Dome

புட்டபர்த்தியில் கேட்ட கிடைத்த அனுபவத்தை அடுத்த பதிவில் சொல்கிறேன்.
இந்த மருத்துவமனை கட்டுமானத்தில் கொஞ்சம் கஷ்டம் கொடுத்த வேலை என்றால் அது மத்தியில் உள்ள கூம்பு வடிவமான டோம் (Dome) தான்.



எப்போதுமே கட்டுமானத்துறையில் சதுரமாகவோ,செவ்வகமாகவோ இருந்தால் பிரச்சனை இருக்காது.வளைவுகள் வந்தால் கொஞ்சம் கஷ்டப்படுத்தும்.வளைவுகள் என்றாலே கஷ்டம் தானே!!
அதுவும் இந்த டோம் முப்பரிமானத்திலும்,ஒவ்வொரு நிலையிலும் வெவ்வேறு அளவுகள் கொண்டதாக இருந்ததால் சாரம் அடிக்கும் பணி மிக கடுமையாக இருந்தது.
அப்போது கம்பெனியில் ஆட்டோ கேட் சமாச்சாரம் எல்லாம் இல்லாததால்,மிகவும் கஷ்டப்பட்டோம்.
இதனை மேற்பார்வை செய்தவர்,திரு மீனாட்சி சுந்தரம் எனபவர்,உடம்பு மெலிந்தவர்,சிகரெட் பழக்கம் உள்ளவர்.அவருக்கு இந்த வேலையில் உதவ திரு ரமேஷ் பாபு என்பவர் வந்திருந்தார்.அவர் தான் எவ்வளவு இடைவெளியில் சாரம் போடவேண்டும்,எப்படி அதை செதுக்கவேண்டும் என்று பட்டியல் போட்டு கொடுத்தார்.
அப்படி எல்லா விபரங்களும் கொடுத்தும்,பல குத்தகைகாரர்களை விட்டும் இந்த பணியை மருத்துவமனையை திறக்கும் தேதிக்குள் முடிக்கமுடியாது போலிருந்தது.இரவு பகல் என வேலை நடந்தாலும் ஏதோ ஒரு சுணக்கம் அங்கு குடி கொண்டிருந்தது.

இந்த சமயத்தில் என் வேலை ஒரளவு முடிந்து வேறு வேலைகள் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.அப்போது ஒரு நாள்,என்னுடைய மேல் அதிகாரி என்னை கூப்பிட்டு,அந்த டோமில் போய் பார்,அவர்களுக்கு உதவிக்கு ஆள் தேவைப்படுகிறது,மீனாட்சி சுந்தரத்தால் முழுவதுமாக மேற்பார்வையிட முடியவில்லையாம் என்றார்.

ஒருவர் மேற்பார்வை செய்துகொண்டிருக்கும் ஒரு வேலையில் மற்றொருவர் போய் பார்பதும் ,தலையிடுவதும் பின்னால் பிரச்சனையை கொடுக்கும் என்பதால் அரை மனதுடன் ஒப்புக்கொண்டேன்.

இதில் ஏதேனும் பிரச்சனை இருக்கிறதா என்று அறிய,நேரடியாக மீனாட்சியிடம் போய்,"பாஸ் இங்கு வரச்சொன்னார் , உனக்கும் எதுவும் பிரச்சனையில்லையே?" என்றேன்.

நிச்சயமாக இல்லை,நான் தான் என்னால் முடியவில்லை என்று சொல்லி ஆள் கேட்டேன் என்றான்.

சரி என்று சாரம் மட்டும் பண்ணிக்கொண்டிருந்த அந்த மேல் பகுதிக்கு போய் வெறுமனே வேடிக்கை பார்த்து அங்கிருக்கும் தொழிலாளர்களுடன் பேசிக்கொண்டிருந்தேன். இப்படி செய்வதால் ஒரு நன்மை,அங்கு வேலை செய்யும் தொழிலாளர்களுக்கு உள்ள சிரமம் தெரியும்.அதை பாதி நிவர்த்தி செய்தாலே போதும் வேலை கொஞ்சம் வேகமாக நடைபெரும்.

அப்போது மேலே வந்த மீனாட்சியிடம்,இந்த வேலையை எப்படி பிளான் பண்ணியுள்ளீர்கள் என்றேன்?

மொத்த வேலையையும் 8 பாகமாக பிரித்திருக்கோம்.முட்டு கொடுத்திருக்கும் சாரத்துக்கு ஒரே பக்க அழுத்தம் வராமல் இருக்க எதிரெதிர் பக்கங்களில் கான்கிரீட் போடலாம் என்றுள்ளேன் என்றார்.

அன்றிருந்த நிலமையில் இன்னும் 1 மாதம் ஆனால் கூட முதல் பகுதியை கான்கிரீட் போட முடியாது போல் இருந்தது.

இப்படியே ஒரு வாரம் போனதும்,அந்த வேலையின் பிளானருடன் பேசிக்கொண்டிருக்கும் போது அவருக்கும் இந்த வேலையை குறிப்பிட்ட தினத்தில் முடிக்கமுடியுமா என்ற சந்தேகம் இருந்தது.

அப்போது நான் அவரிடம் என் ஐயப்பாட்டை வைத்தேன்.

இது நாள் வரை நான் கான்கிரீட்டை கீழே இருந்து மேல் நோக்கி தான் போட உத்தேசித்திருந்தோம்.கீழ் பகுதியில் சார வேலை முடியவில்லை,அதற்கு பிறகு கம்பி கட்டி, கான்கிரீட் போட வேண்டும்.இப்போது எல்லா வேலைகளும் கீழ் பகுதியை நம்பியே இருக்கு.

இதற்கு மாற்றாக,நாம் மொத்த வேலையையும் 16 பாகங்களாக பிரித்து,மேல் பகுதியை மட்டும் கான்கிரீட் போடுவோம் அதற்குள் கீழ் பாக வேலை முடிந்திருக்கும் அதையும் தொடர்ந்து முடித்துவிடலாம் என்றேன்.

இதிலும் சில பிரச்சனைகளை எதிர்பார்த்து அதை அவரிடமும் சொல்லி தகுந்த இஞ்னியரிடம் மறு உறுதிப்படுத்தச்சொன்னேன்.ஏனென்றால் கான்கிரீரட்டை மேலிருந்து போடும் போது அதன் மொத்த எடையையும் அதை தாங்கிக்கொண்டிருக்கும் சாரம் உறுதியாக இருக்கவேண்டும்.இல்லாவிட்டால் மொத்தமும் முடியும் முன்பே தரையில் இருக்கும்.

அதை Confirm செய்துகொண்ட பிறகு கான்கிரீட்டை மேலிருந்து கீழ் கொண்டு வந்தோம்.வேலையையும் திறப்பு விழாவுக்கு முன்பே முடித்துவிட்டோம்.

அந்த மகிழ்சியில் எங்கள் அக்கால Regional Manager, இன்னாள் தலைமை அதிகாரி அனுப்பிய கடிதம் கீழே உள்ளது.

புட்டபர்த்தி மருத்துவமனை

இது நாங்கள் புட்டபர்த்தியில் கட்டிய மருத்துவமனையின் தொடர்சி.

இது பழைய மருத்துவமனையைப்பற்றிய தகவல்,எனக்கே புதுசு தான்.

Sathya Sai Hospital, Puttaparthi, 1957
Inaugurated 20 October 1957, on the hill behind Prasanthi Nilayam

Some of you may ask why there should be a Hospital at all, here! Why should not Baba cure diseases by an exercise of His Will, that is the question. Well, for one thing, this Hospital is not My only Hospital. Hanumantha Rao has a Hospital in Madras where disabled children are treated and trained to be useful and self- respecting individuals. That too is My Hospital. In fact, all hospitals everywhere are Mine. I visit them all. Why, all those who call out from their hearts for succour, in whatever language, from whatever clime, whether from hospitals or homes, are Mine. Do not confine Me to these few acres round the Prasanthi Nilayam. Wherever a person craving for Prasanthi lives and prays, there a Prasanthi Nilayam exists.

