தல் அடுத்து அக்கம்பிகள் வெளிக்காற்றுடன் உள்ள தொடர்பை கட்டுப்படுத்துதல் என்ற இருவித பணிகளை செய்கிறது.
Wednesday, March 24, 2010
பரிசு தினம்
சக தொழிலாள நண்பர் அன்புத்தொல்லையாக அவ்வப்போது வெளியில் போக கூப்பிட்டாலும் பெரும்பாலான நேரங்களில் அதை தவிர்த்துவிடுவேன் இருந்தாலும் சில சமயம் வேறு வழியில்லாமல் போக வேண்டிவந்துவிடுகிறது.ஒரு நாள் தான் லுலு கடைத்தொகுதிக்கு போவதாகவும் நீயும் வாயேன் என்றார்.அப்போது அரிசி வாங்க வேண்டிய நேரம் அத்தோடு லுலுவில் காய்கறிகள் கொஞ்சம் ஃப்ரிரஸ்ஸாக இருக்கும் என்பதால் ஒத்துக்கொண்டு போனேன்.மூவரும் அவரவர்க்கு வேண்டியதை வாங்கிக்கொண்டு திரும்பினோம்.
போன வாரம் ஒரு நாள் ஸ்கந்தப் போகலாம் என்றார் அதுவும் இரவில்.இரவில் அங்கு போய் என்ன பார்க்கப்போகிறீர்கள் அதுவும் கடற்கரையை தவிர அங்கு ஒன்றும் இல்லையே என்றேன்.அப்போதைக்கு அந்த பயணம் தள்ளிப்போடப்பட்டது.
நேற்று திரும்பவும் ஸ்கந்த(Qantab) பயணம் பற்றி பேச்சு வந்தது,எப்போது போகப்போகிறீர்கள் என்றேன்.வேலை முடிந்து வீட்டுக்கு வந்து பிறகு போகலாம் என்றார்.போவதற்கு மட்டுமே 20 நிமிடங்களுக்கு மேலாகும் அதுவும் வீட்டுக்கு போய்விட்டு போனால் சூரியன் மறைந்த பிறகு தான் அங்கு போ சேர முடியும் என்றேன்.
அப்படியென்றால் வேலை முடிந்த உடனே நேரடியாக கிளம்பிவிடலாம் என்றார்,சரி போகலாம் என்று மாலை 6 மணிக்கு கிளம்பினோம்.முத்ரா வரை போய் அங்கு வண்டியை நிறுத்திவிட்டு ஒரு 5 நிமிடம் இருங்கள் நான் போய் தொழுதுவிட்டு வருகிறேன் என்று போனார்.வித்தியாசமான கோணத்தில் முத்ரா படங்கள்.மலை மீது ஒரு சிறிய கோட்டை கூட உள்ளது.
அங்கிருந்து கிளம்பி ஸ்கந்த நோக்கி போனோம்,அப்போதே கொஞ்சம் இருட்டிவிட்டது இதற்கு மேல் அங்கு போய் என்ன பார்க்கப்போகிறேன் என்பதே என் நினைவாக இருந்தது,இதற்கிடையில் நடுவில் ஓரிடத்தில் நிறுத்தி கேக் மற்றும் பானங்களை வாங்கிக்கொண்டு வந்தார்.செலவு செய்யவிடவில்லை.தொடர்ந்த பயணம் ஸ்கந்தப் வந்த போது நன்றாக இருட்டிவிட்டது.ஏதோ ஒரு சாலை கடல்வரை வந்து முடிந்திருந்தது.அப்படியே வண்டியை நிறுத்திவிட்டு கடற்கரையை நோக்கி நடந்தோம்.நிலா வெளிச்சம் கொஞ்சமாக இருந்தது மற்றபடி யாரோ நான்கு தொழிலாள்ர்கள் பாய்விரித்து சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள்.
கடற்கரை நோக்கி நின்ற போது....வாவ்!! என்னை அறியாமலே உள்ளம் குதூகலித்தது.இருண்ட வானம்,வடக்கு நோக்கி கடல்..நட்ட நடுவே சிறிய கரடி என்று அழைக்கப்படுகிற Ursa Miநொர் நட்சத்திர கூட்டம் தென்பட்டது.வால் போன்ற பகுதியில் நடுவில் இருக்கும் நட்சத்திரத்தின் துணை நட்சத்திரமும் தெரிந்தது.இது அனைத்தையும் என் தாத்தா எனக்கு காண்பித்த நாகப்பட்டின முற்றம் தான் ஞாபகத்துக்கு வந்தது.Polaris என்றழைக்கப்படும் நட்சத்திரம் கடல்மட்டத்தில் இருந்து 10 டிகிரி கோணத்தில் இருந்தது.
அன்னாந்து பார்த்தால் இதுவரை காணக்கிடைக்காத நட்சத்திர கூட்டங்கள் வெறும் கண்களுக்கு பெரும் விருந்தாக இருந்தது.என்னுடைய ஆர்வத்தை பார்த்த சிரியா நண்பர் தன்னிடம் இருக்கும் சில நெகிழிகளை கொண்டுவந்து கொடுத்து படுத்துக்கொண்டு பார் என்றார்.
தலைக்கு மேல் தெரிந்த செவ்வாய் செங்கதிர்களை வீசிக்கொண்டிருந்தது அத்தோடு பல பல நட்சத்திர தொகுதிகள் வானத்தை பிரம்மாண்டமாக்கிகொண்டிருந்தது.நகரங்களில் செயற்கை ஒளியில் இம்மாதிரியான காட்சிகளை நாம் காணமுடியாது.நிர்மால்யமான வானம் மற்றும் செயற்கை ஒளியில்லாமல் இருக்கும் இடங்களை தேர்ந்தெடுத்து வானத்தை பார்த்தால் கிடைக்கும் ஆனந்தம் சொல்லில் அடங்காது.கையில் தொலைநோக்கி எதுவும் இல்லாதது மிக பெரிய இழப்பாக தெரிந்தது.ஒன்றுமே பார்க்க முடியாது என்று வந்த எனக்கு மிகப்பெரிய பரிசாக நட்சத்திர வானம் பார்க்க கிடைத்தது.
கடற்கரையில் படுத்துக்கொண்டிருக்கும் போதே ஏதோ பேச்சு திசைமாறி Religion பக்கம் போய் அது தீவிரமாக போகும் முன்பே அங்கிருந்து கிளம்பிவிட்டோம்.இதன் விளைவை அடுத்த பதிவில் பார்க்கலாம்.
வரும் வழியில் அங்குள்ள ஒரு Resort உள்ளே போய் பார்த்துவிட்டு அதன் பிறகு Diving Centre என்ற இடத்துக்கும் போய்விட்டு வந்தோம்.
போன வாரம் ஒரு நாள் ஸ்கந்தப் போகலாம் என்றார் அதுவும் இரவில்.இரவில் அங்கு போய் என்ன பார்க்கப்போகிறீர்கள் அதுவும் கடற்கரையை தவிர அங்கு ஒன்றும் இல்லையே என்றேன்.அப்போதைக்கு அந்த பயணம் தள்ளிப்போடப்பட்டது.
நேற்று திரும்பவும் ஸ்கந்த(Qantab) பயணம் பற்றி பேச்சு வந்தது,எப்போது போகப்போகிறீர்கள் என்றேன்.வேலை முடிந்து வீட்டுக்கு வந்து பிறகு போகலாம் என்றார்.போவதற்கு மட்டுமே 20 நிமிடங்களுக்கு மேலாகும் அதுவும் வீட்டுக்கு போய்விட்டு போனால் சூரியன் மறைந்த பிறகு தான் அங்கு போ சேர முடியும் என்றேன்.
அப்படியென்றால் வேலை முடிந்த உடனே நேரடியாக கிளம்பிவிடலாம் என்றார்,சரி போகலாம் என்று மாலை 6 மணிக்கு கிளம்பினோம்.முத்ரா வரை போய் அங்கு வண்டியை நிறுத்திவிட்டு ஒரு 5 நிமிடம் இருங்கள் நான் போய் தொழுதுவிட்டு வருகிறேன் என்று போனார்.வித்தியாசமான கோணத்தில் முத்ரா படங்கள்.மலை மீது ஒரு சிறிய கோட்டை கூட உள்ளது.
அங்கிருந்து கிளம்பி ஸ்கந்த நோக்கி போனோம்,அப்போதே கொஞ்சம் இருட்டிவிட்டது இதற்கு மேல் அங்கு போய் என்ன பார்க்கப்போகிறேன் என்பதே என் நினைவாக இருந்தது,இதற்கிடையில் நடுவில் ஓரிடத்தில் நிறுத்தி கேக் மற்றும் பானங்களை வாங்கிக்கொண்டு வந்தார்.செலவு செய்யவிடவில்லை.தொடர்ந்த பயணம் ஸ்கந்தப் வந்த போது நன்றாக இருட்டிவிட்டது.ஏதோ ஒரு சாலை கடல்வரை வந்து முடிந்திருந்தது.அப்படியே வண்டியை நிறுத்திவிட்டு கடற்கரையை நோக்கி நடந்தோம்.நிலா வெளிச்சம் கொஞ்சமாக இருந்தது மற்றபடி யாரோ நான்கு தொழிலாள்ர்கள் பாய்விரித்து சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள்.
கடற்கரை நோக்கி நின்ற போது....வாவ்!! என்னை அறியாமலே உள்ளம் குதூகலித்தது.இருண்ட வானம்,வடக்கு நோக்கி கடல்..நட்ட நடுவே சிறிய கரடி என்று அழைக்கப்படுகிற Ursa Miநொர் நட்சத்திர கூட்டம் தென்பட்டது.வால் போன்ற பகுதியில் நடுவில் இருக்கும் நட்சத்திரத்தின் துணை நட்சத்திரமும் தெரிந்தது.இது அனைத்தையும் என் தாத்தா எனக்கு காண்பித்த நாகப்பட்டின முற்றம் தான் ஞாபகத்துக்கு வந்தது.Polaris என்றழைக்கப்படும் நட்சத்திரம் கடல்மட்டத்தில் இருந்து 10 டிகிரி கோணத்தில் இருந்தது.
அன்னாந்து பார்த்தால் இதுவரை காணக்கிடைக்காத நட்சத்திர கூட்டங்கள் வெறும் கண்களுக்கு பெரும் விருந்தாக இருந்தது.என்னுடைய ஆர்வத்தை பார்த்த சிரியா நண்பர் தன்னிடம் இருக்கும் சில நெகிழிகளை கொண்டுவந்து கொடுத்து படுத்துக்கொண்டு பார் என்றார்.
தலைக்கு மேல் தெரிந்த செவ்வாய் செங்கதிர்களை வீசிக்கொண்டிருந்தது அத்தோடு பல பல நட்சத்திர தொகுதிகள் வானத்தை பிரம்மாண்டமாக்கிகொண்டிருந்தது.நகரங்களில் செயற்கை ஒளியில் இம்மாதிரியான காட்சிகளை நாம் காணமுடியாது.நிர்மால்யமான வானம் மற்றும் செயற்கை ஒளியில்லாமல் இருக்கும் இடங்களை தேர்ந்தெடுத்து வானத்தை பார்த்தால் கிடைக்கும் ஆனந்தம் சொல்லில் அடங்காது.கையில் தொலைநோக்கி எதுவும் இல்லாதது மிக பெரிய இழப்பாக தெரிந்தது.ஒன்றுமே பார்க்க முடியாது என்று வந்த எனக்கு மிகப்பெரிய பரிசாக நட்சத்திர வானம் பார்க்க கிடைத்தது.
கடற்கரையில் படுத்துக்கொண்டிருக்கும் போதே ஏதோ பேச்சு திசைமாறி Religion பக்கம் போய் அது தீவிரமாக போகும் முன்பே அங்கிருந்து கிளம்பிவிட்டோம்.இதன் விளைவை அடுத்த பதிவில் பார்க்கலாம்.
வரும் வழியில் அங்குள்ள ஒரு Resort உள்ளே போய் பார்த்துவிட்டு அதன் பிறகு Diving Centre என்ற இடத்துக்கும் போய்விட்டு வந்தோம்.
Monday, March 22, 2010
புதியவர்
எங்கள் வீட்டில் 3 அறை.கழிவறையுடன் இருக்கும் அறையில் முதலில் ஒரு தமிழர் இருந்தார் இப்போது ஒரு மலேசியர் இருக்கார்.இரண்டாவது அறையில் நான்.மூன்றாவது அறை ஒரு பிலிபினோவுக்காக ஒதுக்கப்பட்டது ஆனால் என்ன காரணமோ அவன் இங்கு கொஞ்ச நாள் மட்டும் தங்கிவிட்டு போய்விட்டான்.அவன் போன பிறகு அந்த அறை சும்மாவாகவே தூசிகளை சேமித்துக்கொண்டிருந்தது.இப்படிப்பட்ட சமயத்தில் வேறு ஒரு புது வேலைக்காக துபாய் மற்றும் அபுதாபியில் இருந்த சில ஊழியர்களை இங்கு கொண்டு வந்தது நிர்வாகம்.புதிதாக வருபவர்களுக்கு முதலில் ஹோட்டலில் தங்கவைப்பதாக முடிவு செய்திருந்தார்கள் அதன் பிறகு ஒரு நாள் வாடகை 33 ரியால் என்பதை கணக்கு போட்டு சும்மா இருந்த இந்த அறைக்கு அந்த பாக்கிஸ்தானியை மாற்றிவிட்டார்கள்.இந்த வீடு எடுக்கும் போதே நான் வெஜிடேரியன் என்பதால் என்னை முன்னிருத்தியே மற்றவர்களை தேர்வுசெய்தார்கள் ஆனால் இப்போது இருக்கும் "தல" அதையெல்லாம் காற்றில் பறக்கவிட்டுவிட்டு எங்களை ஒரு வார்த்தை கூட கேட்காமல் மூன்றாமவரை இங்கு மாற்றிவிட்டார்.
பாவம் அந்த பாக்கிஸ்தானி உள்ளே சமைக்க இடம் இல்லாமல் வெளியில் போய் சாப்பிடவேண்டிய நிலமைக்கு தள்ளப்பட்டிருந்தார்.இதற்கிடையில் பாக்கிஸ்தானியின் ஒப்பந்தப்படி ஒரு வாரத்தில் வேறு வீடு பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும் என்றும் அதன் பிறகு ஒரு சிரியா நாட்டுக்காரர் ஒரு மாதத்துக்காக அங்கு வருகிறார் என்று மறைமுகமாக சொல்லப்பட்டது.நேரிடையாக சொல்லப்படாதது வருத்தத்தை தந்தாலும் இன்னும் 6 மாதம் தான் இருக்கு எதற்கு சண்டை போட வேண்டும் என்று விட்டுவிட்டேன்.