நன்றி:http://www.saiaustralia.org.au/medical/hospitals.html (மேலும் பல நல்ல தகவல்கள் இதில் உள்ளது)

இது புது மருத்துவமனையைப்பற்றியது.

Two Super Speciality hospitals built by SSB are considered by his followers as an expression of SSB's love and compassion to all people in the world. Free medical care from those hospitals is seen as a clear sign of Divine promise of a better future for all the needy and suffering people.

The first Super Speciality hospital in Puttaparthi was built by the firm Larsen & Tubro in 1991 and was constructed for 5 months. SSB's followers believe that it was SSB's divine intervention that got this hospital erected so fast and consider it as a miracle. Sai Baba himself emphasizes this moment: "Work on the hospital began in May after my return from Kodaikanal. Within five months from May to November, work has been done which would have taken five years". (23.11.1991. Sathya Sai Speaks, v.XXIV, p.310) It is still unclear what caused the construction to be finished so quickly. According to Sai Baba it must have been the enthusiasm of the workers: "The firm Larsen & Tubro are known for their big constructions in India and abroad. But nowhere else was such enthusiasm and zeal displayed by the workers engaged in the construction as in this Hospital. Even the smallest worker did the work of ten persons with zeal and joy. All workers performed their job with enthusiasm and devotion". (23.11.1991. Sathya Sai Speaks, v.XXIV, p.310).

நன்றி:http://home.no.net/anir/Sai/enigma/hospital.htm

இந்த புட்டபர்த்தி மருத்துவமனைக்கு பல தேசங்களில் பலரிடம் இருந்து பலவிதமான Information பெறப்பட்டு செய்யப்பட்டது.

பிரிட்டீஸ் நிறுவனம் கட்டுமானத்துறையில் இருந்து பின் வாங்கியதும்,அதில் சில வேலைகளை எங்கள் டிசைன் நிர்வாகம் எடுத்துக்கொண்டது.அப்படியும் பல சமயம் தேவையான விபரங்களுக்காக காத்திருக்கவேண்டியிருந்தது.

வேலை என்று பார்க்கும் போது,அந்த மத்தியில் இருக்கிறதே Dome தவிர மீதியெல்லாம் எப்போதும் செய்கிற வேலை தான்.

என்னுடைய கட்டுப்பாட்டில் இருந்த இடங்கள் கீழே உள்ள படத்தில் கோடிட்டு காண்பித்துள்ளேன்.

இது வலது பக்கக்கோணம்

மேலே உள்ள படம் நுழைவாயிலில் இருந்து எடுக்கப்பட்டது.

பல பக்தர்கள் தவமாய் காத்திருக்க எங்களுக்கு மட்டும் அதிஷ்டம் இருக்கு போல,சில சமயங்களில் நாங்கள் வேலை செய்யும் போது திடிரென்று ஒரு வெள்ளைக்கார் நுழையும்,அதிலிருந்து பாபா அவருக்கே உரிய அங்கியுடம் நடந்து கொஞ்ச தூரம் போய் பார்ப்பார்.டிக்கியில் இருந்து அவருக்கென்று வந்த இனிப்பு பலகாரங்கள் அங்கு வேலை செய்யும் தொழிலாளர்களுக்கு கொடுக்கச்சொல்லி வைத்துவிட்டு போவார்.அவரைச்சுற்றி ஒரு நறுமணம் வீசிக்கொண்டு இருக்கும்.வெகு அருகில் அவரைப்பார்க்கும் அனுபவமும் எனக்கு கிடைத்தது.

அப்போது அவரிடம் அவ்வளவு நம்பிக்கையில்லாத்தால் ஏனோ தானோ என்று தான் பார்த்தேன்.ஒரு 10 நிமிடங்கள் மட்டுமே இருப்பார்.
எனக்கு ஏற்பட்ட வேடிக்கையான அனுபவம் இது.
ஒரு தடவை என்னுடைய அலுவலகத்தில் நான் மற்றும் சில நண்பர்கள் வரைப்படத்தை வைத்துக்கொண்டு ஏதோ விவாதித்துக்கொண்டிருந்தோம்.
அப்போது பாபா தன் காரை கொஞ்சம் தூரத்தில் நிறுத்திவிட்டு நடந்து வந்துகொண்டிருந்தார்.அவருக்கும் பின்னால் சில சீடர்கள் மட்டுமே.
இதைப்பார்த்த சில வேலை ஆட்கள் அவரிடம் வந்து ஆசீர்வாதம் வாங்க முயற்சித்து கொண்டிருந்தனர்.இதை கவனித்து, என் நண்பன் என்னிடம் சொன்னான்.அதற்குள் மண்டையில் ஒரு எண்ணம்,இவர் நம் பக்கம் வந்தாலும் இவரை நாம் கை கூப்பி வணங்கக்கூடாது என்று முடிவெடுத்திருந்தேன்.அவர் என் எதிரி கிடையாது,இருந்தாலும் அப்போது அவர் செய்பவைகளில் முறன்பட்டு நின்றேன்.
அதற்குள் அவர் நான் இருக்கும் அறையின் பக்கமாக வந்துகொண்டிருந்தார்.
சரி என்று நானும் அலுவலகத்தை விட்டு வெளியேறி என்னதான் நடக்கிறது என்று சற்று தொலைவில் நின்று கவனித்தேன்.
சுற்றும் முற்றும் பார்த்த பிறகு என் பக்கம் திரும்பி ஒரு பார்வை,அவரை எப்போது கை கூப்பி வணங்கினேன் என்று தெரியவில்லை.கை கூப்பிய படி இருந்தது.
இதெல்லாம் என் அளவில் ஜு ஜு பி.
படித்த பண்பாளர்கள் எப்படி அளக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பதை "safaya" சுட்டில் கொடுத்துள்ளேன்.

சில நாட்கள் அவர் பக்தர்கள் என்று கூறிக்கொண்டு பல தேசத்து பிரஜைகளும் வந்து இன்று மதியம் எங்கள் செலவில் உங்களுக்கு இலவசசாப்பாடு என்று சொல்லிப்போடுவார்கள்.
இதெல்லாம் எங்கள் கம்பெனியில் வேலைசெய்பவர்களுக்கு புது அனுபவம்.நாங்கள் எப்போதும் வெளி ஆட்களை வேலைசெய்யும் இடத்துக்குள் அனுமதிக்கமாட்டோம்.
இங்கு சொல்லவும் முடியவில்லை,மெல்லவும் முடியவில்லை.

இந்த மருத்துவமனையின் தலைமை நிர்வாகியின் அனுபவத்தை கீழே காணலாம்.

திரு சபாயா இந்த மருத்துவமனை ஆரம்பம் பற்றி சொல்லி அவர் வந்த விதத்தைப்பற்றி பதிவு 1 & 2 சொல்லியுள்ளார்,பாருங்கள்.

Dr.Safaya Part 1 Part 2

செந்தழல் ரவி இதைப்பற்றி இங்கு எழுதியிருந்தார்.

நான் கேட்ட சில அனுபவங்கள் அடுத்த பதிவில்.

Dehydration

புட்டபர்த்தி மருத்துவமனை பணிகள்ஆரம்பிக்கும் முன்பே சின்னச்சின்ன நில சம்பந்தமாக சிக்கல்கள் தோன்றிய வண்ணம் இருந்தது.அதை சிறுகச்சிறுக சீர்படுத்தி கொடுத்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.

வேலை ஆரம்பிக்கும் போது முழுமையான வரைப்படம் கைக்கு வரவில்லை.இருப்பதை வைத்து எங்கெங்கு செய்ய முடியுமோ அதை செய்து வந்தோம்.

இந்த கட்டிடத்தின் மேற்பார்வைக்காக லண்டனில் இருந்து ஒரு பொறியாளர் வரவழைக்கப்பட்டது,அவரின் கெடுபிடிகள் அதிகமாக இருந்ததாலோ என்னவோ,அவர் திரும்ப போய்விட்டார்.மேற்பார்வை முழுவதும் எங்கள் இன்ஜினியர்களிடம் கொடுக்கப்பட்டது.எங்கள் கம்பெனியில் (லார்சன் அண்ட் டூப்ரோ- இ சி சி)சுமார் 60 பேரும்,அதை தவிர குத்தகைக்காரர்களும் வேலை ஆட்களும் இருந்தார்கள்.இப்போது இருக்கும் இடத்துக்கு எதிராக ஒரு இடத்தில் கொஞ்ச பேர் தங்குவதற்கு மெஸ்ஸ¤டன் கூடிய இடம் கட்டப்பட்டது.

தங்கள் மனைவியுடன் இருப்பவர்கள் கொஞ்ச பேர் புட்டபர்த்தியிலும்,கொஞ்ச பேர் "கொத்தச்செருவு" என்ற இடத்திலும் தங்கவைக்கப்பட்டனர்.இங்கும் இட நெருக்கடி ஏற்பட தர்மாவரத்திலும் வீடு பார்த்தார்கள்.

இந்த கொத்தச்செருவு,சென்னையில் இருந்து பஸ்ஸில் வரும் போது புட்டபர்த்திக்கு திரும்பும் ஒரு சாலையில் உள்ளது.2 கோவில்கள்,ஞாயிறு சந்தை,காய்ந்த காய்கறிகள் கிடைக்கும் இடம்.மிகவும் சிறிய ஊர்.தூசிக்கு பஞ்சமே கிடையாது.பத்து தடவை ஹாப் ஸ்டெப் ஜம் செய்தால் ஊரை விட்டு வெளியே வந்துவிடலாம்.

நான் வந்த சமயம் அவ்வளவு ஸ்டாப் வராததால் எனக்கு கொத்தச்செருவிலேயே வீடு கிடைத்தது.பக்கத்தில் இருந்த இன்னொரு வீடு மற்றொரு இன்ஜினியருக்கு கொடுக்கப்பட்டது.

பக்கத்துவீட்டில் தங்கியிருந்த இன்ஜினியருக்கு அப்போது தான் குழந்தை பிறந்து 2~3 மாதங்கள் இருக்கும்,அழைத்து வந்த நேரம் வெப்பம் அதிகமாக இருந்ததால் மிகவும் தினறியது.இரண்டு நாட்களில் ஜுரம் வந்து உடலில் தண்ணீர் குறைபாடு ஏற்பட்டு,பிரிந்து போனது.தனது குழந்தையை கூட்டி வந்த 1 வாரத்துக்குள் எல்லாம் முடிந்துவிட்டது.சோகத்தில் ஆழ்ந்தோம்.வெளிநாட்டில்/மாநிலத்தில் இருந்து வருபவர்கள் நிறைய தண்ணீர் குடிக்கவேண்டும்,அதை குழந்தைகள் செய்ய மறுப்பார்கள்,அதன் வினைதான் மேல் சொன்னது.குழந்தை கொஞ்சம் குண்டாக இருந்தால் பிழைத்துக்கொள்ளும்,மற்றபடி கஷ்டம் தான்.

இப்படிப்பட்ட சமயத்தில் எங்கள் குழந்தைக்கும் அம்மை போட்டியது,அதே டிஹைடிறேசன் வந்து அவனும் ஒரு அறையில் படுத்துக்கொண்டிருந்தான்.மருத்துவரிடம் காட்டி தேவையான மருந்துகளை கொடுத்துவிட்டு,நானும் மனைவியும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டிருந்தோம்.மேற்கொண்டு என்ன நடக்குமோ என்று.மற்ற மாநிலத்தில் இருந்துவரும் இளம் குழந்தைகளுக்கு முதலில் இங்குள்ள வெப்பம் மற்றும் சீதோஷ்ணநிலை அவ்வளவாக ஒத்துப்போவதில்லை.

சரியான மருத்துவமனை கிடையாது.வீடு தான் மருத்துவமனை,மருத்துவர் கொடுக்கும் மருத்துகளை பார்க்கும் போது அச்சம் ஏற்படுவது தவிர்க்கமுடியாது.பஞ்சகச்சம் கட்டிய மருத்துவர் வேஷ்டியை பார்க்கும் போதே ஏதேதோ தோனும்.இருந்தாலும் அவர் தான் அந்த ஊருக்கு ஆபத்தாண்டவர்.

இந்த சூழ்நிலையில் என் பையனின் நிலை என்னாகுமே என்று கவலை ஏற்பட்டது.திரும்பவும் ஊருக்கே திரும்ப அனுப்பிவிடலாமா என்று ஏகப்பட்ட குழப்பம்.மருத்துவரும் இன்னும் 2 நாட்கள் பார்க்கலாம் என்று சொல்லிவிட்டார்.
நிறைய தண்ணீர் மற்றும் இளநீர் கொடுத்து காப்பாற்றிவிட்டோம்.கூச்சம் இல்லாமல் சொல்கிறேன்,இந்த நிலையில் மனைவியின் பங்கு மிக மிக அதிகம்.
பக்கத்துவீட்டு குழந்தை இறந்து,நம் வீட்டிலும் குழந்தை இப்படி கிடக்கும் போது எப்படியிருக்கும்?வேதனை தான்.

குழந்தையை பறிகொடுத்த அவர் மாற்றல் வாங்கிக்கொண்டு வேறு இடத்துக்கு போய்விட்டார்.

கொஞ்சம் வழிமாறிவிட்டேன்,திரும்ப மருத்துவமனை கட்டுமானத்துக்குள் போவோம்.
அடுத்த பதிவில்.

ஆஞ்சநேயர்.

புட்டபர்தி வேலையை பற்றி எழுத ஆரம்பிக்கும் முன்பே ஒரு சின்ன முன்னோட்டம் ஓட்டி பார்த்துக்கொண்டேன்.அதில் முதல் கவனம் கொண்டது "ஆஞ்சனேயர் சிலை" தான்.

இது ஆஸ்ரம் நுழைவதற்கு சற்று முன்பு ஒரு சின்ன குன்றின் மேல் இருக்கும்.இதற்கான இரும்பு வேலைகளை மாத்திரம் L&T-ECC செய்தது.

சரி இணையத்தில் ஏதாவது படம் கிடைக்குமா என்று தேடியபோது கீழ் கண்ட ஒரு அனுபவஸ்தரின் வரிகள் கிடைத்தது.

இவரை தொடர்புகொண்டு அனுமதிவாங்கி போடலாம் என்று பார்த்தால் அதற்கான விளக்கம் ஒன்றும் இல்லை.

அதனால் அப்படியே போடுகிறேன்.ஒரு வேளை அவரே படிக்க நேர்ந்தால்,ஆட்சேபித்தால் என்னை தொடர்புகொள்ளுமாறு பணிவுடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

Experience of the Divinity of Bhagavan by Devotees

Mr. K.Thillainayagam

Mr. Thillainayagam (60), a Civil & Sanitary Engineer, worked
initially in the Tamil Nadu Water Supply & Drainage Board. Later he
moved to the Corporations of the Government of India. From there he
moved to Bahrain to work in the Government there for about 20 years.
He just resigned service and moved over to Chennai. He plans to move
over to Puttaparthi in the next few weeks to spend the rest of his
life at the Feet of Bhagavan. He has several experiences of the
Divinity of Bhagavan of which he narrates an important one in his own
words.

'Swami called the then Ashram Engineer Sri Jeyakumar a few months
before the 65th Birthday Celebrations in the year 1990 and instructed
him to begin the construction of a 65 feet tall statue signifying the
65th year of the Advent of the Avatar, for His Bhaktha 'Hanuman', at
a place selected by Him on the hill top overlooking the Hill View
Stadium.

I had been then working as an Honorary Engineer of the Sri Sathya Sai
Institute of Higher Learning at Prasanthi Nilayam for a short while.
Sri Jayakumar formed a team of three, comprising him, Sri
Subrahmanyam the Ashram Shilpi and me. Swami blessed all of us
together expressing His approval for the joint effort.