சிரியாகாரர் தான் வரும் போது மனைவியுடன் தன் மகிழுந்துவில் ஷார்ஜாவில் இருந்து வந்திருந்தார்.மஸ்கட் முழுவதும் மனைவியுடன் சுற்றிப்பார்க்க வசதியாக ஒரு வாரம் வெளியில் தங்கியிருந்தார்.மனைவி கிளம்புவதற்கு முன்பு தான் தங்கப்போகும் அறைக்கு அழைத்து வந்து காண்பித்தார்.
இந்த சிரியாக்காரரை ஒரே ஒரு முறை துபாயில் வேலை செய்யும் போது பார்த்திருந்தாலும் அவ்வளவாக பேசியதில்லை.நல்ல எட்டு கட்டை குரல் வளம்,பக்கத்தில் இருப்பவருடன் பேசினாலே இரண்டு வீடு தள்ளி இருப்பவர்கள் கூட கேட்கலாம்.எளிமையாக இருப்பவர்- தான் காபி போட்ட GASக்கு கூட காசு கொடுத்துவிடுகிறேன் என்று சொல்பவர்.இஸ்லாம் மற்றும் அவருடைய கடவுள் பராக்கிரமங்களை நான் ஹெட் போன் போட்டு படம் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாலும் சொல்வார்.அவ்வப்போது தருமி பதிவுகள் ஞாபகம் வந்தாலும் அவர் சொல்வதை பொருமையுடன் கேட்டுக்கொண்டிருப்பேன்.
அவர் வாழ்கை முறை வித்தியாசமாக இருந்தது.மாலை வேலை முடிந்து வீடு திரும்பியவுடன் தூக்கம் அதன் பிறகு இரவு 9 மணிக்கு எழுந்து மெது நடை ஓட்டம் அதனால் வந்த வேர்வையை நீக்க குளியல்,குளித்ததால் வந்த சுறு சுறுப்பால் 11 மணிக்கு மேல் சாப்பாடு,சாப்பிட்டதால் தூக்கம் வராமல் 2 மணி வரை தொலைக்காட்சி.இவ்வளவும் முடிந்தபிறகு தூங்கி காலை 7 அல்லது 7.30 மணிக்கு எழுந்து அலுவலகத்துக்கு 8.30 வருவார்.ஏன் இப்படி என்ற கேட்ட ஒரு நாள்,என்னுடைய நேரப்படி இரவு 10.30 தூங்கி விடியற்காலை 3 மணிக்கெல்லாம் முழிப்பு வந்ததாக சொன்னார்.
ஒவ்வொரு நாளும் அலுவலகம் முடிந்த பிறகு என்னிடம் வந்து சாமான்கள் வாங்க என்கேயாவது போகனுமா? என்று அன்புத்தொல்லை பண்ணுவார்.நானும் "ஒன்றும் இல்லை" இப்போது என்று சொல்லி தப்பித்து வந்தேன்.ஒரு நாள் சரி போய் தான் பார்க்கலாம் என்று என்னுடைய இரவு சாப்பாடு 8 மணிக்கு முடித்துவிட்டு அவருடன் 8.30 வெளியில் கிளம்பினேன்.மகிழுந்து ஓட்டுவது என்றால் அவ்வளவு இஷ்டம் போல் அவருக்கு.எங்கு போகலாம் என்றார்?உங்களுக்கு என்ன வாங்கவேண்டுமோ அங்கேயே போகலாம் என்றேன்.
வண்டி 100 ~120 கிமீட்டர் வேகத்தில் வழுக்கிக்கொண்டு போய்கொண்டிருந்தது.40 கி மீட்டர் தள்ளி உள்ள சீஃப் என்று சொல்லக்கூடிய விமான நிலையத்தையும் தாண்டி போய்கொண்டிருந்த்து.வழி நெடுகே நம்மூர் மக்கள் சொல்வது போல் நம்மூரில் படித்து அமெரிக்கர்களுக்கு வேலை செய்வது,அங்கு நல்ல பெரிய பதவிகளில் இருப்பது மற்றும் பணம் சேர்த்த பிறகு சொந்த நாட்டுக்கு திரும்பி வந்து இங்குள்ள அரசியல் நிலையை கண்டு வெம்பி வெடிப்பது என்று வரிசையாக சொல்லிக்கொண்டு வந்தார்.ஆச்சரியமான ஒற்றுமை என்னை திகைக்கவைத்தது.சீஃப் க்கு பக்கத்தில் உள்ள சிட்டி சென்டருக்கு போய் 6 ரியாலுக்கு சாமான் வாங்கிவிட்டு திரும்ப ஒரு 45 கிமீட்டர் ஓட்டி வீடு வந்து சேரும் போது மணி 10.30.சரியாக நான் தூங்கும் நேரத்துக்கு கொண்டுவந்து விட்டார்.என்னதான் பெட்ரோல் விலை குறைவு என்றாலும் வெறும் 6 ரியாலுக்காக சுமார் 90 கி மீட்டர் ஓட்டிப்போய் கொண்டுவிட்டார்.நேரத்தை போக்க பேசவேண்டும் அதை யாராவது கேட்கவேண்டும் அத்தோடு வண்டி ஓட்டவேண்டும் என்று காசு கூட வீணாக்குவதை பற்றி கவலைப்படாமல் இயற்கையையும் அசுத்தப்படுத்திகிறார்களே என்று வருத்தமாக இருந்தது.மற்றொரு முறை இதை அனுமதிக்கக்கூடாது என்று நினைத்துக்கொண்டேன்.
வார இறுதி விடுமுறை இங்கு இரண்டு நாட்கள்.என்னிடமும் அந்த மலேசியரிடமும் வாகனம் இல்லாத்தால் வெளியிடம் போக பொது முறையை மட்டுமே நம்பி இருக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஆனால் நம்ம சிரியாகாரருக்கு மகிழுந்து இருக்கு,குடும்பம் ஷார்ஜாவில் இருக்கு அத்தோடு இரண்டு தேசத்துக்கு போய் வர விசா கெடுபிடி அவ்வளவாக கிடையாது.இந்த காரணங்களாலேயே வார இறுதி நாட்களில் குடும்பத்தை கண்டு வர சுமார் 1000 கிமீட்டர் வண்டி ஓட்டுகிறார்.இப்படி போய் வருவதால் சாதரண நாட்களில் அவரால் சும்மா இருக்க முடிவதில்லையோ என்னவோ!!
அதன் பிறகு பல முறை வெளியில் போக கேட்டாலும் அவர் மனம் நோகாமல் வேறு வேலை இருப்பதாக சொல்லிவிடுவேன்.
நினைப்பதெல்லாம் எங்கு நடக்குது? மீதி அடுத்த பதிவில்.
பாவம் அந்த பாக்கிஸ்தானி உள்ளே சமைக்க இடம் இல்லாமல் வெளியில் போய் சாப்பிடவேண்டிய நிலமைக்கு தள்ளப்பட்டிருந்தார்.இதற்கிடையில் பாக்கிஸ்தானியின் ஒப்பந்தப்படி ஒரு வாரத்தில் வேறு வீடு பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும் என்றும் அதன் பிறகு ஒரு சிரியா நாட்டுக்காரர் ஒரு மாதத்துக்காக அங்கு வருகிறார் என்று மறைமுகமாக சொல்லப்பட்டது.நேரிடையாக சொல்லப்படாதது வருத்தத்தை தந்தாலும் இன்னும் 6 மாதம் தான் இருக்கு எதற்கு சண்டை போட வேண்டும் என்று விட்டுவிட்டேன்.
சிரியாகாரர் தான் வரும் போது மனைவியுடன் தன் மகிழுந்துவில் ஷார்ஜாவில் இருந்து வந்திருந்தார்.மஸ்கட் முழுவதும் மனைவியுடன் சுற்றிப்பார்க்க வசதியாக ஒரு வாரம் வெளியில் தங்கியிருந்தார்.மனைவி கிளம்புவதற்கு முன்பு தான் தங்கப்போகும் அறைக்கு அழைத்து வந்து காண்பித்தார்.
இந்த சிரியாக்காரரை ஒரே ஒரு முறை துபாயில் வேலை செய்யும் போது பார்த்திருந்தாலும் அவ்வளவாக பேசியதில்லை.நல்ல எட்டு கட்டை குரல் வளம்,பக்கத்தில் இருப்பவருடன் பேசினாலே இரண்டு வீடு தள்ளி இருப்பவர்கள் கூட கேட்கலாம்.எளிமையாக இருப்பவர்- தான் காபி போட்ட GASக்கு கூட காசு கொடுத்துவிடுகிறேன் என்று சொல்பவர்.இஸ்லாம் மற்றும் அவருடைய கடவுள் பராக்கிரமங்களை நான் ஹெட் போன் போட்டு படம் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாலும் சொல்வார்.அவ்வப்போது தருமி பதிவுகள் ஞாபகம் வந்தாலும் அவர் சொல்வதை பொருமையுடன் கேட்டுக்கொண்டிருப்பேன்.
அவர் வாழ்கை முறை வித்தியாசமாக இருந்தது.மாலை வேலை முடிந்து வீடு திரும்பியவுடன் தூக்கம் அதன் பிறகு இரவு 9 மணிக்கு எழுந்து மெது நடை ஓட்டம் அதனால் வந்த வேர்வையை நீக்க குளியல்,குளித்ததால் வந்த சுறு சுறுப்பால் 11 மணிக்கு மேல் சாப்பாடு,சாப்பிட்டதால் தூக்கம் வராமல் 2 மணி வரை தொலைக்காட்சி.இவ்வளவும் முடிந்தபிறகு தூங்கி காலை 7 அல்லது 7.30 மணிக்கு எழுந்து அலுவலகத்துக்கு 8.30 வருவார்.ஏன் இப்படி என்ற கேட்ட ஒரு நாள்,என்னுடைய நேரப்படி இரவு 10.30 தூங்கி விடியற்காலை 3 மணிக்கெல்லாம் முழிப்பு வந்ததாக சொன்னார்.
ஒவ்வொரு நாளும் அலுவலகம் முடிந்த பிறகு என்னிடம் வந்து சாமான்கள் வாங்க என்கேயாவது போகனுமா? என்று அன்புத்தொல்லை பண்ணுவார்.நானும் "ஒன்றும் இல்லை" இப்போது என்று சொல்லி தப்பித்து வந்தேன்.ஒரு நாள் சரி போய் தான் பார்க்கலாம் என்று என்னுடைய இரவு சாப்பாடு 8 மணிக்கு முடித்துவிட்டு அவருடன் 8.30 வெளியில் கிளம்பினேன்.மகிழுந்து ஓட்டுவது என்றால் அவ்வளவு இஷ்டம் போல் அவருக்கு.எங்கு போகலாம் என்றார்?உங்களுக்கு என்ன வாங்கவேண்டுமோ அங்கேயே போகலாம் என்றேன்.
வண்டி 100 ~120 கிமீட்டர் வேகத்தில் வழுக்கிக்கொண்டு போய்கொண்டிருந்தது.40 கி மீட்டர் தள்ளி உள்ள சீஃப் என்று சொல்லக்கூடிய விமான நிலையத்தையும் தாண்டி போய்கொண்டிருந்த்து.வழி நெடுகே நம்மூர் மக்கள் சொல்வது போல் நம்மூரில் படித்து அமெரிக்கர்களுக்கு வேலை செய்வது,அங்கு நல்ல பெரிய பதவிகளில் இருப்பது மற்றும் பணம் சேர்த்த பிறகு சொந்த நாட்டுக்கு திரும்பி வந்து இங்குள்ள அரசியல் நிலையை கண்டு வெம்பி வெடிப்பது என்று வரிசையாக சொல்லிக்கொண்டு வந்தார்.ஆச்சரியமான ஒற்றுமை என்னை திகைக்கவைத்தது.சீஃப் க்கு பக்கத்தில் உள்ள சிட்டி சென்டருக்கு போய் 6 ரியாலுக்கு சாமான் வாங்கிவிட்டு திரும்ப ஒரு 45 கிமீட்டர் ஓட்டி வீடு வந்து சேரும் போது மணி 10.30.சரியாக நான் தூங்கும் நேரத்துக்கு கொண்டுவந்து விட்டார்.என்னதான் பெட்ரோல் விலை குறைவு என்றாலும் வெறும் 6 ரியாலுக்காக சுமார் 90 கி மீட்டர் ஓட்டிப்போய் கொண்டுவிட்டார்.நேரத்தை போக்க பேசவேண்டும் அதை யாராவது கேட்கவேண்டும் அத்தோடு வண்டி ஓட்டவேண்டும் என்று காசு கூட வீணாக்குவதை பற்றி கவலைப்படாமல் இயற்கையையும் அசுத்தப்படுத்திகிறார்களே என்று வருத்தமாக இருந்தது.மற்றொரு முறை இதை அனுமதிக்கக்கூடாது என்று நினைத்துக்கொண்டேன்.
வார இறுதி விடுமுறை இங்கு இரண்டு நாட்கள்.என்னிடமும் அந்த மலேசியரிடமும் வாகனம் இல்லாத்தால் வெளியிடம் போக பொது முறையை மட்டுமே நம்பி இருக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஆனால் நம்ம சிரியாகாரருக்கு மகிழுந்து இருக்கு,குடும்பம் ஷார்ஜாவில் இருக்கு அத்தோடு இரண்டு தேசத்துக்கு போய் வர விசா கெடுபிடி அவ்வளவாக கிடையாது.இந்த காரணங்களாலேயே வார இறுதி நாட்களில் குடும்பத்தை கண்டு வர சுமார் 1000 கிமீட்டர் வண்டி ஓட்டுகிறார்.இப்படி போய் வருவதால் சாதரண நாட்களில் அவரால் சும்மா இருக்க முடிவதில்லையோ என்னவோ!!
அதன் பிறகு பல முறை வெளியில் போக கேட்டாலும் அவர் மனம் நோகாமல் வேறு வேலை இருப்பதாக சொல்லிவிடுவேன்.
நினைப்பதெல்லாம் எங்கு நடக்குது? மீதி அடுத்த பதிவில்.
Friday, March 05, 2010
சுத்தமான காத்து
ஒவ்வொரு தேசத்துக்கும் தனித்தனியே விதிமுறைகள்,வேலை செய்ய வந்துவிட்டால் வேறு வழியின்றி அனுசரித்து தான் போக வேண்டும்.இதை எதற்கு சொல்கிறேன் என்றால் இங்கு இணைய இணைப்புக்கு (Nawras) 48 மணி நேரத்துக்கு இரண்டு ரியால் வசூலிக்கிறார்கள்.மிக அதிகபட்சமாக நீங்கள் 2 ஜிபி வரை உபயோகிக்கலாம்.இந்த இணைய இணைப்பில் பலான/அனுமதிகப்படாத பக்கங்கள் என்று அவர்கள் நிர்ணயத்திர்கிற பக்கங்களை பார்க்க முடியாது.வேறு வழி மூலம் பார்க்கலாம் என்றாலும் விதியை அனுசரிப்பது நல்லது என்பதால் அந்த வழி முறையை சொல்லவில்லை.சரி,பிள்ளைகளை காப்பாற்ற தேவையான வழி என்பதால் அதில் குறை காணமுடியாது ஆனால் இந்த VOIP என்று சொல்லப்படுகிற இணையம் மூலம் தொலைப்பேசி முறையை மூடி வைத்துள்ளார்கள்.இது UAE யிலும் நடைமுறையில் உள்ளது.இதை தடை செய்ய பிள்ளையார் சுழி போட்டது Skype என்று ஓரிடத்தில் படித்தேன் ஆதாவது இந்த மென்பொருள் மூலம் செலுத்தப்படும் பாக்கெட்கள் அவ்வளவு பாதுகாப்பாக இல்லாத்தாலும் மற்றும் கட்டமைப்பை சேதப்படுத்தும் முறையில் இருப்பதால் இதை தடை செய்துவிட்டார்கள் என்று.கணினியில் ஒன்று போனால் என்ன அதே போல் 100 இருக்கே என்ன செய்வது என்று யோசித்து எல்லாவற்றையும் மூடிவிட்டார்கள்.பக்கத்து நாடுகளில் உள்ள முறையை அப்படியே காப்பி அடிக்கிறார்களோ என்று சந்தேகம் வருகிறது.
ஆமாம் இப்படி VOIP ஐ மூடுவதால் அப்படி என்ன பெரிதாக சாதிக்கப்போகிறார்கள் என்று முதலில் தோனினாலும் இதன் உள்ள இருக்கும் சூட்சமம் அதன் வீரியம் அதனால் இங்குள்ள தொலை தொடர்பு துறை சந்திக்க நேரிடும் இழப்புகள் என்று ஒன்றன் பின் ஒன்றாக தொடர்கிறது.இந்த காரணத்தையாவது ஓரளவு ஒத்துக்கொள்ளலாம் அதைவிட்டு இணையத்துக்கு பணம் கட்டிய பிறது கணினி - கணினி தொடர்பில் செய்யப்படும் குரலுக்கும் ஆப்பு வைக்கிறார்கள்.உதாரணமாக MSN,Yahoo மற்றும் Gtalk மூலம் நண்பர்களுக்கிடையே செய்யப்படும் ஆடியோவையும் அவ்வப்போது மூடிவிடுகிறர்கள்.
வீட்டில் திறந்தால் 2 ரியால் கொடுக்கவேண்டி வரும் என்று Internet Cafe க்கு போன வாரம் போனேன்.35 நிமிடங்களாக Hello வை தவிர ஒன்றும் பேசவில்லை,தெண்டமே என்று 300 பைசா கொடுத்துவிட்டு வந்தேன்.நேற்று காலை வீட்டில் இருந்து மனைவியுடன் பேச முற்படும் போதும் இதே பிரச்சனை ஆனால் நகர்படத்தில் பிரச்சனையில்லை.நகர்படம் போக வர இருக்கும் பேண்ட் விட்த் ஆடியோவுக்கு இல்லை என்றால் என்ன அர்த்தம்?அ தை மூடியிருக்கிறார்கள் என்றே தெரிகிறது.அதன் பிறகு கூகிளில் தேடிய போது மேற்சொன்ன பல விபரங்கள் வந்துவிழுந்தது.இப்படி கெடுபிடி இருப்பதாலே பல Internet cafe யில் மலிவு விலையில் தொலைபேசி அழைப்புகளை கள்ளத்தனமாக செய்கிறார்கள்.
காலையில் செய்ய முடியாத குரல் வழி பேச்சு மாலையில் கிடைத்தது - என்ன நடக்கிறது என்று புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை.
வழக்கம் போல் மாலையில் பக்கத்தில் இருக்கும் கடற்கரைக்கு மெது நடை போகும் போது சில அருமையான காட்சிகள் காண கிடைத்தது அது அப்படியே கீழே போட்டிருக்கேன்.
சூரியன் தண்ணீரை தொடும் வரை காணக்கிடைத்தால் காற்றும் வளி மண்டலமும் தூசு இல்லாமல் இருக்கு என்று வைத்துக்கோள்ளலாம்.
கடைசி படத்தில் நம்மக்கள் மூவர் நின்று ரசித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.படத்தை பெரிதாக்கி பார்க்க அதன் மீது சொடுக்குங்கள்.
அனைத்தும் சோனி எரிக்ஸன் w880i எடுத்தது.
ஆமாம் இப்படி VOIP ஐ மூடுவதால் அப்படி என்ன பெரிதாக சாதிக்கப்போகிறார்கள் என்று முதலில் தோனினாலும் இதன் உள்ள இருக்கும் சூட்சமம் அதன் வீரியம் அதனால் இங்குள்ள தொலை தொடர்பு துறை சந்திக்க நேரிடும் இழப்புகள் என்று ஒன்றன் பின் ஒன்றாக தொடர்கிறது.இந்த காரணத்தையாவது ஓரளவு ஒத்துக்கொள்ளலாம் அதைவிட்டு இணையத்துக்கு பணம் கட்டிய பிறது கணினி - கணினி தொடர்பில் செய்யப்படும் குரலுக்கும் ஆப்பு வைக்கிறார்கள்.உதாரணமாக MSN,Yahoo மற்றும் Gtalk மூலம் நண்பர்களுக்கிடையே செய்யப்படும் ஆடியோவையும் அவ்வப்போது மூடிவிடுகிறர்கள்.
வீட்டில் திறந்தால் 2 ரியால் கொடுக்கவேண்டி வரும் என்று Internet Cafe க்கு போன வாரம் போனேன்.35 நிமிடங்களாக Hello வை தவிர ஒன்றும் பேசவில்லை,தெண்டமே என்று 300 பைசா கொடுத்துவிட்டு வந்தேன்.நேற்று காலை வீட்டில் இருந்து மனைவியுடன் பேச முற்படும் போதும் இதே பிரச்சனை ஆனால் நகர்படத்தில் பிரச்சனையில்லை.நகர்படம் போக வர இருக்கும் பேண்ட் விட்த் ஆடியோவுக்கு இல்லை என்றால் என்ன அர்த்தம்?அ தை மூடியிருக்கிறார்கள் என்றே தெரிகிறது.அதன் பிறகு கூகிளில் தேடிய போது மேற்சொன்ன பல விபரங்கள் வந்துவிழுந்தது.இப்படி கெடுபிடி இருப்பதாலே பல Internet cafe யில் மலிவு விலையில் தொலைபேசி அழைப்புகளை கள்ளத்தனமாக செய்கிறார்கள்.
காலையில் செய்ய முடியாத குரல் வழி பேச்சு மாலையில் கிடைத்தது - என்ன நடக்கிறது என்று புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை.
வழக்கம் போல் மாலையில் பக்கத்தில் இருக்கும் கடற்கரைக்கு மெது நடை போகும் போது சில அருமையான காட்சிகள் காண கிடைத்தது அது அப்படியே கீழே போட்டிருக்கேன்.
சூரியன் தண்ணீரை தொடும் வரை காணக்கிடைத்தால் காற்றும் வளி மண்டலமும் தூசு இல்லாமல் இருக்கு என்று வைத்துக்கோள்ளலாம்.
கடைசி படத்தில் நம்மக்கள் மூவர் நின்று ரசித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.படத்தை பெரிதாக்கி பார்க்க அதன் மீது சொடுக்குங்கள்.
அனைத்தும் சோனி எரிக்ஸன் w880i எடுத்தது.
Thursday, March 04, 2010
இணைப்புப் பகுதி
துபாய் மெட்ரோ சத்தமில்லாமல் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது போலும்.அவ்வப்போது வரும் சிற்சில பிரச்சனைகளை தவிர வேறு எதுவும் பெரிய பிரச்சனையை ஊடகங்கள் போடவில்லை.இந்த வேலை செய்யும் போது போட்ட பதிவு இது.
தரைக்கு மேல் வரும் இந்த பால வகைகளை எப்படி செய்கிறார்கள் என்று இங்கு போட்டிருந்தேன்.இந்த பல துண்டுகளை ஒன்றிணைக்கும் பகுதி எப்படி இருக்கும்? அதை பிரத்யோகமாக காண்பிக்கத்தான் இந்த படம் அங்கிருக்கும் போது எடுத்திருந்தேன்.அந்த சமயத்தில் போட மறந்த படம் கீழே...
இந்த மேடு பள்ளங்களில் ஏதோ ஒரு வித கெமிகல் தடவி இரண்டையும் சேர்கிறார்கள் என்று அங்கு வேலை செய்யும் தொழிலாளி சொன்னர்.இப்பிடிப்பு ஒன்றோடு என்று நல்ல பிடிமானம் ஏற்படுத்தக்கூடியது மற்றபடி இதன் மேல் வரக்கூடிய Load ஐ அவ்வளவாக எடுக்காது என்றே தோனுகிறது.அடிபக்கத்தில் காணப்படும் குழாய் மூலம் தான் இதை தாங்கிப்பிடிக்கும் Cable கள் போகும்.
இப்படம் டிரைலரில் கொண்டுவந்து வைத்திருக்கும் போது எடுக்கப்பட்டது.
தரைக்கு மேல் வரும் இந்த பால வகைகளை எப்படி செய்கிறார்கள் என்று இங்கு போட்டிருந்தேன்.இந்த பல துண்டுகளை ஒன்றிணைக்கும் பகுதி எப்படி இருக்கும்? அதை பிரத்யோகமாக காண்பிக்கத்தான் இந்த படம் அங்கிருக்கும் போது எடுத்திருந்தேன்.அந்த சமயத்தில் போட மறந்த படம் கீழே...
இந்த மேடு பள்ளங்களில் ஏதோ ஒரு வித கெமிகல் தடவி இரண்டையும் சேர்கிறார்கள் என்று அங்கு வேலை செய்யும் தொழிலாளி சொன்னர்.இப்பிடிப்பு ஒன்றோடு என்று நல்ல பிடிமானம் ஏற்படுத்தக்கூடியது மற்றபடி இதன் மேல் வரக்கூடிய Load ஐ அவ்வளவாக எடுக்காது என்றே தோனுகிறது.அடிபக்கத்தில் காணப்படும் குழாய் மூலம் தான் இதை தாங்கிப்பிடிக்கும் Cable கள் போகும்.
இப்படம் டிரைலரில் கொண்டுவந்து வைத்திருக்கும் போது எடுக்கப்பட்டது.
Wednesday, March 03, 2010
நங்கூரம்.
இருப்பது ஓரிடம்..ஆனால்
விழுந்ததும்
வெவ்வேறிடம்!!
துபாய் கிரீக்கில் நிற்கும் ஒரு படகின் பகுதி படம்.
விழுந்ததும்
வெவ்வேறிடம்!!
துபாய் கிரீக்கில் நிற்கும் ஒரு படகின் பகுதி படம்.
Thursday, February 18, 2010
தொப்பை தள்ளுது.
போன வாரம் முழுவதும் அடை சாப்பிடனும் போல உணர்வு அதற்காக அதை தேடி உணவகம் போகவும் அலுப்பு,சரி இட்லி தான் போன பதிவில் போட்டாச்சே அதே மாதிரி தானே இதுவும் இருக்கப்போகிறது என்று கூகிளிடம் தேடினேன்.ஒரு பதிவில் இருந்தது மிக சுலபமாக இருந்தது,ஆதாவது கடலை மாவையும் கோதுமை மாவையும் 2:1 என்ற விகிதத்தில் கலந்து கொஞ்ச நேரம் ஊற வைத்து தேவையான உப சாமான்களை போட்டு செய்திடலாம் என்றிருந்தது.இவ்வளவு சுலபமாக இருக்கே என்று கடை கடையாக கடலை மாவுக்காக தேடிய போது தெரிந்தது இங்கு கடலைமாவாக கிடைக்காது என்று.அரை மனதுடன் அரை கிலோ கடலை பருப்பை வாங்கினேன்.இதையெல்லாம் மனைவியுடன் பேசிக்கொண்டிருக்கும் போது சொன்னேன்,அவர்கள் இதைவிட இப்படி செய்து பாருங்கள் இன்னும் நன்றாக வரும் என்று சொன்னார்.
புழுங்கல் அரிசி - 1 பங்கு
கடலை பருப்பு(கொஞ்சம் அதிகமாக இருக்கட்டும்),உளுத்தம் பருப்பு & துவரம் பருப்பு - 0.5 பங்கு
இவை இரண்டையும் தனித்தனியே கொஞ்ச நெரம் ஊற வைத்துவிட்டு கொஞ்சம் காய்ந்த மிளகாயுடன் கிரைண்டரில் அரைத்து தேவையான உப பொடிகளை பொட்டுக்கொள்ளவும்.எப்போது அடை வார்க்க வேண்டுமோ அதற்கு முன்பு சின்ன வெங்காயம் மற்றும் கருவேப்பிலை & பச்சை மிளகாய் & கொத்தமல்லியை பொடி செய்து போட்டு கலக்கிவிடவும்.மாவுடன் மிக முக்கியமாக கொஞ்சம் நல்ல எண்ணெய் சேர்த்துக்கொள்ள மறந்துவிடாதீர்கள்.புழுங்கல் அரிசியை தேடியபோது தான் தெரிந்தது அது வீட்டில் இலை என்று அதற்காக கவலைப்படாமல் பச்சரிசியை உபயோகித்தேன்.
அவ்வளவு தான்.
இப்படியெல்லாம் செய்து Non-Stick Pan யில் போட்டு கரண்டி கொண்டு திருப்பலாம் என்று பார்க்கும் போது அப்படியே தன்னாலேயே வழுக்கிக்கொண்டு வந்துவிட்டது.எப்படி இருக்கு என்று பார்க்க...