Sri Subrahmanyam colleted a few pictures available in the market and
also prepared a few hand sketches, and submitted all those for
Swami's approval. Swami selected a particular picture depicting
Hanuman lifting Sanjeevani Hill in his left hand, the bent left leg
on small hillock and the straight right leg behind. None of us had
any idea as to how to proceed. Sri Subrahmanyam, though involved in
creating many statues earlier, also had no definite ideas about this
tall statue.

Sri Subrahmanyam, however, made a small-scale model of the statue. I
took measurement of the various components of this scale model, and
made load calculation of the prototype statue. I found that the
statue was going to weigh several hundreds of tonnes. We thought that
it would be too difficult to support this massive statue, and hence
we prayed to Swami to allow us to make the statue hollow.

Swami, while disapproving our proposal, said, 'this statue is going
to last hundreds and hundreds of years. Therefore, no hollow work, no
false work. Make it solid and strong.' Owing to the heaviness, I
decided to support the statue using rolled structural steel sections.
Swami, though He did not instruct me directly, used to flash the
right solution at the right time, of course, only after we had
strained our nerves. Unable to resolve many issues related to the
structural stability of the statue, I used to go to the Prayer Hall,
kneel before the Chair with my sketchbook, pencil and eraser and
prayed to Swami to give me the correct solution. I used to get the
correct idea as if some one was dictating. This happened on quite a
few occasions during the period.

The statue had been designed on the following principle. The
structural steel sections were to form part of the skeleton, and
reinforced cement concrete (RCC) would make the flesh. Brickbats
fixed on specially prepared cement mortar were to be used to create
the shape and curves of the statue.

After having completed the preliminary calculations, the next step
was the site clearance, levelling, grading and preparation of the
base area for the statue. We engaged local labour to clear the site
over the rock underneath. Once we removed the weathered rock, lo, we
found a flat, level, solid rock bed, which did not require any
further treatment to bear the massive statue! Remember, Swami Himself
chose this site!

Next we wanted to procure the rolled structural steel sections from
Bangalore. To fabricate the legs and other important parts, we needed
ISMB 600 steel girders. This is the largest and heaviest rolled steel
section manufactured in India. This section is normally used in
railway bridges and in heavy steel construction. This section was not
available in Bangalore city. We went round and round, but of no use.

We suddenly heard from one dealer that freshly rolled ISMB 600
girders in required quantity and length had just been received
through railway wagons in the goods yard, and could be delivered to
us the next day! We transported these and other smaller sections
through long body trucks. Lord Sai made it possible for us to get the
steel sections not commonly used by the general public and not easily
available in the open market. Normally one has to place orders for
these sections and wait for a very long time, whereas we got them
just like that.

While gracing the Bhoomi Pooja for the statue, Swami created a three
inches and a half (approximately) tall statue, and instructed us to
construct the actual statue according to this model. This model was
different from the one approved by Swami earlier, but it was a
beautiful one. The statue now standing on the Hilltop was built on
that model. Swami blessed a few stone blocks and bricks by touching
them. Swami also placed them in position on cement mortar bed thus
signalling the commencement of construction. The Divine Feet
consecrated the whole area. Swami broke a few coconuts and sprinkled
the water all over the place.

Swami directed me to go to the ECC Design Office to finalize the
design, detailed engineering and drafting the construction drawing.
They allocated a draughtsman to assist me in preparing the drawings.
Within a couple of days, that draughtsman was withdrawn saying that
his services were required for a very urgent tender work. As I could
not wait for long, I requested the ECC Management to make alternate
arrangement. They borrowed the services of a draughtsman from another
division. Once again Lord Sai came to our rescue. The draughtsman
suddenly withdrawn from this work is a RCC specialist where as the
one who replaced him is a structural steel specialist. Thus Swami
arranged the services of the right person for this job.

Swami used to visit the site very frequently. One day, during one of
His site visits, He instructed me to place the statue on a pedestal
and not directly on the rock, because the lower part of the statue
might not be visible to the people at the ground level.

I prayed to Swami to indicate as to what should be the height of the
pedestal. Swami said, 'My height'.

In order to counterbalance the overturning effect of the wind on the
statue, we needed a very heavy base for the statue. We found, by
calculation, that we needed a 45 feet long and 25 feet wide pedestal.
But what should be the height of the pedestal? After calculations we
found that the height of the pedestal required to counter the wind
forces is the same as Swami wanted it to be!

The leg girders were actually anchored into this pedestal, which is
simply resting on the sheet rock. Because of this base pedestal,
there was no need to excavate deep into the rock or drill holes into
the rock for anchoring the statue. Thus Swami saved us from the
difficult task of anchoring the statue.

Swami evinced keen interest on this work. He used to bless us with
His frequent Darshan at the site. He always came with carloads of
snacks, sweets, and fruits to the site. Swami used to bring many
visitors and show them the construction work.

The steel frame supporting the Sanjeevani hill had to be hoisted and
placed in position. The frame was ready. Hoisting arrangement was
made ready. I was requesting Swami to come to the site and bless us
to commence the hoisting. Swami was somehow postponing the site-
visit. But I was continuously praying for the Divine site-visit.

One day He came and broke a coconut on the steel frame and directed
us to start lifting. Swami got into the car and drove off. The car
would have gone only a hundred yards, and suddenly stopped. I ran and
reached Swami's Presence. Swami asked me, 'when will you complete the
hoisting work?' I replied, 'Swami, with your grace, we hope to
complete the work around lunch time and I will inform you when I come
for the afternoon Darshan'.

No sooner had Swami left the scene than the steel beam on top
carrying the hoisting pulley was twisted (torsion failure), and the
steel frame, which was lifted above the ground by a few feet, crash-
landed on the ground. Because of this unexpected event, we had simply
to abandon the hoisting work!

I went to the Mandir for the afternoon Darshan and sat desolate in
the verandah. Swami's door opened, and Swami came straight to me with
thumb- down signal even before I could open my mouth to explain the
debacle. Swami said he had known everything. There was no damage to
men or materials. Swami saved us all from a major site accident.

The next day Swami told me that I had chosen a very bad time for the
hoisting operation because all the planets at that time were in
unfavourable position. He directed us not to do anything for the next
few days. Accordingly we waited for a few days and recommenced the
work on instructions by Swami. No need to mention that we could
successfully complete the work soon after.


The steel fabrication and erection work of the statue was a heavy
construction work, something similar to major bridgework. The hard
working and highly skilled site engineers and technicians of the ECC
accomplished the construction work in time. Every one of us
associated with the erection of the Hanuman statue could feel the
Divine Presence every moment in its execution.

Jai Sai Ram'

-- Mr. K.Thillainayagam

நன்றி:http://srisathyasaibaba.blogspot.com/2005_03_01_srisathyasaibaba_archive.html

ஒரு சின்ன பின்குறிப்பு:இதை மேற்பார்வை செய்த எங்கள் சக நண்பர் திரு.தியாகராஜன்,இதற்கு முன்பு இருந்த போதும் அந்த வேலை முடித்தபிறகு அவர் வாழ்ந்த வாழ்கை முறையும் அப்படியே நேர் எதிர்.நேரில் பார்த்த அனுபவம் இது.
இத்தனைக்கும் அவர் என்னை அழைப்பது (மறைமுகமாக) ஹரி வலைப்பூவில் நமது கருப்புவின் பெயரில் வரும் பின்னூட்டம் போல்!!

இப்படி ஆசிரமத்தை சுற்றி சிறிய வேலைகள் செய்துவந்தோம்.
அபோது தான் சாய்பாபா ஒரு ஆஸ்பத்திரி கட்டப்போகிறார் என்றும் அதற்காக நிலம் வாங்கும் முயற்சிகள் முடிவடைந்தாக சொன்னார்கள்.

அந்த இடம் புட்டபர்த்தியில் இருந்து சுமார் 7KM தள்ளியிருந்தது.