சரி அதற்கும் தலைப்புக்கும் என்ன சம்பந்தம் என்று யோசிக்கிறீர்களா?
இந்த படத்தை அலைபேசியில் எடுத்துவிட்டு பதிவில் இணைக்கலாம் என்று கணினியுடன் இணைத்த போது Screen அப்படியே கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சாக ஆரம்பித்தது.கணினியில் இருந்து விடுப்பித்து மின்கலத்தை எடுத்து நானும் என்னனென்வோ முயற்சிக்க இயங்க மறுத்தது அலை பேசி.போச்சு போச்சு என்று நினைத்துக்கொண்டு அதை எங்கு கொடுக்கலாம் என்று யோசிக்கும் போது ரூவி தான் ஞாபகம் வந்தது.அங்கு தான் இந்த மாதிரி வேலைகளை செய்ய பல கடைகள் பார்த்த ஞாபகம்.
சாயங்காலம் நடைபயிற்சி போகும் போது அப்படியே இவ்வேலையையும் முடித்துவிடலாம் என்றெண்ணி Qurm Park பக்கம் போனேன்,அங்கு தான் வாடகை மகிழுந்து கிடைக்கும்.வந்த ஓட்டுனரிடம் எவ்வளவு என்று கேட்டேன்,400 பைசா என்றார்,சரி என்று உள்ளே அமர்ந்தேன்.மேலும் சிலரும் நான் போகும் இடத்துக்கு போக ஏறியவர்கள் பேரம் பேசி 300 காசுக்கு பயணித்தார்கள்.
Ruwi இந்த இடம் சிங்கை சிரங்கூன் சாலையோடு ஒப்பிடலாம்.தொழிலாளர் கூட்டம் அதோடு பல விதமான கடைகள் என்று ஓய்வு நாட்களில் மக்கள் கூட்டம் அதிகமாக இருக்கும்.இது வரை இங்கு மகிழுந்துவில் மட்டுமே சென்றதால் பல சாலைகளில் உள்ள கடைகள் கண்ணில் படாமல் இருந்தன.சரி வந்த வேலையை பார்ப்போம் என்று சில கடைகளில் அலைபேசியை காண்பித்து ஏதாவது செய்ய முடியுமா என்று கேட்டேன்.ஒரு கடையில் ஹமிரியா(இடம்) சென்றால் முடியும் என்றார்கள்,சிலர் முடியாது என்றார்கள்.சோனி எரிக்ஷன் என்றாலே ஒரு மாதிரி விலகிவிடுகிறார்கள்.
ஒரே ஒரு கடையில் மத்திரம் Soft Reset செய்து பார்ப்போம் சரியானால் 3 ரியால் கொடுங்கள் என்றார். சரி என்றேன்.என்னென்வோ முயற்சித்தும் சரியாகவில்லை அலைபேசியை திறந்து பார்த்து தான் முடியுமா?முடியாதா என்று சொல்லமுடியும் என்று சொன்னார்கள்.அதற்கு எவ்வளவு ஆகும் என்றேன்.சரியாக சொல்லமுடியாது எப்படியும் 6 முதல் 7 வரை ஆகலாம் என்றார்.சரி என்று ஒத்துக்கொண்டு அலைபேசியை கொடுத்துவிட்டு வந்தேன்.அதில் வைத்திருந்த கடவு சொல் மற்றும் மேலும் பல விபரங்கள் கிடைக்குமா என்று தெரியவில்லை எனக்கு கிடைக்காவிட்டாலும் அவர்களுக்கு கிடைக்காமல் இருந்தாலே பெரிய தொந்தரவு இருக்காது.
நேரம் அதிகமாக இருந்ததால் ரூவியை சுற்ற ஆரம்பித்தேன்.புதிதாக திறந்திருக்கும் Mars என்னும் கடை தொகுதியில் சுற்றிய பிறகு பக்கத்தில் உள்ள KM கடைதொகுதிக்குள் போனேன்.இங்கு ஓரிரு முறை சென்றிருப்பதால் என்னென்ன சாமான்கள் எங்கு இருக்கும் என்பது தெரிந்திருந்தது.புழுங்கல் அரிசியை தேடிய போது தஞ்சை புழுங்கல் இட்லி அரிசி என்று போட்டே விற்கிறார்கள்.இரண்டு பாக்கெட்டுகள் வாங்கிக்கொண்டேன்.
இந்த கடைத்தொகுதியில் எப்போதுமே பணம் கட்டும் இடத்தில் கூட்டம் நின்று கொண்டிருக்கும்.நபர்கள் குறைவாக இருக்கும் வரிசையை கண்டுபிடித்து நின்றேன்.நின்ற கொஞ்ச நேரத்துக்கெல்ல்லாம் என் பின்னால் ஏதோ உரசுவது போல் இருந்தது.கொஞ்சம் முன்னே போனேன்,இம்முறையும் உரசல் தொடர்ந்தது.திரும்பிப்பார்த்தால் ஒரு இந்தியர் மலையாள சேட்டன் தொப்பை யால் என்னை முட்டிக்கொண்டிருந்தார்.எனக்கு சிறிய கோபம் வந்தாலும் அதையும் மீறி பயங்கர சிரிப்பு தான் வந்தது ஏனென்றால் சில நாட்களுக்கு முன்பு தான் சிங்கை செய்தித்தாளில் இப்பிரச்சனையை அலசியிருந்தார்கள்,ஆதாவது அங்கு ATM வரிசையில் நிற்கும் போது தேவையான இடவெளி விட்டு சிலர் நிற்பதில்லை என்றும் பக்கத்தில் இருப்பவர்கள் மேல் ஈஷிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள் என்றும் போட்டிருந்தார்கள்.இதில் முதலிடம் பங்களாதேசிகளுக்கும் அடுத்து நம் மக்களும் இருந்தார்கள்.அதுவும் நம் ஊரில் இருந்து வரும் டூரிஸ்டுகள் கூட வரிசையில் நிற்கும் போது இப்படித்தான் இட்டித்துக்கொண்டு நிற்பதை பல முறை பார்த்திருக்கேன்.இதெல்லாம் மனதில் ஓடியதால் என்னை ஒட்டிக்கொண்டு நிற்பவர் மீது கோபம் வராமல் சிரிப்பு தான் வந்தது.
புழுங்கல் அரிசி - 1 பங்கு
கடலை பருப்பு(கொஞ்சம் அதிகமாக இருக்கட்டும்),உளுத்தம் பருப்பு & துவரம் பருப்பு - 0.5 பங்கு
இவை இரண்டையும் தனித்தனியே கொஞ்ச நெரம் ஊற வைத்துவிட்டு கொஞ்சம் காய்ந்த மிளகாயுடன் கிரைண்டரில் அரைத்து தேவையான உப பொடிகளை பொட்டுக்கொள்ளவும்.எப்போது அடை வார்க்க வேண்டுமோ அதற்கு முன்பு சின்ன வெங்காயம் மற்றும் கருவேப்பிலை & பச்சை மிளகாய் & கொத்தமல்லியை பொடி செய்து போட்டு கலக்கிவிடவும்.மாவுடன் மிக முக்கியமாக கொஞ்சம் நல்ல எண்ணெய் சேர்த்துக்கொள்ள மறந்துவிடாதீர்கள்.புழுங்கல் அரிசியை தேடியபோது தான் தெரிந்தது அது வீட்டில் இலை என்று அதற்காக கவலைப்படாமல் பச்சரிசியை உபயோகித்தேன்.
அவ்வளவு தான்.
இப்படியெல்லாம் செய்து Non-Stick Pan யில் போட்டு கரண்டி கொண்டு திருப்பலாம் என்று பார்க்கும் போது அப்படியே தன்னாலேயே வழுக்கிக்கொண்டு வந்துவிட்டது.எப்படி இருக்கு என்று பார்க்க...
சரி அதற்கும் தலைப்புக்கும் என்ன சம்பந்தம் என்று யோசிக்கிறீர்களா?
இந்த படத்தை அலைபேசியில் எடுத்துவிட்டு பதிவில் இணைக்கலாம் என்று கணினியுடன் இணைத்த போது Screen அப்படியே கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சாக ஆரம்பித்தது.கணினியில் இருந்து விடுப்பித்து மின்கலத்தை எடுத்து நானும் என்னனென்வோ முயற்சிக்க இயங்க மறுத்தது அலை பேசி.போச்சு போச்சு என்று நினைத்துக்கொண்டு அதை எங்கு கொடுக்கலாம் என்று யோசிக்கும் போது ரூவி தான் ஞாபகம் வந்தது.அங்கு தான் இந்த மாதிரி வேலைகளை செய்ய பல கடைகள் பார்த்த ஞாபகம்.
சாயங்காலம் நடைபயிற்சி போகும் போது அப்படியே இவ்வேலையையும் முடித்துவிடலாம் என்றெண்ணி Qurm Park பக்கம் போனேன்,அங்கு தான் வாடகை மகிழுந்து கிடைக்கும்.வந்த ஓட்டுனரிடம் எவ்வளவு என்று கேட்டேன்,400 பைசா என்றார்,சரி என்று உள்ளே அமர்ந்தேன்.மேலும் சிலரும் நான் போகும் இடத்துக்கு போக ஏறியவர்கள் பேரம் பேசி 300 காசுக்கு பயணித்தார்கள்.
Ruwi இந்த இடம் சிங்கை சிரங்கூன் சாலையோடு ஒப்பிடலாம்.தொழிலாளர் கூட்டம் அதோடு பல விதமான கடைகள் என்று ஓய்வு நாட்களில் மக்கள் கூட்டம் அதிகமாக இருக்கும்.இது வரை இங்கு மகிழுந்துவில் மட்டுமே சென்றதால் பல சாலைகளில் உள்ள கடைகள் கண்ணில் படாமல் இருந்தன.சரி வந்த வேலையை பார்ப்போம் என்று சில கடைகளில் அலைபேசியை காண்பித்து ஏதாவது செய்ய முடியுமா என்று கேட்டேன்.ஒரு கடையில் ஹமிரியா(இடம்) சென்றால் முடியும் என்றார்கள்,சிலர் முடியாது என்றார்கள்.சோனி எரிக்ஷன் என்றாலே ஒரு மாதிரி விலகிவிடுகிறார்கள்.
ஒரே ஒரு கடையில் மத்திரம் Soft Reset செய்து பார்ப்போம் சரியானால் 3 ரியால் கொடுங்கள் என்றார். சரி என்றேன்.என்னென்வோ முயற்சித்தும் சரியாகவில்லை அலைபேசியை திறந்து பார்த்து தான் முடியுமா?முடியாதா என்று சொல்லமுடியும் என்று சொன்னார்கள்.அதற்கு எவ்வளவு ஆகும் என்றேன்.சரியாக சொல்லமுடியாது எப்படியும் 6 முதல் 7 வரை ஆகலாம் என்றார்.சரி என்று ஒத்துக்கொண்டு அலைபேசியை கொடுத்துவிட்டு வந்தேன்.அதில் வைத்திருந்த கடவு சொல் மற்றும் மேலும் பல விபரங்கள் கிடைக்குமா என்று தெரியவில்லை எனக்கு கிடைக்காவிட்டாலும் அவர்களுக்கு கிடைக்காமல் இருந்தாலே பெரிய தொந்தரவு இருக்காது.
நேரம் அதிகமாக இருந்ததால் ரூவியை சுற்ற ஆரம்பித்தேன்.புதிதாக திறந்திருக்கும் Mars என்னும் கடை தொகுதியில் சுற்றிய பிறகு பக்கத்தில் உள்ள KM கடைதொகுதிக்குள் போனேன்.இங்கு ஓரிரு முறை சென்றிருப்பதால் என்னென்ன சாமான்கள் எங்கு இருக்கும் என்பது தெரிந்திருந்தது.புழுங்கல் அரிசியை தேடிய போது தஞ்சை புழுங்கல் இட்லி அரிசி என்று போட்டே விற்கிறார்கள்.இரண்டு பாக்கெட்டுகள் வாங்கிக்கொண்டேன்.
இந்த கடைத்தொகுதியில் எப்போதுமே பணம் கட்டும் இடத்தில் கூட்டம் நின்று கொண்டிருக்கும்.நபர்கள் குறைவாக இருக்கும் வரிசையை கண்டுபிடித்து நின்றேன்.நின்ற கொஞ்ச நேரத்துக்கெல்ல்லாம் என் பின்னால் ஏதோ உரசுவது போல் இருந்தது.கொஞ்சம் முன்னே போனேன்,இம்முறையும் உரசல் தொடர்ந்தது.திரும்பிப்பார்த்தால் ஒரு இந்தியர் மலையாள சேட்டன் தொப்பை யால் என்னை முட்டிக்கொண்டிருந்தார்.எனக்கு சிறிய கோபம் வந்தாலும் அதையும் மீறி பயங்கர சிரிப்பு தான் வந்தது ஏனென்றால் சில நாட்களுக்கு முன்பு தான் சிங்கை செய்தித்தாளில் இப்பிரச்சனையை அலசியிருந்தார்கள்,ஆதாவது அங்கு ATM வரிசையில் நிற்கும் போது தேவையான இடவெளி விட்டு சிலர் நிற்பதில்லை என்றும் பக்கத்தில் இருப்பவர்கள் மேல் ஈஷிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள் என்றும் போட்டிருந்தார்கள்.இதில் முதலிடம் பங்களாதேசிகளுக்கும் அடுத்து நம் மக்களும் இருந்தார்கள்.அதுவும் நம் ஊரில் இருந்து வரும் டூரிஸ்டுகள் கூட வரிசையில் நிற்கும் போது இப்படித்தான் இட்டித்துக்கொண்டு நிற்பதை பல முறை பார்த்திருக்கேன்.இதெல்லாம் மனதில் ஓடியதால் என்னை ஒட்டிக்கொண்டு நிற்பவர் மீது கோபம் வராமல் சிரிப்பு தான் வந்தது.
Thursday, February 11, 2010
இட்லி
சிங்கையில் இருந்தவரை இட்லி/தோசைக்கு அவ்வளவாக பிரச்ச்னையில்லாமல் இருந்தது.மனைவி கூட இருந்த வரை அவர்கள் முறையில் கிரைண்டரில் போட்டு அரைத்து செய்துவிடுவார்கள்.தனி வாழ்கையின் போது ரெடிமேடாக கிடைக்கும் மாவில் தேவையான அளவு உப்பை போட்டு வைத்துவிட்டால் ஒரு வாரத்துக்கு கவலையில்லாமல் இருக்கலாம் ஆனால் இந்த மாவில் முதல் இரண்டு நாள் தான் இட்லி வரும் அதன் பிறகு தோசையாகவும்,ஊத்தப்பமாகவும் சாப்பிட்டு தீர்க்கனும்.ரொம்ப அலுத்துப்போச்சு என்றால் இருக்கவே இருக்கு சிரங்கூன் சாலை உணவகங்கள்.