புட்டபர்த்தி வருபவர்கள் இந்த இடத்தை கடந்துதான் வரவேண்டும்,அதனால் கண்ணில் இருந்து தப்பிப்பது கஷ்டம்.
வாங்க அங்கு போவோம்,அடுத்த பதிவில்.

பாட்டு பிடிக்கும் வேலை

நாம் பல சமயம் பாடல்/பேச்சு இவைகளை இணையத்தின் மூலம் கேட்கிறோம்.அப்படி கேட்க்கும் போது,இதை நம் கணினியில் சேமிக்க முடிந்தால் எவ்வளவு வசதியாக இருக்கும் என்று நினைத்திருப்போம்.

இந்த மாதிரி சில பாடல்கள்/பேச்சுக்கள் தரவிரக்கம் செய்யக்கூடிய சூழ்நிலையை அந்தந்த வலைப்பக்கங்களே செய்துகொடுத்திருப்பார்கள்.

சிலர் கேட்க மட்டும் அனுமதித்திருப்பார்கள்.

அவுங்க என்ன பண்ணா,எனக்கென்ன? எனக்கு அது வேண்டும் என்று அடம்பிடிக்கும் குழந்தை நீங்கள் என்றால், இதோ அதற்கு ஒரு வழி.
தெரிஞ்சவங்க அப்படியே அப்பீட் ஆகிங்கிங்க!!

கீழே உள்ளது சவுண்ட் Card. இதில் உள்ள ஒரு நுழைப்பான் Line In என்று உள்ளது பாருங்க,அதைத்தான் நான் உபயோகிக்க போகிறோம்.


இந்த தொழிற்நுட்பம் மிகவும் எளிது. கணினிக்கு சவுண்டு போக ஒரு நுழைப்பானும்,வாங்கிக்கொள்ள மற்றொன்றும் இருந்தால் போதும்.

கீழே உள்ள மாதிரி ஒரு அடாப்டர் வாங்கிக்கொள்ளுங்கள்.இது இங்கு சிங்கையில் 1 வெள்ளிதான்.(Get Stereo Type)


இதை சவுண்ட் கார்டில் உள்ள speaker in யில் பொருத்தவும்.ஒரு நுழைப்பில் Speaker cable உம் மற்றொன்றில் கீழே காண்பித்துள்ள கேபிளையும் சொருகவும்.

இந்த கேபிளின் மறுமுனை சவுண்ட் கார்டின் Line in உள் நுழைக்கவும்.
அம்புடெதேன்.
இப்ப பாட்டு பிடிக்க என்ன மென்பொருள் வேனும் என்று பார்ப்போம்.
XP வைதிருப்பவர்களுக்கு Sound Recorder என்ற மென்பொருள் இருக்கு,அதில் வெரும் 1 நிமிடம் தான் பிடிக்க முடியும். வேலைக்கு ஆகாது.
அடுத்து Real Player, இதில் மேம்படுத்தப்பட்ட சேவைக்கு மாத்திரம் தான் இருக்கிறது. அதற்கு பணம் கட்ட வேண்டும்.அதனால அப்பால போக்லாம்.
நான் உபயோகப்படுத்தியது.

ஆடா சிட்டி(தொடுப்பை சுட்டு,எடுத்துக்கங்க)

அதில் உள்ள Settings உங்களுக்கு தேவையானவற்றை தேர்ந்தெடுத்து "Record"ஐ அமுத்த வேண்டும்.அதற்கு முன் நீங்கள் கேட்கவிரும்பும் இடத்துக்கு போய் பாடலை/பேச்சை ஓட விடுங்கள்.

MP3 ஆக சேமிக்க அங்கு வழி சொல்லப்பட்டுள்ளது.


தெரிந்ததை பகிர்ந்து கொள்கிறேன்,அவ்வளவு தான்.

சென்னையில் வீடு

அவ்வப்போது செய்திதாள்களில் இதை பார்த்திருக்கலாம்.
வீடு கட்டித்தர பணம் வாங்கிகொண்டு தலை மறைவு,
வாங்கிய வீட்டுக்கு பத்திரம் இல்லை.அனுமதிக்கப்பட்ட உயரத்துக்கு மேல் கட்டிடம் கட்டிவிட்டார்.
அனுமதியில்லாமல் வீட்டில் கட்டுமானப்பணிகள் மேற்கொண்டதால் "இடிப்பு"
இவை அனைத்தும் கொஞ்சம் பெரிய சிட்டிகளில் அனாயாசமாக நடந்துவருகிறது,அதற்கு பலரும் உடந்தை.
இந்த பட்டனை தட்டுங்க.
இதில் சொல்லப்பட்டது உண்மையாக இருந்தால்,உழைத்த வர்கத்தின் வேர்வைப்பணம் எப்படி சுருட்டப்பட்டு இருக்கிறது என்று தெரியும்.
அப்ப இதுக்கு என்ன வழி?
நான் இப்ப வீடு வாங்கப்போவதில்லை,அதனால் யோசிக்கவில்லை.:-))
ரொம்ப அவசியமாக வேண்டுமென்றால்..
ஒரு 2 வருடம் காத்திருங்க,நான் வந்து கட்டிக்கொடுக்கிறேன்.
என்னை எப்படி நம்புவது என்று கேட்கிறீர்களா?
கஷ்டம் தான் - பதில் சொல்வது.
நல்ல தரமான கட்டுமான வேலை செய்பவர் வேண்டுமென்றால் தனி மடலில் கேட்கவும்.

கிரிக்கெட்

இணைய இணைப்பில் வேகம் வந்தவுடன் என்ன செய்வது என்ற யோஜனையுடன் கிரிக்கெட் மேச் ஏதாவது கிடைக்குமா? என்று பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.
அப்போது மாட்டியது இந்த பக்கம்.
இதில் பல வீடியோக்கள் கிடைக்கிறது,அதில் சமீபத்தில் நடந்த ஸ்ரீலங்கா மற்றும் இந்தியாவுக்கு இடையில் நடந்த மேட்சும் இருக்கு.
இதை தரவிரக்கம் செய்ய நீங்கள் ரிஜிஸ்டர் செய்துகொள்ளவேண்டும்.
வீடியோ தரம் கொஞ்சம் கம்மி தான்.கிரிக்கெட் மீது காதல் உள்ளவர்களுக்கு இதெல்லாம் பொருட்டாக இருக்காது.
போய் பாருங்கள்

Pre-Cast

10 பக்கங்கள் எழுதுவதை ஒரு படம் போட்டு சொல்லி விடலாம்.அதன்படி Pre-Cast என்னும் தொழிற்நுட்பம் இங்கு எப்படி செய்கிறார்கள் என்று பாருங்கள்.கான்டேக்ட் முகவரியில்லாத்தால் அப்படியே சுட்டு திருப்பி போட்டிருக்கேன்.வழக்கம் போல் ஏதாவது சந்தேகம் இருந்தால் கேளுங்கள்,பதில் எனக்கு தெரிந்த அளவுக்கு சொல்கிறேன்.
மேல்படத்தின் வலது பக்கம் உள்ளது நெகடிவ் மோல்ட்.இடது பக்கம் உள்ளது கான்கிரீட் போட்டது.

போட்ட கான்கிரீட் கிட்டத்தில்

ஒர் இடத்தில் இருந்து மற்றொரு இடத்துக்கு மாற்றுகிறார்கள்.

இன்னும் கொஞ்சம் கிட்டத்தில் பார்க்கலாம்.

போட்ட கான்கிரீட்க்கு முட்டு கொடுத்திருப்பதை கீழே உள்ள படம் காட்டுகிறது.

இந்த பிரி-காஸ்ட் வேலை, ஒரு பாலத்தை ஆஸ்திரேலியாவில் எப்படி செய்கிறார்கள் என்ற படத்தை காண இங்கே சொடுக்குங்கள்.

இந்த பக்கத்தில் பாருங்கள் அதைவிட விபரமாக இருக்கிறது,இது தாய்லாந்தில் கட்டப்படும் ஒரு கட்டுமானத்தில் நடப்பது.