மஸ்கட் வந்த நாள் முதலாக இந்த இட்லி/தோசைக்கு ரூவி(இடப்பெயர்) க்கு தான் போகவேண்டி வரும் அதோடு இங்கு கிரைண்டர் இல்லாமல் இருந்தது.கொஞ்ச நாளில் சில கடைகளில் உள்ள தோசைப்பொடி என்ற மாவை வாங்கி 18 மணி நேரம் ஊரவைத்து போட்டு பார்த்தோம்,சரியாக வரவில்லை அதன் பிறகு Ready to Eat மாதிரியான மாவுகளை வாங்கிப்பார்த்தோம்,வயிற்றில் கேஸ் தான் உருவானது-சுவை கிடைக்கவில்லை.என்னுடன் தங்கி இருக்கும் நண்பர் இந்த மாவுகள் உள்ளூர் சூழ்நிலைக்கு பொங்காததால் தான் இட்லி சரியாக வரமாட்டேன் என்கிறது என்று மாவில் ஈஸ்ட் கலக்க ஆரம்பித்தார்,வந்தது வினை-எனக்கு.ஈஸ்ட் போட்ட மாவு பாத்திரத்தை மறு நாள் திறந்தால் அப்படியே வாந்தி எடுக்கவேண்டிய அளவுக்கு துர்நாற்றம் வந்தது அன்றிலிருந்து அந்த பக்கமே போவதில்லை ஆனால் என் நண்பரோ அந்த பிரச்சனை ஏதுமில்லாமல் தொடர்ந்தது எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது,அவருக்கு மூக்கில் ஏதும் பிரச்சனையோ என்ற அளவுக்கு சந்தேகம் வந்தது.இதற்கு முன்னால் லிபியாவிலும் இதையே செய்ததாக சொன்னவுடன் சந்தேகம் தீர்ந்தது.வாசம் அவருக்கு பழகிவிட்டது.நம் நண்பருக்கோ காலை இட்லி இல்லாமல் ஒன்றும் முடியாது என்பதால் பழகிவிட்டார் போலும்.
நடுவில் ஊருக்கு சென்று வந்த போது இட்லி மாவு அரைக்க நம் நண்பர் மிக்ஸி ஒன்றை வாங்கி வந்தார் அதன் பிறகு அரிசியை இரவு முழுவதும் ஊற வைத்து அரைத்து ஈஸ்ட் போட்டு மூடி வைத்துவிடுவார்.ஒரு முறை என்னிடம் அந்த மாவை வேண்டுமென்றால் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள் உங்களுக்காகவும் தான் அரைத்து வைத்துள்ளேன் என்றார்.வேறு வழியில்லாமல் என்னுடைய “வாச” பிரச்சனையை சொல்லி இனி எனக்க்காக சேர்த்து அரைக்கவேண்டாம் என்று பதுவுசாக சொல்லி அதற்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தேன்.வெகு நாட்களாக அவர் அரைத்தும் ஏனோ இட்லி சொல்லிக்கொள்ளும் மாதிரி வரவில்லை,தோசையும் கொஞ்சம் பிரச்சனையாகத்தான் இருந்தது.இந்த பிரச்சனைக்கு நம் நண்பருடைய குணாதிசியம் கூட காரணம் ஆதாவது தான் பிடித்திருக்கும் முயலுக்கு 3 கால் என்பது தான்.இதை சில நிகழ்வுகள் மூலம் தெரிந்துகொண்ட நான் பல விஷயங்களில் தலையிடாமல் வேடிக்கை பார்பதுண்டு.பல முறை வீட்டுக்கு தேவையான சாமான்கள் வாங்க போகும் போது இந்த இட்லி பிரச்சனை பற்றி பேச்சு எழும் அதுவும் அரிசி தேர்வு செய்யும் போது. நானும் பல முறை புழுங்கல் அரிசியில் முயலுங்கள் அதில் தான் இட்லி சரியாக வரும் என்று சொல்லியும் எங்கேயோ எப்போதோ தவறாக புரிந்துகொண்டு பச்சரியையை வாங்கி முட்டி மோதிக்கொண்டிருந்தார்.இப்படிப்பட சமயத்தில் ஒருமுறை புழுங்கல் அரிசி வாங்கினார்,எதற்கு என்ற கேட்டபோது அவர் வீட்டில் சொன்னார்களாம் அதில் தான் சரியாக வரும் என்று.வந்தார் வழிக்கு,ஆனால் ஈஸ்டை மட்டும் விடவில்லை.
இந்த மாவு பொங்கும் வழிக்கு என் மனைவி சொன்ன சில வழிமுறைகளை செயல்படுத்த வழியில்லாத்தாலும் சில மனம் இல்லாத்தாலும் ஈஸ்ட் வெற்றிபெற்றுக்கொண்டு வந்தது.ஒரு நாள் என்ன தோனியது என்று தெரியவில்லை எனக்கு,மனைவி சொன்ன கணக்கு படி 4 பங்கு அரிசி ஒரு பங்கு உளுந்து தனித்தனியாக ஊற வைத்திருந்தேன்.அன்றிரவு மனைவியுடன் Chat செய்துகொண்டிருக்கும் போது அவ்விஷயத்தை சொல்லி முதல் முறையாக ஊரப்போட்ட விஷயத்தை சொன்னேன்,அதோடு மறு நாள் காலை அரைத்தால் போதுமா? என்று கேட்டேன்.
ஏங்க என்ன அரிசியை புளிக்கவா வைக்கப்போகிறீர்கள்,ஊரவைக்க 2 மணி நேரம் போதும்,புளிக்கதான் நேரமாகும் என்றார்கள்.இது கூட தெரியாமல் இவ்வளவு நாள் இட்லி சாப்பிட்டிருக்கேன்!! என்று நொந்து கொண்டு அரைத்துவைத்தேன் அதோடு சொன்ன மாதிரி கையால் (இது தான் பாயிண்ட்) நன்றாக இரண்டு மாவையும்,தேவையான அளவு உப்பு போட்டு கலந்து வைத்துவிட்டேன்.
மறு நாள் திறந்து பார்த்த போது ஓரளவு மட்டுமே புளித்து இருந்தது அதோடு அளவாகவும் பொங்கியிருந்தது, அப்படியே மீண்டும் கிளறி விட்டு Fridge உள்ளே வைத்துவிட்டேன்.
எப்போதுமே இரவில் மட்டுமே டிபன் சாப்பிடும் அன்றிரவு நான் செய்த இட்லி சாப்பிட்டேன்.உப்பு சரியாக இருந்தது,பதம் ஓரளவு சுமாராக இருந்தது.உளுந்து கொஞ்சம் குறைவாக இருந்திருந்தால் இன்னும் நன்றாக வந்திருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.நான் வெறும் கையால் கலந்ததாலா அல்லது ஈஸ்ட் சேர்க்காத மாவு என்பதால் என்னவோ என் நண்பர் அதை முயற்சித்துக்கூட பார்க்காமல் மறு நாளே ஒரு வாரத்துக்கு தேவையான ஈஸ்ட் கலந்த மாவு அரைத்திருந்தார்.
இந்த வாரத்துக்கு தேவையான செய்முறையை மனைவியிடம் வாங்கிவிட்டேன்,செய்த பிறகு சொல்கிறேன்.நேற்று வரை இந்த மாதிரி சமையல் கலை பற்றி ஒரு பதிவு எழுதுவேன் என்று நினைத்துக்கூட பார்க்கவில்லை.
மஸ்கட் வந்த நாள் முதலாக இந்த இட்லி/தோசைக்கு ரூவி(இடப்பெயர்) க்கு தான் போகவேண்டி வரும் அதோடு இங்கு கிரைண்டர் இல்லாமல் இருந்தது.கொஞ்ச நாளில் சில கடைகளில் உள்ள தோசைப்பொடி என்ற மாவை வாங்கி 18 மணி நேரம் ஊரவைத்து போட்டு பார்த்தோம்,சரியாக வரவில்லை அதன் பிறகு Ready to Eat மாதிரியான மாவுகளை வாங்கிப்பார்த்தோம்,வயிற்றில் கேஸ் தான் உருவானது-சுவை கிடைக்கவில்லை.என்னுடன் தங்கி இருக்கும் நண்பர் இந்த மாவுகள் உள்ளூர் சூழ்நிலைக்கு பொங்காததால் தான் இட்லி சரியாக வரமாட்டேன் என்கிறது என்று மாவில் ஈஸ்ட் கலக்க ஆரம்பித்தார்,வந்தது வினை-எனக்கு.ஈஸ்ட் போட்ட மாவு பாத்திரத்தை மறு நாள் திறந்தால் அப்படியே வாந்தி எடுக்கவேண்டிய அளவுக்கு துர்நாற்றம் வந்தது அன்றிலிருந்து அந்த பக்கமே போவதில்லை ஆனால் என் நண்பரோ அந்த பிரச்சனை ஏதுமில்லாமல் தொடர்ந்தது எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது,அவருக்கு மூக்கில் ஏதும் பிரச்சனையோ என்ற அளவுக்கு சந்தேகம் வந்தது.இதற்கு முன்னால் லிபியாவிலும் இதையே செய்ததாக சொன்னவுடன் சந்தேகம் தீர்ந்தது.வாசம் அவருக்கு பழகிவிட்டது.நம் நண்பருக்கோ காலை இட்லி இல்லாமல் ஒன்றும் முடியாது என்பதால் பழகிவிட்டார் போலும்.
நடுவில் ஊருக்கு சென்று வந்த போது இட்லி மாவு அரைக்க நம் நண்பர் மிக்ஸி ஒன்றை வாங்கி வந்தார் அதன் பிறகு அரிசியை இரவு முழுவதும் ஊற வைத்து அரைத்து ஈஸ்ட் போட்டு மூடி வைத்துவிடுவார்.ஒரு முறை என்னிடம் அந்த மாவை வேண்டுமென்றால் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள் உங்களுக்காகவும் தான் அரைத்து வைத்துள்ளேன் என்றார்.வேறு வழியில்லாமல் என்னுடைய “வாச” பிரச்சனையை சொல்லி இனி எனக்க்காக சேர்த்து அரைக்கவேண்டாம் என்று பதுவுசாக சொல்லி அதற்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தேன்.வெகு நாட்களாக அவர் அரைத்தும் ஏனோ இட்லி சொல்லிக்கொள்ளும் மாதிரி வரவில்லை,தோசையும் கொஞ்சம் பிரச்சனையாகத்தான் இருந்தது.இந்த பிரச்சனைக்கு நம் நண்பருடைய குணாதிசியம் கூட காரணம் ஆதாவது தான் பிடித்திருக்கும் முயலுக்கு 3 கால் என்பது தான்.இதை சில நிகழ்வுகள் மூலம் தெரிந்துகொண்ட நான் பல விஷயங்களில் தலையிடாமல் வேடிக்கை பார்பதுண்டு.பல முறை வீட்டுக்கு தேவையான சாமான்கள் வாங்க போகும் போது இந்த இட்லி பிரச்சனை பற்றி பேச்சு எழும் அதுவும் அரிசி தேர்வு செய்யும் போது. நானும் பல முறை புழுங்கல் அரிசியில் முயலுங்கள் அதில் தான் இட்லி சரியாக வரும் என்று சொல்லியும் எங்கேயோ எப்போதோ தவறாக புரிந்துகொண்டு பச்சரியையை வாங்கி முட்டி மோதிக்கொண்டிருந்தார்.இப்படிப்பட சமயத்தில் ஒருமுறை புழுங்கல் அரிசி வாங்கினார்,எதற்கு என்ற கேட்டபோது அவர் வீட்டில் சொன்னார்களாம் அதில் தான் சரியாக வரும் என்று.வந்தார் வழிக்கு,ஆனால் ஈஸ்டை மட்டும் விடவில்லை.
இந்த மாவு பொங்கும் வழிக்கு என் மனைவி சொன்ன சில வழிமுறைகளை செயல்படுத்த வழியில்லாத்தாலும் சில மனம் இல்லாத்தாலும் ஈஸ்ட் வெற்றிபெற்றுக்கொண்டு வந்தது.ஒரு நாள் என்ன தோனியது என்று தெரியவில்லை எனக்கு,மனைவி சொன்ன கணக்கு படி 4 பங்கு அரிசி ஒரு பங்கு உளுந்து தனித்தனியாக ஊற வைத்திருந்தேன்.அன்றிரவு மனைவியுடன் Chat செய்துகொண்டிருக்கும் போது அவ்விஷயத்தை சொல்லி முதல் முறையாக ஊரப்போட்ட விஷயத்தை சொன்னேன்,அதோடு மறு நாள் காலை அரைத்தால் போதுமா? என்று கேட்டேன்.
ஏங்க என்ன அரிசியை புளிக்கவா வைக்கப்போகிறீர்கள்,ஊரவைக்க 2 மணி நேரம் போதும்,புளிக்கதான் நேரமாகும் என்றார்கள்.இது கூட தெரியாமல் இவ்வளவு நாள் இட்லி சாப்பிட்டிருக்கேன்!! என்று நொந்து கொண்டு அரைத்துவைத்தேன் அதோடு சொன்ன மாதிரி கையால் (இது தான் பாயிண்ட்) நன்றாக இரண்டு மாவையும்,தேவையான அளவு உப்பு போட்டு கலந்து வைத்துவிட்டேன்.
மறு நாள் திறந்து பார்த்த போது ஓரளவு மட்டுமே புளித்து இருந்தது அதோடு அளவாகவும் பொங்கியிருந்தது, அப்படியே மீண்டும் கிளறி விட்டு Fridge உள்ளே வைத்துவிட்டேன்.
எப்போதுமே இரவில் மட்டுமே டிபன் சாப்பிடும் அன்றிரவு நான் செய்த இட்லி சாப்பிட்டேன்.உப்பு சரியாக இருந்தது,பதம் ஓரளவு சுமாராக இருந்தது.உளுந்து கொஞ்சம் குறைவாக இருந்திருந்தால் இன்னும் நன்றாக வந்திருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.நான் வெறும் கையால் கலந்ததாலா அல்லது ஈஸ்ட் சேர்க்காத மாவு என்பதால் என்னவோ என் நண்பர் அதை முயற்சித்துக்கூட பார்க்காமல் மறு நாளே ஒரு வாரத்துக்கு தேவையான ஈஸ்ட் கலந்த மாவு அரைத்திருந்தார்.
இந்த வாரத்துக்கு தேவையான செய்முறையை மனைவியிடம் வாங்கிவிட்டேன்,செய்த பிறகு சொல்கிறேன்.நேற்று வரை இந்த மாதிரி சமையல் கலை பற்றி ஒரு பதிவு எழுதுவேன் என்று நினைத்துக்கூட பார்க்கவில்லை.
Friday, January 29, 2010
படியில் ஒரு நிலா.
வியாழக்கிழமை விடுமுறையை எப்படியோ டிவி மற்றும் கடற்கரைக்கு போய் ஓட்டியாகிவிட்டது.காலை 10 மணிக்கு பார்த்த அதே டெண்டுல்கர் மாலை 4 மணிக்கு வந்து வெறுப்பேத்தினார்.டேப்பை நேரத்து Programme பண்ணிவிட்டு விட்டு போய்விடுவார்கள் போலும்.
மாலை 4.30 மணிக்கு கிளம்பி கடற்கரை பக்கம் போனேன்.வழக்கத்து மாறாக அலை அதிகமாக இருந்தது தெரிந்தது அதோடு ஏறு அலையாக இருந்ததால் தண்ணீரும் கரை வரை வரும் போல் இருந்தது.
மறு நாள் வெள்ளி, சாயங்காலம் வரை வீட்டிலேயே பொழுது போக்கிவிட்டு வெளியில் போனால் சூரிய பகவான் இப்படி வரவேற்றார்.
அப்படியே மெதுவாக Qurm பூங்கா வரை போய்விட்டு அங்கிருந்து பார்த்தால் நம் சந்திர பகவான் அழகாக மேலெழும்பி காட்சி தந்தார்.அதை பார்த்ததும் இளையராஜா,வைரமுத்து மற்றும் ரகுமானும் வந்து போனார்கள்.
அப்படியே மேலும் கொஞ்ச தூரம் சுற்றிவிட்டு அங்கிருக்கும் அரங்கத்து படிகளில் ஏறினால் நிலா பெண் இப்படி காட்சி கொடுத்தாள்.நல்ல கேமிராவாக இருந்தால் இன்னும் நன்றாக வந்திருக்கும்.
மாலை 4.30 மணிக்கு கிளம்பி கடற்கரை பக்கம் போனேன்.வழக்கத்து மாறாக அலை அதிகமாக இருந்தது தெரிந்தது அதோடு ஏறு அலையாக இருந்ததால் தண்ணீரும் கரை வரை வரும் போல் இருந்தது.
மறு நாள் வெள்ளி, சாயங்காலம் வரை வீட்டிலேயே பொழுது போக்கிவிட்டு வெளியில் போனால் சூரிய பகவான் இப்படி வரவேற்றார்.
அப்படியே மெதுவாக Qurm பூங்கா வரை போய்விட்டு அங்கிருந்து பார்த்தால் நம் சந்திர பகவான் அழகாக மேலெழும்பி காட்சி தந்தார்.அதை பார்த்ததும் இளையராஜா,வைரமுத்து மற்றும் ரகுமானும் வந்து போனார்கள்.
அப்படியே மேலும் கொஞ்ச தூரம் சுற்றிவிட்டு அங்கிருக்கும் அரங்கத்து படிகளில் ஏறினால் நிலா பெண் இப்படி காட்சி கொடுத்தாள்.நல்ல கேமிராவாக இருந்தால் இன்னும் நன்றாக வந்திருக்கும்.
Friday, January 15, 2010
இதுவரை யாருமே போடாத....
கூகிளில் “மஸ்கட்” என்று தட்டச்சு போட்டு தேடினால் பதிவர்கள் ஓரிருவர் மட்டுமே மாட்டினார்கள் அதுவும் ஒரு வருடத்துக்கு முன்பு எழுதிய பதிவுடன்.இதுவரை எவ்வளவோ படம் போட்டிருந்தாலும் எனக்கு தெரிந்த வரை இதை கண்டுபிடித்து வலை ஏற்றியது முதன் முதலாக நானாகத்தான் இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். :-)
உலக நிலையில் வழக்கொழிந்து போய்கொண்டிருக்கும் இப்பெட்டி ஒரு மூலையில் இருந்தது அத்துடன் இது லெட்டர் பாக்ஸ் என்று எழுதியிருந்ததை பார்த்தவுடன் தான் இதை வேறு வேலைக்கும் மக்கள் உபயோகித்திருப்பார்களோ என்று எண்ணத்தோன்றுகிறது.
தேடினாலும் கிடைக்காத படம் (இனி கிடைக்கும்)
உலக நிலையில் வழக்கொழிந்து போய்கொண்டிருக்கும் இப்பெட்டி ஒரு மூலையில் இருந்தது அத்துடன் இது லெட்டர் பாக்ஸ் என்று எழுதியிருந்ததை பார்த்தவுடன் தான் இதை வேறு வேலைக்கும் மக்கள் உபயோகித்திருப்பார்களோ என்று எண்ணத்தோன்றுகிறது.
தேடினாலும் கிடைக்காத படம் (இனி கிடைக்கும்)
Qurm பூங்கா
வீட்டுக்கு அருகில் இருக்கும் பூங்கா- ரோஸ் கார்டன் என்று செல்லமாக அழைக்கப்படுகிறது.எப்போது போனாலும் மத்திய பகுதியில் ஏரி மாதிரி இருக்கும் இடத்தை சுற்றி முடிந்ததும் கொஞ்சம் இளைப்பாறி விட்டு வந்துவிடுவேன்.போன வாரம் போன போது எப்போது போகும் வழியை விட்டுவிட்டு வெளிப்பக்கம் போகலாம் என்று நினைத்து வழி மாறினேன்.உள்ளழகு ஒரு விதம் என்றால் வெளியழகு வேறு விதம்.பல இடங்களில் புல் வெளிகள் மனதை கொள்ளைகொள்கின்றன.அப்படியே மேலும் கொஞ்ச தூரம் நடந்தால் செயற்கையாக ஒரு அரண் அமைத்து அதிலிருந்து நீர் வீழ்ச்சி மாதிரி அமைத்துள்ளார்கள்.கீழே விழும் தண்ணீரில் பெருமளவு நுரை காணப்பட்டது ஏனென்று தெரியவில்லை.இப்போது கொஞ்சம் குளிர் இருப்பதால் அதற்கேற்றவாறு பல மலர்களை வைத்து மேலும் அழகூட்டியுள்ளார்கள்.
மற்றவைகளை படங்கள் பேசட்டும்.
மற்றவைகளை படங்கள் பேசட்டும்.
மஸ்கட்டில் இருந்து யாருமே இல்லையா?
கடந்த 4 ஆண்டுகலாக பல பதிவுகளை பல நாடுகளில் இருந்து எழுதியவர்களை படித்திருக்கேன் ஆனால் இன்று வரை மஸ்கட்டில் இருந்து வந்த எந்த பதிவையும் படித்த ஞாபகம் இல்லை.சரி இங்கு தமிழரே இல்லையோ என்னவோ என்று அபத்தமாக நினைக்கவில்லை.Ruwi பக்கம் போனால் சிங்கை சிரங்கூன் சாலை போல் தமிழ் வார்த்தைகளை கேட்கமுடியும் மற்றபடி எங்காவது கூட்டம் இருந்தால் தமிழ் வார்த்தைகளை கேட்கமுடியும்.
நேற்று பொங்கலுக்கு எங்கு போவது என்று தெரியவில்லை.MTR Ready to eat பொங்கல் வேறு அடிக்கடி கண்ணில்பட்டுக் கொண்டிருந்தது இருந்தாலும் அதை பண்ணி சாப்பிடுவதில் அவ்வளவு இஷ்டம் இல்லை.எப்படியோ சாயங்காலம் வரை வீட்டில் உட்கார்ந்து டிவி பார்த்துவிட்டு பிறகு கிளம்பி கடற்கரை பக்கம் போனேன்.வழக்கத்தை விட கூட்டம் கொஞ்சம் அதிகமாக இருந்தது தண்ணீரும் மேல் எழும்பி வந்துகொண்டிருந்தது.ஒவ்வொரு குடும்பமும் காற்றாடியை வைத்துக்கொண்டு அவற்றை மேலெழுப்பிக்கொண்டிருந்தார்கள்.
மஸ்கட்டில் பொங்கல் சிறப்பு கீழே உள்ள படம் தான்.
சூரியன் மறையும் அழகு
நேற்று பொங்கலுக்கு எங்கு போவது என்று தெரியவில்லை.MTR Ready to eat பொங்கல் வேறு அடிக்கடி கண்ணில்பட்டுக் கொண்டிருந்தது இருந்தாலும் அதை பண்ணி சாப்பிடுவதில் அவ்வளவு இஷ்டம் இல்லை.எப்படியோ சாயங்காலம் வரை வீட்டில் உட்கார்ந்து டிவி பார்த்துவிட்டு பிறகு கிளம்பி கடற்கரை பக்கம் போனேன்.வழக்கத்தை விட கூட்டம் கொஞ்சம் அதிகமாக இருந்தது தண்ணீரும் மேல் எழும்பி வந்துகொண்டிருந்தது.ஒவ்வொரு குடும்பமும் காற்றாடியை வைத்துக்கொண்டு அவற்றை மேலெழுப்பிக்கொண்டிருந்தார்கள்.
மஸ்கட்டில் பொங்கல் சிறப்பு கீழே உள்ள படம் தான்.
சூரியன் மறையும் அழகு
Thursday, January 14, 2010
இதெல்லாம் படமா?
என்னுடைய பல பதிவுகளில் மஸ்கட்டின் அழகான கடற்கரையும் சாலைகளையும் படம் பிடித்து போட்டுள்ளேன் ஆனால் ஓமனின் பெரும் பகுதிகள் எப்படி இருக்கும் தெரியுமா?கீழே பாருங்கள்.என்னுடைய நண்பர் ஒருவர் மஸ்கட்டில் இருந்து சலாலா (நம் பதிவர் மின்னல் ) இருக்கும் இடத்துக்கு போகும் வழியில் எடுத்தது.இவ்வளவு இடம் அனாமத்தா கிடைக்கும் போது துபாய் மாதிரி வானத்தை தொடும் அளவுக்கு கட்டிடம் கட்ட வேண்டிய அவசியம் இல்லாமல் போனது இவர்களுக்கு.இன்றும் மஸ்கட்டில் மிக உயரமான மாடி 10 மாடிகள் தான் என்றால் நம்ம முடியுமா?
சிறிய வகை செடிகள் மட்டுமே வளருகிறது.
பெரும்பாலான நிலப்பகுதி இப்படி தான் இருக்கு.
அங்கங்கு தென்படும் “தனிமையான” வீடுகள்.
கடற்கரையில் இருக்கும் Seagulls.
மீனவர் பிடித்து போட்டிருக்கும் துருகை
சிறிய வகை செடிகள் மட்டுமே வளருகிறது.
பெரும்பாலான நிலப்பகுதி இப்படி தான் இருக்கு.
அங்கங்கு தென்படும் “தனிமையான” வீடுகள்.
கடற்கரையில் இருக்கும் Seagulls.
மீனவர் பிடித்து போட்டிருக்கும் துருகை
Wednesday, January 13, 2010
காலை வேளை மஸ்கட்.
பலருக்கு காலை வேளையில் தூங்குவது என்பது பிடித்தமான பழக்கங்களில் ஒன்று ஆனால் எனக்கு அப்படியில்லை.வேலைக்கு என்று வெளியில் வந்தாலும் படித்துக்கொண்டு இருக்கும் காலத்திலும் அப்பாவின் கண்டிப்பில் 6 மணிக்கு எழுந்திருப்பது ஒரு கட்டாய பாடமாக இருந்தது.உடம்பு ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்து பழக்கப்படுத்திவிட்டால் அவ்வளவு தான் மனம்/மூளை சரியாக விழிப்பு ஏற்படுத்திவிடுகிறது.வயது ஏற ஏற தூக்கம் வேறு குறைவதால் இன்னும் முன்பே முழிப்பு வந்துவிடுகிறது.இங்கு வார விடுமுறை வியாழன் மற்றும் வெள்ளி என்பதால் இவ்விரு நாட்களும் காலை எழுந்திருக்கும் போதே இன்று வேறு என்னென்ன வேலைகள் செய்யலாம் என்று மனது பட்டியல் போட ஆரம்பித்துவிடுகிறது அதில் ஒன்று தான் சுமார் 2-3 கிமீட்டர் தூரத்தில் உள்ள கடற்கரைக்கு போய் வருவது.காலை 8 மணிக்கு கிளம்பினால் திரும்ப வரும் போது மணி 10 ஆகிவிடும்.வீட்டுக்கு வந்து என்ன செய்யப்போகிறோம் என்ற அலுப்பிலேயே பீச்சில் சிறிது நேரம் உட்கார்ந்துவிட்டு வருவேன்.இப்போது குளிர் காலம் என்பதால் மதிய வெய்யில் கூட உடம்பில் உறைப்பதில்லை.
சில வாரங்களுக்கு முன்பு அப்படி மெது நடை போன போது எடுத்த சில படங்கள் கீழே.
வாகனங்கள் இல்லாத சாலை.
கிரிக்கெட் விளையாடும் இந்திய/பங்களா மக்கள்.
இந்த சாலையை வாகனங்களே இல்லாமல் இப்போது தான் பார்க்கமுடியும்.
இரானுக்கும் ஓமனுக்கும் இடையில் நிற்கும் சில கப்பல்களும் அலையில்லாத கடலும்.
கடற்கரை
சில வாரங்களுக்கு முன்பு அப்படி மெது நடை போன போது எடுத்த சில படங்கள் கீழே.
வாகனங்கள் இல்லாத சாலை.
கிரிக்கெட் விளையாடும் இந்திய/பங்களா மக்கள்.
இந்த சாலையை வாகனங்களே இல்லாமல் இப்போது தான் பார்க்கமுடியும்.
இரானுக்கும் ஓமனுக்கும் இடையில் நிற்கும் சில கப்பல்களும் அலையில்லாத கடலும்.
கடற்கரை
அதது ஊருக்கு தகுந்த மாதிரி
நம்ம கண்ணுக்கு என்று இதெல்லாம் படுது பாருங்க அதை சொல்லனும்.இந்த மாதிரி வலைப்பதிவு இருக்கும் போது என்ன கவலை! பிடிச்சி போட்டா எப்போவாது உபயோகப்படும் பாருங்க.