காற்றில் இணையம்

இணையம் முதன் முதலில் மோடத்துடன் ஆரம்பித்தது,அதன் ஒரு முனை கணினியின் RS232 போர்ட் உடன் மற்ற முனை மோடத்துடன் இருந்தது.தொலை பேசி கேபிளை இணைத்து டையல் அப் முறையில் இணைந்தோம்.

பிறகு அதை மேம்படுத்தி இன்னும் கொஞ்சம் வேகத்தை கூட்ட புதுவித மோடத்தை (ADSL) USB போர்ட் உடன் இணைத்தோம்.

இதற்கு பிறகும் தாகம் அடங்காமல் இங்குள்ள ஸ்டார் ஹப் என்ற கம்பெனி கேபிள் டிவி வழக்ங்கும் அதே கேபிளின் மூலம் அதிவேக இணைய இணைப்பை வழங்கியது,வழங்கி வருகிறது.

இது வரை சொன்ன அவ்வளவுக்குமே உங்கள் வீட்டில் உள்ள தொலைபேசி கேபிளையோ அல்லது கேபிள் டிவி கேபிளையோ தான் உபயோகப்படுத்த வேண்டியிருக்கும்.

இதையெல்லாம் தூக்கி சாப்பிடக்கூடிய தொழிற்நுட்பம் இப்போது சிங்கையில் உள்ள ஒரு தொலைபேசி நிறுவனம் வழங்கத்தொடங்கியுள்ளது.அந்த நிறுவனத்தின் பெயர் M1.

இவர்கள் 3G-HSDPA என்ற முறையின் கீழ் கீழே உள்ள படத்தின் இருப்பது போல் ஒரு கம்பியில்லா மோடம் கொடுக்கிறார்கள்.அதை சிங்கப்பூரில் எங்கு வேண்டுமானாலும் உபயோகப்படுத்தலாம்.





உங்களிடம் இருக்க வேண்டியதெல்லாம் USB 2 போர்ட்,Win XP or Win 2000.இதன் அளவு ஒரு செல் போன் அளவுக்குத்தான் இருக்கிறது.அதனால் எங்கு வேண்டுமானாலும் எடுத்துப்போக வசதியாக உள்ளது.தேவையான டிரைவர்கள் அதை இணைக்கும் போதே எடுத்துக்கொள்ளும் வகையில் உள்ளது.Mac யையும் இது சப்போர்ட் பண்ணுகிறது.

வேகம்??

3வித பிளான்கள் உள்ளது.உங்கள் பர்சின் உள்ளே இருப்பதற்கு தகுந்தமாதிரி 22,38 மற்றும் 69 வெள்ளிகளுக்கு உள்ளது.

அவ்வப்போது இணைபின் வேகம் மாறுபடுவதால் சில சமயம் தடுமாறுகிறது,இருந்தாலும் Dail-up வை விட மேம்பட்ட வேகம்.

இதெல்லாவற்றிலும் இவர்கள் கேட்பது 6 மாத ஒப்பந்தம் தான்.சிம் கார்டுக்கு 26.25 வெள்ளி மட்டுமே கட்டி 3 நாட்கள் காத்திருந்து பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.இந்த 3 நாட்கள் வெளிநாட்டவர்களுக்கு மட்டுமே.

கடந்த 2 நாட்களாக உபயோகிக்கிறேன்.நன்றாக உள்ளது.போகப்போக பார்ப்போம்.

இந்த மாதிரி மோடங்கள் வின் டோஸ்க்கு மாத்திரம் தேவையான் டிரைவர்கள் வழங்குகின்றன.லினக்ஸ்க்கு?

சும்மா இருபாங்களா நம் ஆட்கள்.சில தேசங்களில் இதை வேலை செய்ய வைத்துவிட்டார்கள்.பல முறை படித்து செயல்படுத்த உள்ளேன்.

புட்டபர்த்தி

இந்த சாய்ராம் பேப்பர்களை அஸ்திவாரத்தில் போடமுடியுமா என்று கேட்டு வந்த மலையாள பெண்மணிக்கு தேவையான அறிவுரைகளை கொடுத்து,எங்கள் வேலைக்கு வேட்டு வைக்காதே,என்று சொல்லி அனுப்பிவைத்தோம்.

இந்த கேன்டின் கட்டுமானப்பணி மிக சாதாரணமானது ஆனால் மிகவும் இட நெருக்கடிக்கிடையில் செய்யவேண்டியிருந்தது.காலை மற்றும் மாலை நடக்கும் பஜன்/தர்ஷன் சமயங்களில் வேலையை நிறுத்த வேண்டும்.அருகருகே உள்ள கட்டிடங்களுக்கு எவ்வித சேதாரம் இல்லாமல் வேலை செய்யவேண்டும் என்ற நெருக்கடி வேறு.இதெல்லாம் எங்களுக்கு பழக்கமான வேலை என்பதால் அவ்வளவாக கஷ்டம் தெரியவில்லை.

என்னை இங்கு வரச்சொல்லிய வேலை ஆரம்பிப்பதில் தாமதம் ஏற்பட்டிருந்ததால்,அது சரியாகும் வரை இந்த கேன்டின் கூரை வேலையை பார்க்கும்படி பணிக்கப்பட்டேன்.

இது முன்கூட்டிய கான்கிரீட் போட்டு மேல் எடுத்து வைக்கும் முறையான (PreCast) முறைப்படி கட்ட உத்தேசித்திருந்தார்கள்.நான் இந்த வேலையை ஏற்கனவே செய்திருந்ததால் அதற்கான வேலையில் மூழ்கினேன்.

அதற்கு தேவையான மோல்ட் செய்து முதல் சிலாப் போட்டு எடுக்கும் வரை தான் பிரச்சனை.முதல் சிலாப் உடையாமல் வந்துவிட்டால்,அப்புறம் வந்து சும்மா மேற்பார்வை மட்டும் செய்தால் போதும்.

இந்த மோல்ட் என்பது மெழுகு பொம்மை தயாரிக்க அதன் உருவத்தின் பிரதி எடுத்து அதன் மேல் மெழுகை ஊற்றி எடுப்பார்களோ அதே டெக்னிக் தான் இங்கும் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது.

இது சில சமயம் பிளைவுட் அல்லது செங்கல்லில் செய்து சுற்றி கொஞ்சம் கான்கிரீட் போட்டு பிறகு மெழுகை கரைத்து ஊற்றி நன்றாக பாலிஸ் செய்வார்கள்.கான்கிரீட் போடுவதற்கு முன்பு இதற்கென்று உள்ள எண்ணையை ஊற்றி போடுவார்கள்.இந்த எண்ணெய் கான்கிரீட்டுக்கும் மோல்டுக்கும் இடையே அதிக உராய்வு இல்லாமல் செய்து,கான்கிரீட்டை மேல் தூக்கும் போது இலகுவாக்கும்.


இதில் மிக முக்கியமாக பார்க்கவேண்டியது,மோல்டின் அத்தனை பக்கங்களும் கீழ் பக்கத்தைவிட மேல் பக்கம் குறைவாக இருக்கவேண்டும்.

அதற்கடுத்தது எல்லா பக்கங்களும் வழவழப்பாக இருக்கவேண்டும்.எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு வழுவழுப்பாக இருக்கோ அவ்வளவுக்கு நல்லது.

அதற்கடுத்தது இப்படி போட்ட கான்கிரீட் தூக்குவதற்கு ஏற்ற ஹ¥க் இருக்கவேண்டும்.

குடுத்திருக்கும் வரைபடத்தில் இருக்கும் இடத்திலேயே பொருத்தினால் சரியாக இருக்கும்.இந்த ஹ¥க்கின் மேல் பகுதி கான்கிரீட்டின் வெளிப்புறத்தில் இருந்து மிக குறைந்த பட்சமாக 30MM இருக்க வேண்டும்.

அதி முக்கியமாக போட்ட கான்கிரீட் ஓரளவுக்கு இறுகியிருக்கவேண்டும்.இதற்காக சில சமயம் நீராவியில் கூட குளிப்பாட்டுவார்கள்.இது கான்கிரீட் இறுகும் நிலையை மேம்படுத்தும் ஆனால் செலவு பிடிக்கும்.