இங்கு மஸ்கட்டில் கடந்த சில ஆண்டுகளாக மழைப்பொழிவு அதிகமாகி வருவதாக உள்ளூர் மக்கள் சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் ஆனால் இந்த வாய்கால் முகப்பை பாருங்கள்,வித்தியாசமாக இல்லை?
ஒன்றும் இல்லை! இது மழைக்காலத்துக்கும் வெய்யில் காலத்துக்கும் ஏற்றவாறு இருகிய ரப்பர் கொண்டு மோல்ட் செய்து அப்படியே பொருத்திவிட்டார்கள்.சிமிண்ட் மற்றும் மண் எதுவும் கிடையாது.இப்படி கிடைப்பதன் மூலம் வேலையும் சுலபமாக முடியும் பணமும் மிச்சம் பிடிக்கமுடியும்.மழை தண்ணீர் போக்குவரத்து குறைவாக உள்ள நாடுகளுக்கு உபயோகமாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.தண்ணீர் மூலம் அதன் அடிப்பகுதியில் அரிப்பு இருக்காது என்பதால் சாலை அமிழும் நிலை வராது.
காலத்துக்கு ஏற்ப மாறுதல் ஏற்பட்டுகொண்டிருக்கும் பல துறைகளில் கட்டுமானத்துறையும் ஒன்று.
இங்கு மஸ்கட்டில் கடந்த சில ஆண்டுகளாக மழைப்பொழிவு அதிகமாகி வருவதாக உள்ளூர் மக்கள் சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் ஆனால் இந்த வாய்கால் முகப்பை பாருங்கள்,வித்தியாசமாக இல்லை?
ஒன்றும் இல்லை! இது மழைக்காலத்துக்கும் வெய்யில் காலத்துக்கும் ஏற்றவாறு இருகிய ரப்பர் கொண்டு மோல்ட் செய்து அப்படியே பொருத்திவிட்டார்கள்.சிமிண்ட் மற்றும் மண் எதுவும் கிடையாது.இப்படி கிடைப்பதன் மூலம் வேலையும் சுலபமாக முடியும் பணமும் மிச்சம் பிடிக்கமுடியும்.மழை தண்ணீர் போக்குவரத்து குறைவாக உள்ள நாடுகளுக்கு உபயோகமாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.தண்ணீர் மூலம் அதன் அடிப்பகுதியில் அரிப்பு இருக்காது என்பதால் சாலை அமிழும் நிலை வராது.
காலத்துக்கு ஏற்ப மாறுதல் ஏற்பட்டுகொண்டிருக்கும் பல துறைகளில் கட்டுமானத்துறையும் ஒன்று.
Wednesday, January 06, 2010
என்ன,இப்படி சொல்லிட்டாங்களே!!
சும்மா தானே இருக்கோம் இப்போ என்று நான் முன்பு வேலை செய்த பாலத்தின்(மலேசியாவில்) புதிய படம் ஏதாவது இருக்கா என்று கூகிளிடம் தேடிய போது ஒரு அருமையான படம் கிடைத்தது.
இங்கே
படுபாவி கேமிராமேன் இப்படி ஒரு கமெண்ட் போட்டு என்னவோ பக்கத்தில் இருந்து பார்த்த மாதிரி மானத்தை வாங்கிட்டான்.அப்ப அவன் சொன்னது எல்லாம் பொய்யா?
இல்லை.
நிலத்தில் பார்க்கும் போது மண் தோண்டி அவ்வளவாக உபயோகிக்காமல் மனித வளத்தை அதிகமாக உபயோகித்து வேலை பார்த்தோம் அதை பார்த்திருப்பான் போல் இருக்கு அதை பொத்தாம் பொதுவாக சொல்லிட்டு போய்விட்டார்.ஊரில் இருந்து கொண்டு வந்த ஆட்களை சும்மா உட்கார்த்தி வைத்து சம்பளம் கொடுப்பார்களா?
இங்கே
படுபாவி கேமிராமேன் இப்படி ஒரு கமெண்ட் போட்டு என்னவோ பக்கத்தில் இருந்து பார்த்த மாதிரி மானத்தை வாங்கிட்டான்.அப்ப அவன் சொன்னது எல்லாம் பொய்யா?
இல்லை.
நிலத்தில் பார்க்கும் போது மண் தோண்டி அவ்வளவாக உபயோகிக்காமல் மனித வளத்தை அதிகமாக உபயோகித்து வேலை பார்த்தோம் அதை பார்த்திருப்பான் போல் இருக்கு அதை பொத்தாம் பொதுவாக சொல்லிட்டு போய்விட்டார்.ஊரில் இருந்து கொண்டு வந்த ஆட்களை சும்மா உட்கார்த்தி வைத்து சம்பளம் கொடுப்பார்களா?
Thursday, December 31, 2009
சிமிண்ட் தேவையில்லை
மஸ்கட்டில் சிறு சிறு குன்றுகளை சமப்படுத்தி அதன் மேல் வீடுகள் கட்டாமல் குன்றின் மேலேயே கட்டி,வீட்டுக்குப்போக சாலையை அதன் போக்கிலே போட்டுவிடுகிறார்கள்.நடப்பதெல்லாம் வீட்டோடு சரி, வெளியில் வந்தால் மகிழுந்து தான் அதனால் அதற்கு ஏற்றாற் போல் சாலையை போட்டுவிட்டால் போதும் வீடு எந்த உயரத்தில் இருந்தாலும் கவலையில்லை.
மேடு பள்ளம் என்று மாறி மாறி இருக்கும் இடத்தில் சாலைகள் வரும் போது சரிவு எந்த பக்கம் அதிகமாக இருக்கும் இடத்தில் கான்கிரீட் சுவர் எழுப்புவது என்பது நடைமுறை.தொழிற்நுட்பம் மேம்பாடு கண்டுகொண்டிருக்கும் நிலையில் அதையும் மாற்றி அமைத்துள்ளார்கள்,இந்த முறையில் சுவருக்கு கட்டுவதற்கு மட்டும் சிமிண்ட் தேவையில்லை.கீழே உள்ள படத்தை பாருங்கள் இது அத்தனையும் முன்னமே வடிவமைத்து செய்யப்பட்ட Precast Blocks.இந்த பிலாக்குகள் ஒன்றுடன் ஒன்று இணைந்துகொள்ளும் படி வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.இந்த இரு பிலாக்குகளுக்கு இடையே வரும் பகுதியை ஒரு சிறிய சிலாப் மூலம் அடைத்துவிடுகிறார்கள்.அவ்வளவு தான்.வேலையிடத்தில் சிமிண்ட்டுக்கு அவசியமே இல்லை.இதைப் பற்றி ஏற்கனவே ஒரு பதிவு இங்கே போட்டிருந்தேன்.பக்கத்தில் இருக்கும் Qurm பூங்காவிலும் இத்தொழிற்நுட்பத்தை புகுத்தியுள்ளார்கள்.
இப்படியெல்லாம் இருந்தாலும் நான் தங்கியிருக்கும் இடத்துக்கு பக்கத்தில் ஒரு வீடு கொஞ்சம் சாலையை விட ஒரு 3 மீட்டர் உயரத்தில் இருந்தது.சாலையை விட 10’ உள்ளடங்கியும் இருந்தது.வீட்டின் அஸ்திவாரத்துக்கும் சாலைக்கும் இடைப்பட்ட பகுதி வாட்டமாக மண் சரிந்து இருந்தது.
முதல் நாள் ஒரு மண் தோண்டி வந்தது மறு நாள் அந்த வாட்டமான பகுதி மழித்து எடுக்கப்பட்டது.இப்போது வீடு அதன் அஸ்திவார ஒரு பகுதி வெளியில் தெரிய ஆரம்பித்தது.இந்நிலையில் மழை பெய்தால் அந்த வீடு ஒருவழியாக சரிய ஏதுவாகியிருக்கும் ஆனால் இந்த ஊரில் தான் அவ்வளவாக மழை கிடையாதே அதனால் தான் இப்படி தைரியமாக செய்கிறார்கள் என்று நினைத்திருந்தேன்.அவர்கள் நேரம், 3 ம் நாள் “ப” வடிவத்தில் சுவர் எழுப்பினார்கள் அதுவும் Hollow Blockயில்.இந்த Hollow Blocks இவ்வகை அழுத்தத்தை தாங்கக்கூடியது அல்ல.முதலில் இந்த பகுதியை என்ன செய்யப்போகிறார்கள் என்று தெரியாமல் இருந்தது,சுவர் எழுப்பியவுடன் புரிந்தது இவர்கள் சாலை மட்டத்தில் ஒரு மகிழுந்து நிருத்தும் இடம் செய்கிறார்கள் என்று.
3ம் நாள் சுவர் வேலை செய்யும் போதே என் நண்பனிடம் சுட்டினேன் இவ்விடத்தை பார்த்துக்கொள் என்றேன்.நீட்டு வாக்கில் உள்ள சுவர் சுமார் 7 மீட்டர் இருக்கும் அந்த சுவர் தான் பக்கத்தில் உள்ள வீட்டின் ஒரு பகுதி மண்ணை தாங்க வேண்டும்.யார் பொறியாளரோ தெரியவில்லை.3 மீட்டர் உயரத்தில் 1 மீட்டர் எழுப்பியாகிவிட்டது அடுத்த வேலை ஆரம்பிக்கும் முன்பு 3 நாட்கள் விட்டு விட்டு மழை.Flash Flood மூலம் ஓமனில் ஆறு பேர் சாவு.
மழை நின்றவுடன் வேலை ஆரம்பமானது.மீதி உயரத்தை கட்டி முடித்தார்கள்,வண்டி நிற்கும் இடத்துக்கு கீழே கற்கள் பதித்தார்கள்.காசு இருக்கே என்ன பண்ணலாம் என்று நினைத்து சுவருக்கும் சேர்த்து Tile பதித்தார்கள்.
அடுத்து இப்போது சுவருக்கும் வீட்டுக்கும் இடையில் இருக்கும் இடைவெளியை நிரப்ப பக்கத்தில் வெட்டிப்போட்ட மண்ணை உபயோகித்தார்கள்.வேலை முடிந்தது!!!
அங்கு மண் போட போட சுவர் உள் பக்கம் வில் மாதிரி வளைய ஆரம்பித்தது.Hollow Block என்பது 3 மீட்டர் உயர மண்ணை தாங்கும் திறன் கிடையாது என்பதை இவ்வளவு வேலை செய்து தெரிந்துகொண்டார்கள்.எல்லாவற்ரையும் இடித்துவிட்டு இப்போது அந்த பகுதி தட்டி போட்டு மறைத்து வைத்துள்ளார்கள்.இடிப்பதற்கு முதல் நாள் இரவு அந்த பக்கம் போய் நின்று பார்த்த போது அந்த “வில்” தெரிந்தது,சரி வீட்டுக்காரரிடம் சொல்லுவோம் என்று கதவை திறக்கப்போனால் அது பூட்டியிருந்தது.வீட்டில் ஆட்கள் இருப்பதற்கான அறிகுறியும் இல்லை.மறு நாள் எப்படியே தெரிந்து அந்த சுவரை இடித்துவிட்டார்கள்.இப்ப வீட்டின் கதி என்னவென்று தெரியவில்லை.
மேடு பள்ளம் என்று மாறி மாறி இருக்கும் இடத்தில் சாலைகள் வரும் போது சரிவு எந்த பக்கம் அதிகமாக இருக்கும் இடத்தில் கான்கிரீட் சுவர் எழுப்புவது என்பது நடைமுறை.தொழிற்நுட்பம் மேம்பாடு கண்டுகொண்டிருக்கும் நிலையில் அதையும் மாற்றி அமைத்துள்ளார்கள்,இந்த முறையில் சுவருக்கு கட்டுவதற்கு மட்டும் சிமிண்ட் தேவையில்லை.கீழே உள்ள படத்தை பாருங்கள் இது அத்தனையும் முன்னமே வடிவமைத்து செய்யப்பட்ட Precast Blocks.இந்த பிலாக்குகள் ஒன்றுடன் ஒன்று இணைந்துகொள்ளும் படி வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.இந்த இரு பிலாக்குகளுக்கு இடையே வரும் பகுதியை ஒரு சிறிய சிலாப் மூலம் அடைத்துவிடுகிறார்கள்.அவ்வளவு தான்.வேலையிடத்தில் சிமிண்ட்டுக்கு அவசியமே இல்லை.இதைப் பற்றி ஏற்கனவே ஒரு பதிவு இங்கே போட்டிருந்தேன்.பக்கத்தில் இருக்கும் Qurm பூங்காவிலும் இத்தொழிற்நுட்பத்தை புகுத்தியுள்ளார்கள்.
இப்படியெல்லாம் இருந்தாலும் நான் தங்கியிருக்கும் இடத்துக்கு பக்கத்தில் ஒரு வீடு கொஞ்சம் சாலையை விட ஒரு 3 மீட்டர் உயரத்தில் இருந்தது.சாலையை விட 10’ உள்ளடங்கியும் இருந்தது.வீட்டின் அஸ்திவாரத்துக்கும் சாலைக்கும் இடைப்பட்ட பகுதி வாட்டமாக மண் சரிந்து இருந்தது.
முதல் நாள் ஒரு மண் தோண்டி வந்தது மறு நாள் அந்த வாட்டமான பகுதி மழித்து எடுக்கப்பட்டது.இப்போது வீடு அதன் அஸ்திவார ஒரு பகுதி வெளியில் தெரிய ஆரம்பித்தது.இந்நிலையில் மழை பெய்தால் அந்த வீடு ஒருவழியாக சரிய ஏதுவாகியிருக்கும் ஆனால் இந்த ஊரில் தான் அவ்வளவாக மழை கிடையாதே அதனால் தான் இப்படி தைரியமாக செய்கிறார்கள் என்று நினைத்திருந்தேன்.அவர்கள் நேரம், 3 ம் நாள் “ப” வடிவத்தில் சுவர் எழுப்பினார்கள் அதுவும் Hollow Blockயில்.இந்த Hollow Blocks இவ்வகை அழுத்தத்தை தாங்கக்கூடியது அல்ல.முதலில் இந்த பகுதியை என்ன செய்யப்போகிறார்கள் என்று தெரியாமல் இருந்தது,சுவர் எழுப்பியவுடன் புரிந்தது இவர்கள் சாலை மட்டத்தில் ஒரு மகிழுந்து நிருத்தும் இடம் செய்கிறார்கள் என்று.