தேவைக்கேற்ப ஒன்று அல்லது இரண்டு மோல்ட் போட்டு வேலை பார்ப்போம்.அதை தூக்குவதற்கு கிரேன் இருக்கும்.பக்கத்திலேயே,போட்ட சிலாபுகளை ரிப்பேர் மற்றும் மேம்படுத்துவதற்காக பல மேடைகள் இருக்கும்.

இந்த வேலை அவ்வளவு தொந்திரவு கொடுக்காமல் முடிய,நாங்கள் எதிர்பார்த்த வேலையும் வந்தது.

மேலும் சில கலர் படங்கள் (Precast) அடுத்த பதிவில் வரும்

வாங்க அடுத்த பதிவுக்கு

கேள்விகள் பல விதம்

வலைப்பூ மற்றும் தமிழ்மணத்தில் இணைந்திருப்பவர்களுக்கு இங்கு நடைப்பெறும் விவாதங்களும் கருத்துகளும் பரிட்சனமானவையே.



இதற்கான விளக்கத்தை ஒரு மூன்றாவது மனிதர் எப்போதோ எழுதியதை படிக்க நேர்ந்தால்???



இன்று மதியம் இந்த புத்தகத்தை படிக்கும் போது கண்ணில் பட்டது.இதை நம் வலைப்பூ மக்களுக்கும் காண்பிக்கலாம் என்ற எண்ணத்துடன் கீழே உள்ள படங்கள்.





இந்த பக்கத்தில், ஒருவர் எப்படி இருக்கவேண்டும்,இல்லாவிட்டால் என்னாகும் என்று எவ்வளவு அழகாக சொல்லியிருக்கார் பாருங்கள்.

பெரிதாக பார்க்க படத்தின் மேல் சொடுக்கவும்.

இந்த புத்தகத்தில், பக்கம் 300யில் இருந்து கடைசி வரை திரு.பாலகுமாரனனின் கை வண்ணம்...
சொல்ல என்னிடம் வரிகள் இல்லை.
படித்து மகிழுங்கள்.

பிரசாந்தி நிலையம்

போன பதிவு

போன பதிவில் எங்களுக்கு புட்டபர்த்தியில் பல வேலைகள் கிடைத்ததை பற்றி சொல்லியிருந்தேன்.அதன் பிறகு வேறு பெரிய வேலை எதுவும் கிடைக்காத பட்சத்தில் எனக்கு அங்கு போகச்சொல்லி கடிதம் வந்தது.

பாபாவை விமர்சித்ததற்கு உடனே பலன் கிடைத்துவிட்டது.

இளம் வயது,வீரியம் அதிகம், அதனால் எதற்கும் கவலைப்படாமல் திரும்ப பெட்டிகளை கட்ட ஆரம்பித்தேன்.

ஆமாம் இந்த புட்டபர்த்தி எங்கிருக்கு?கீழே உள்ள படத்தை பார்க்கவும்.



சென்னையில் இருந்து நேரடி பேருந்து வசதி அப்போது இருந்தது.இன்று இருக்கிறதா என்று தெரியவில்லை.

தேவையான விபரங்களை வாங்கிக்கொண்டு கொஞ்ச நாள் விடுமுறை எடுத்துக்கொண்டு சென்னை போய் பிறகு புட்டபர்த்தி போகலாம் என்று முடிவுசெய்தேன்.

சென்னை வந்து சில காலம் சுற்றிவிட்டு, புட்டபர்த்திக்கு ஆந்திர போக்குவரத்து கழக பேருந்து நமது பழைய பாரீஸ் கார்னரில் இருந்து புறப்படும்,அதில் முன்பதிவு செய்துகொண்டு (ரூபாய் 87 என்று ஞாபகம்)புறப்பட்டு போனேன்.இதில் உள்ள இருக்கைகளுக்கு இடையே உள்ள இடைவெளி மிக மிக குறுகியதாக இருக்கும்.மேல் நாட்டவர்கள் அதிகமாகவே சிரமப்படுவார்கள்.

இரவு சுமார் 8 மணிவாக்கில் கிளம்பி காடு மேடுகளைத்தாண்டி காலை சுமார் 7 மணிக்கு புட்டபர்த்தி வந்துசேர்ந்தேன்.

மிகச்சிறிய பஸ் நிலையம்.இறங்கியதும் எங்கு போவது என்று தெரியாமல் ஏதோ ஒரு திசையை நோக்கி போய்கொண்டிருந்தேன்.

கையில் இருக்கும் ஒரே விலாசம் "பிராசாந்தி" நிலையம்.அது என்ன இடம்?யார் இருக்கிறார்கள் என்று எதுவும் தெரியாமல்,வழியில் உள்ளவர்களிடம் விஜாரித்து போனேன்.

வாசலில் "பிராசாந்தி" நிலையம் போர்டு பார்த்து உள்ளே போனேன்.ஒரு விதமான அமைதி.அதை விளக்குவது கஷ்டம்.பல காலங்கள் கழித்து இந்த மாதிரி இடங்களுக்கு போன போது என்னையறியாமலே இதை உணர்ந்தேன்.

வெள்ளை சீருடையில் பல மக்கள் எறும்புகளை போல் சாரி சாரியாக ஒரு திசையை நோக்கி போய்கொண்டிருந்தார்கள்.எங்கு போகிறார்கள் எதற்கு போகிறார்கள் என்று தெரியாமல் அவர்களை கொஞ்சம் வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.

கொஞ்சம் நேரம் கழித்து,ஒருவரை அனுகி,நான் எல் & டி கம்பெனியில் வேலை செய்ய வந்துள்ளேன்.அவர்கள் அலுவலகம் எங்குள்ளது என்று காட்டமுடியுமா? என்றேன்.

அவர், நான் உள் நுழைந்த வாசலைக்காட்டி அங்கு காத்திருங்கள் உங்கள் ஜீப் வரும்,அவர்களை விஜாரித்தால் சொல்வார்கள் என்று எனக்கு மட்டுமே கேட்கக்கூடிய அளவில் சொல்லிவிட்டு,இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் பஜன் ஆரம்பித்துவிடும் அதனால் வெளியில் காத்திருங்கள் என்றார்.அப்போது தான் புரிந்தது நான் பாபா தரிசனம் தரும் இடத்துக்கு பக்கத்தில் நின்று கொண்டிருந்தது.

வெளியில் வந்து காந்திருந்த கொஞ்ச நேரத்தில் ஜீப் வந்தது.விபரம் சொன்னவுடன்,புற வழியில் போய் அலுவலகத்துக்கு போனேன்.

இங்கிருந்த ரெசிடென்ட் இன்ஜினியர் திரு.ரகுராமன்,முன்னமே மேட்டூரில் பழக்கமானவர் மற்றும் பக்கத்து பக்கத்து வீடுகளில் வசித்தவர்.மெதுவாகப்பேசக்கூடியவர்.

நான் போன சமயத்தில் இவர் தலைமையில் பக்தர்கள் தங்குவதற்காக பல மாடிகள் கொண்ட வீடுகளை கட்டிக்கொண்டிருந்தார்கள்.வெளிப்புற வேலைகள் முடிந்து உள் பூச்சு/ அலங்கார வேலைகள் நடந்துகொண்டிருந்தது.

அப்போது, கட்டிய வீடுகள் பக்தர்களுக்கு விற்கப்பட்டது.சுமார் 1 இலட்சம்.புட்டபர்த்தி வரும் போது தங்கிக்கொள்ளலாம்.மற்ற நேரத்தில் ஆசிரமம் தேவையானால் உபயோகித்துக்கொள்ளும். இந்த அடிப்படையில் எல்லா வீடுகளும் விற்கப்பட்டன.