3ம் நாள் சுவர் வேலை செய்யும் போதே என் நண்பனிடம் சுட்டினேன் இவ்விடத்தை பார்த்துக்கொள் என்றேன்.நீட்டு வாக்கில் உள்ள சுவர் சுமார் 7 மீட்டர் இருக்கும் அந்த சுவர் தான் பக்கத்தில் உள்ள வீட்டின் ஒரு பகுதி மண்ணை தாங்க வேண்டும்.யார் பொறியாளரோ தெரியவில்லை.3 மீட்டர் உயரத்தில் 1 மீட்டர் எழுப்பியாகிவிட்டது அடுத்த வேலை ஆரம்பிக்கும் முன்பு 3 நாட்கள் விட்டு விட்டு மழை.Flash Flood மூலம் ஓமனில் ஆறு பேர் சாவு.
மழை நின்றவுடன் வேலை ஆரம்பமானது.மீதி உயரத்தை கட்டி முடித்தார்கள்,வண்டி நிற்கும் இடத்துக்கு கீழே கற்கள் பதித்தார்கள்.காசு இருக்கே என்ன பண்ணலாம் என்று நினைத்து சுவருக்கும் சேர்த்து Tile பதித்தார்கள்.
அடுத்து இப்போது சுவருக்கும் வீட்டுக்கும் இடையில் இருக்கும் இடைவெளியை நிரப்ப பக்கத்தில் வெட்டிப்போட்ட மண்ணை உபயோகித்தார்கள்.வேலை முடிந்தது!!!
அங்கு மண் போட போட சுவர் உள் பக்கம் வில் மாதிரி வளைய ஆரம்பித்தது.Hollow Block என்பது 3 மீட்டர் உயர மண்ணை தாங்கும் திறன் கிடையாது என்பதை இவ்வளவு வேலை செய்து தெரிந்துகொண்டார்கள்.எல்லாவற்ரையும் இடித்துவிட்டு இப்போது அந்த பகுதி தட்டி போட்டு மறைத்து வைத்துள்ளார்கள்.இடிப்பதற்கு முதல் நாள் இரவு அந்த பக்கம் போய் நின்று பார்த்த போது அந்த “வில்” தெரிந்தது,சரி வீட்டுக்காரரிடம் சொல்லுவோம் என்று கதவை திறக்கப்போனால் அது பூட்டியிருந்தது.வீட்டில் ஆட்கள் இருப்பதற்கான அறிகுறியும் இல்லை.மறு நாள் எப்படியே தெரிந்து அந்த சுவரை இடித்துவிட்டார்கள்.இப்ப வீட்டின் கதி என்னவென்று தெரியவில்லை.
Friday, December 25, 2009
25 வருடம் கழித்து.
என்னுடன் வேலை பார்த்த பழைய நண்பர்களை கண்டுபிடிப்பது என்பது பிரம்மப்பிரயத்தனமாக இருந்தது மஸ்கட் வரும் வரை.மஸ்கட்டில் நான் வேலை பார்த்த நிறுவனத்தின் கிளை இருப்பதை இணையம் மூலம் தெரிந்து இருந்தாலும் எவர் பெயரை சொல்லி தேடுவது என்ற குழப்பத்தில் ஒரு நாள் கூகிள் சாட்டில் வரும் நண்பரிடம் கேட்டேன்.அவர் இருப்பதோ வேறு அரபு நாட்டில் இவரிடம் என்ன விபரம் கிடைக்கும் என்ற சந்தேகத்திலேயே கேட்டேன்.அவரும் ஒருவர் பெயரை சொன்னதும் எனக்கு தெரிந்த பெயராகவும் இருந்ததால் அவர் அலைபேசி எண்ணை மட்டும் வாங்கிக்கொண்டேன்.தொடர்பு கொண்டு நான் நினைத்துக்கொண்டிருந்தவரும் இங்கு இருப்பவரும் ஒருவரே என்று தெரிந்தவுடன் பழைய கதைகளை பேசி மகிழ்ந்தோம்.மற்ற நண்பர்களை சந்திக்கும் எண்ணத்துடன் ஒரு உணவகத்துக்கு என்னை அழைத்து மற்ற நண்பர்களையும் அறிமுகபடுத்தி வைத்தார்.மதிய உணவே மாலை 4 மணி வரை போனது.அங்கு பேசிக்கொண்டிருக்கும் போது எனக்கு தெரிந்த மற்றொரு நபரின் பெயர் அடிபட்டவுடன் அவர் அங்க அடையாளங்களை சொல்லி “அவரா?” என்றேன். ஆமாம் அவரே தான் இங்கு தான் சோஹாரில் வேலை செய்கிறார் என்றார்கள்.எண்ணை வாங்கி பேசி மற்றொரு நண்பரை பிடித்தேன்.இப்படியே ஒரு சின்ன வட்டம் உருவானது.
கடைசியாக வாங்கிய எண் மூலம் எனக்கு 25 வருடத்துக்கு முன்பு பழக்கமான நண்பரை தொடர்பு கொண்டேன்.சிறிது நேரம் பேசிய பிறகு இன்று சந்திக்கலாம் என்று சொன்னார்.சொன்னது போல் காலையிலேயே தொலை பேசி Qurm பூங்காவிற்கு அருகில் சந்திக்கலாம் என்று சொல்லியிருந்தார்.
போன கொஞ்ச நேரத்திலேயே வந்த நண்பர் உடல் எடை குறைந்து முன்பை விட இளைத்து இருந்தார்.அவரே கூப்பிட்ட பிறகு தான் எனக்கு அடையாளம் தெரிந்தது என்றால் பார்த்துக்கொள்ளுங்களேன்.
பூங்கா உள்ளே போய் சுமார் 2 மணி நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்தோம் அவர் மூலம் மேலும் சிலரின் தொடர்புகள் கிடைக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.இணையம் மற்றும் சில தொடர்புகள் இல்லாவிட்டால் இவர்களை எல்லாம் திரும்ப சந்தித்து இருக்க முடியுமா? என்று தெரியவில்லை.
மணி ஒன்றானதும் மதிய சாப்பாடுக்கு எங்கு போகலாம் என்றவுடன் Ruwi இல் இருக்கும் சரவண பவன் போகலாம் என்றார்.போகும் போதே ஓட்டுனர் உரிமம் அதை எப்படி முயற்சிக்கனும் எவ்வளவு கால அவகாசம் எடுக்கும் என்ற விபரங்களை சொல்லிக்கொண்டு வந்தார்.சாப்பாடு முடிந்தவுடன் எங்கு போகலாம் என்று கேட்டார்,அப்படி எதுவும் முன் யோஜனையுடன் வரவில்லை என்பதால் “சினிமா” வுக்கு போகலமா என்றேன்.
சரி என்றார்.
முதலில் ஸ்டார் சினிமா போனோம் ஆனால் படம் எதுவும் சுவாரஸ்யமாக இல்லை.நாங்கள் எதிர்பார்த்ததோ “அவ்தார்”.அங்கு இல்லை என்றதும் Al Shatti திரை அரங்குக்கு போனோம் அங்கும் அதே தான் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.அங்கும் அவதார் இல்லை,பிறகு அவரே சுமார் 40 கிமீட்டர் தள்ளி இருக்கும் Basta கடைதொகுதி கூட இருக்கும் சினிமா அரங்குக்கு கூட்டிப்போனார்,இதிலும் அதே படங்கள்.இத்தொகுதியின் கூரை வித்தியாசமாக இருந்தது.
வரும் வழியில் தென்பட்ட Grand Mosque.
வித்தியாசமான கோணத்தில் Qurm பாலம்.
சினிமா பார்பதில் அவ்வளவாக ஆர்வம் இல்லாத்தால் திரும்ப வீட்டுக்கு வந்து கொஞ்ச நேரம் அலவளாவி விட்டு போனார். வெகு நாள் கழித்து பழைய L&T-ECC கதைகளை பேசி மகிழ்ந்ததில் இன்றைய பொழுது ஓடிவிட்டது.
கடைசியாக வாங்கிய எண் மூலம் எனக்கு 25 வருடத்துக்கு முன்பு பழக்கமான நண்பரை தொடர்பு கொண்டேன்.சிறிது நேரம் பேசிய பிறகு இன்று சந்திக்கலாம் என்று சொன்னார்.சொன்னது போல் காலையிலேயே தொலை பேசி Qurm பூங்காவிற்கு அருகில் சந்திக்கலாம் என்று சொல்லியிருந்தார்.
போன கொஞ்ச நேரத்திலேயே வந்த நண்பர் உடல் எடை குறைந்து முன்பை விட இளைத்து இருந்தார்.அவரே கூப்பிட்ட பிறகு தான் எனக்கு அடையாளம் தெரிந்தது என்றால் பார்த்துக்கொள்ளுங்களேன்.
பூங்கா உள்ளே போய் சுமார் 2 மணி நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்தோம் அவர் மூலம் மேலும் சிலரின் தொடர்புகள் கிடைக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.இணையம் மற்றும் சில தொடர்புகள் இல்லாவிட்டால் இவர்களை எல்லாம் திரும்ப சந்தித்து இருக்க முடியுமா? என்று தெரியவில்லை.
மணி ஒன்றானதும் மதிய சாப்பாடுக்கு எங்கு போகலாம் என்றவுடன் Ruwi இல் இருக்கும் சரவண பவன் போகலாம் என்றார்.போகும் போதே ஓட்டுனர் உரிமம் அதை எப்படி முயற்சிக்கனும் எவ்வளவு கால அவகாசம் எடுக்கும் என்ற விபரங்களை சொல்லிக்கொண்டு வந்தார்.சாப்பாடு முடிந்தவுடன் எங்கு போகலாம் என்று கேட்டார்,அப்படி எதுவும் முன் யோஜனையுடன் வரவில்லை என்பதால் “சினிமா” வுக்கு போகலமா என்றேன்.
சரி என்றார்.
முதலில் ஸ்டார் சினிமா போனோம் ஆனால் படம் எதுவும் சுவாரஸ்யமாக இல்லை.நாங்கள் எதிர்பார்த்ததோ “அவ்தார்”.அங்கு இல்லை என்றதும் Al Shatti திரை அரங்குக்கு போனோம் அங்கும் அதே தான் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.அங்கும் அவதார் இல்லை,பிறகு அவரே சுமார் 40 கிமீட்டர் தள்ளி இருக்கும் Basta கடைதொகுதி கூட இருக்கும் சினிமா அரங்குக்கு கூட்டிப்போனார்,இதிலும் அதே படங்கள்.இத்தொகுதியின் கூரை வித்தியாசமாக இருந்தது.
வரும் வழியில் தென்பட்ட Grand Mosque.
வித்தியாசமான கோணத்தில் Qurm பாலம்.
சினிமா பார்பதில் அவ்வளவாக ஆர்வம் இல்லாத்தால் திரும்ப வீட்டுக்கு வந்து கொஞ்ச நேரம் அலவளாவி விட்டு போனார். வெகு நாள் கழித்து பழைய L&T-ECC கதைகளை பேசி மகிழ்ந்ததில் இன்றைய பொழுது ஓடிவிட்டது.
Thursday, December 24, 2009
மஸ்கட்டுக்கு எப்படி போகனும்?
இப்படி சாலை வழியாகவும் போகலாம் அல்லது அந்த விவர பலகைக்கு மேலே போகும் விமானத்திலும் போகலாம்.:-)
இன்று மதியம் பழசிராஜா படம் போகலாம் என்று நானும் என் நண்பரும் கிளம்பினோம்.நான் வீட்டிலேயே சாப்பிட்டுவிட்டேன்.நம் நண்பருக்கு இப்படி வெளியில் போனால் தான் Non-Veg சாப்பிடமுடியும் அதனால் ஒரு 10 நிமிடம் என்று சொல்லிவிட்டு உணவகம் போய்விட்டார்.வெளியில் வெய்யில் அடித்தாலும் அவ்வளவாக உறைக்காமல் இருந்தது.கொஞ்சம் தூரம் நடையை கட்டிய போது இவ்விளம்பர பலகை கண்ணில் பட்டது.அதன் பிறகு அப்படியே சாலை ஓரத்தில் நின்று போகும் வண்டிகளை வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் போது சமீபத்தில் சின்மனி வலைப்பதிவில் மஸ்கட்டை பற்றி சொல்லியிருந்தார்.பசுமையே இல்லை என்கிற தொனி பட்டது.மஸ்கட் உள்ளே பல இடங்களில் கீழே உள்ள மாதிரி தான் இருக்கும்.UAE மாதிரியே வேப்ப மரங்கள் எளிதாக வளர்கின்றன.
பழசி ராஜா எனக்கு சுமாராகத்தான் இருந்தது,ஒருவேளை மலையாளத்தில் பார்த்ததால் இருக்குமோ?சரத்குமார் குரல் நன்கு பழக்கப்பட்டுவிட்டதால் மலையாள இரவல் குரல் அவ்வளவாக எடுபடவில்லை.
இன்று மதியம் பழசிராஜா படம் போகலாம் என்று நானும் என் நண்பரும் கிளம்பினோம்.நான் வீட்டிலேயே சாப்பிட்டுவிட்டேன்.நம் நண்பருக்கு இப்படி வெளியில் போனால் தான் Non-Veg சாப்பிடமுடியும் அதனால் ஒரு 10 நிமிடம் என்று சொல்லிவிட்டு உணவகம் போய்விட்டார்.வெளியில் வெய்யில் அடித்தாலும் அவ்வளவாக உறைக்காமல் இருந்தது.கொஞ்சம் தூரம் நடையை கட்டிய போது இவ்விளம்பர பலகை கண்ணில் பட்டது.அதன் பிறகு அப்படியே சாலை ஓரத்தில் நின்று போகும் வண்டிகளை வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் போது சமீபத்தில் சின்மனி வலைப்பதிவில் மஸ்கட்டை பற்றி சொல்லியிருந்தார்.பசுமையே இல்லை என்கிற தொனி பட்டது.மஸ்கட் உள்ளே பல இடங்களில் கீழே உள்ள மாதிரி தான் இருக்கும்.UAE மாதிரியே வேப்ப மரங்கள் எளிதாக வளர்கின்றன.
பழசி ராஜா எனக்கு சுமாராகத்தான் இருந்தது,ஒருவேளை மலையாளத்தில் பார்த்ததால் இருக்குமோ?சரத்குமார் குரல் நன்கு பழக்கப்பட்டுவிட்டதால் மலையாள இரவல் குரல் அவ்வளவாக எடுபடவில்லை.
Subscribe to:
Posts (Atom)