இந்த தங்கும் விடுதி கூட மிக விரைவாக கட்டிமுடிக்க சாதாரண தொழிற்நுட்பத்துக்கு பதிலாக முன்னமே கட்டப்பட்டு தேவையான இடத்துக்கு கொண்டுவந்து தீப்பெட்டி மாதிரி அடிக்கிவைக்கிற மாதிரி கட்டினோம்.

நான் போகும் போது இந்த வீட்டு வேலை முடியும் தருவாயில் இருந்தது.

இப்படி எங்கள் வேலை போய்கொண்டிருக்கும் போது ஆசிரமத்தில் மேலும் ஒரு வேலை கொடுத்தார்கள்.அது தான் கேன்டின்.

புட்டபர்த்தியில் விரல் விட்டு எண்ணக்கூடிய விடுதிகளும் சாப்பாட்டு விடுதிகளும் தான் இருந்தது.இதனால் வெளியூரில் இருந்து வரும் பக்தர்கள் படும் அவஸ்தையை சொல்லிமாலாது,அதுவும் பாபாவின் பிறந்த நாள் என்றால் கேட்கவேண்டாம்.


உணவு உண்ண சரியான இடம் கிடையாது.அதை மனதில் வைத்துக்கொண்டு,ஒரு கேன்டீன் கட்ட தயாராகுமாறு சொன்னார்கள்.

இது அத்தனையும் ஆஸ்ரமத்தின் உள்ளேயே நடந்தது.பல தேசங்களில் இருந்து வந்த பக்தர்கள்,எப்போது கூட்டம் கூட்டமாக வந்து போய்கொண்டிருப்பார்கள்.
ஒரு சமயம் இந்த விடுதிக்கான அஸ்திவாரம் போடும் போது ஒரு பக்தர் கூட்டத்தில் இருந்த ஒரு சில பெண்கள் வந்து ஒரு கட்டு காகிதத்தை கொடுத்து " இது சாய்ராமுக்காக எழுதியது,அந்த அஸ்திவாரத்தில் போட்டு மூடமுடியுமா?" என்றார்கள்.

என்னது கான்கீரீட் உள்ளே காகிதக்கட்டா?

வாங்க அடுத்த பதிவுக்கு.

தரைக்கு கீழே!!

பல நாடுகளில் எண்ணையை கடலடிக்கடியில் இருந்து எடுத்து வந்து தரைக்கு மேலே தொட்டி கட்டி சேமிப்பார்கள்,ஆனால் சிங்கையில் இட நெருக்கடியை சமாளிக்க என்ன செய்கிறார்கள் என்று கீழே படத்தில் பார்க்கவும்.

பெரிதாக பார்க்க படத்தின் மேல் சொடுக்கவும்
புகைப்படம்:நன்றி:டுடே

தரைக்கு கீழே பாறையில் தோண்டி அதனுள் எண்ணையை சேமிக்கிறார்கள்.இந்த மாதிரி வேறெங்கும் செய்கிறார்களா? செய்தார்களா என்று தெரியவில்லை.

இது ஒரு கல்லில் பல மாங்காய் அடிக்கும் நுட்பம்.

முதலில் சிங்கப்பூர் மக்களின் பாதுக்காப்பு கருதி நகரத்தை விட்டு தள்ளி அமைக்கப்பட்டுள்ளது.ஏதாவது அசம்பாவிதம் நடந்தாலும் அது நகரமக்களுக்கு அச்சுறுத்தலாக இருக்காது.

தரைக்கு மேல் உள்ள இடத்தை வேறு பணிகளுக்கு உபயோகப்படுத்தலாம்.

பாசமிகு மக்களின் குறி இலக்கு கொஞ்சம் முறியடிக்கப்படுகிறது.

இது எண்ணைக்கும் மட்டும் அல்லாமல் கொஞ்சம் தொந்தரவு கொடுக்கக்கூடிய கெமிக்கள்களுக்கும் உபயோகப்படுத்த எண்ணம் உள்ளது,என்று சொல்லியுள்ளார்கள்.

மிக முக்கியமாக தனது எண்ணை கொள்ளலவை அதிகப்படுத்திகொள்ளமுடியும்.

பல வருடங்களாக தூங்கிக்கொண்டிருந்த கட்டுமானத்துறையை எழுப்ப இதுவும் கொஞ்சம் உதவும்.

இப்படி பலவற்றில், சில மேலே சொன்னவை.

இப்படி துணிச்சலாக சில வேலைகள் செய்யும் போது தான் தொழிற்நுட்பத்தின் வீச்சு தெரியவருகிறது.

பழைய பாடல்கள்

நமது வலைப்பதிவாளர் திரு.ஞானவெட்டியான் அவர்கள் பழம்பெரும் இனிய பாடல்களை அவர்களில் இந்த வலைப்பூவின் மூலம் நாம் கேட்பதற்கும் தரவிரக்கம் செய்யவும் கொடுத்து உதவி வருகிறார்.

இது பலரும் அறிந்தது தான்.

பல வெளிநாட்டு மக்களுக்கு இப்படி தரவிரக்கம் செய்து, தேவைப்படும் போது கேட்டுக்கொள்ள வசதியாக இருக்கிறது.

இருந்தாலும்,பல பாடல்களில் முதல் சில நொடிகள் ஒரு ஆங்கில வாசகம் வரும்.ஒரு முறை கேட்டால் இந்த வாசகம் சரி,பொறுத்துக்கொள்ளலாம்.பல பாடல்களை கேட்கும் போது சிறிது பொறுமை இழக்க வாய்புள்ளது.

இதை தவிர்க்க இலவசமாக ஒரு மென்பொருள் இங்கு கிடைக்கிறது.

அதை இன்ஸ்டால் செய்து,திறந்தவுடன் (கீழே உள்ள படத்தை பார்க்கவும்)



இதில்
"How Much do you want to Trim"-- "From the begining"

க்கு பக்கத்தில் உள்ள முதல் கட்டத்தில் 140~190 வரை கொடுத்து அதற்கு நேர் இருக்கும் பிளே பட்டனை அழுத்தினால்,வெட்டப்படும் இடத்தில் இருந்து ஒரு சில நொடிகள் பாட்டை கேட்கலாம்.

இந்த அளவை ஏற்றி/இறக்கி எங்கிருந்து வெட்டவேண்டும் என்று சொல்லிவிட்டு சேமிக்க வேண்டியது தான்.

பின்புலத்தில் உள்ள படம் திரு ராமனாதனின் பதிவில் இருந்து சுட்டது.

தொழிற்நுட்ப மாற்றம்

இதன் முந்தய தொடரில் தண்ணீர் கசிவைப்பற்றி சொல்லியிருந்தேன்.அதை எவ்வாறு எதிர்கொள்வார்கள் என்றும் அதற்கு அப்போது அதை தடுக்க என்ன முறையை கையாண்டார்கள் எனபதை எழுதியிருந்தேன்.

அதே தொழிற்நுட்பம் தான் அதை கொஞ்சம் மாற்றி கீழ் கண்டவாறு செய்கிறார்கள்.

அதன்படி சுற்றுச்சுவரின் கீழ் ஏதும் குழாய் பொருத்தமாட்டார்கள்.
அதென்ன அந்த குழாய் பொருத்துவது அவ்வளவு கஷ்டமான வேலையா? என்று கேட்டால் இல்லை என்று தான் சொல்லவேண்டும்.இது ஒரு தனி குத்தகைகாரர் என்பதால் அவரை சரியான நேரத்துக்கு கூப்பிடவேண்டும்.அவர் செய்துவிட்டு போன பிறகு அந்த குழாய் சேதம் அடையாமல் பார்த்துக்கொள்ளவேண்டும்.இதெல்லாம் சின்னஞ்சிறிய பிரச்சனைகள்.அவற்றை களைவதற்கு இப்படி செய்துவிட்டார்கள்.

சுவர் வழியாக தண்ணீர் வரும் வழியை அடையாளம் கண்டபிறகு,அந்த இடத்தில் ஒரு சிறிய ஓட்டை போட்டு





கீழ் காணும் பிளாஸ்டிக்கை பொருத்த வேண்டும்.




பிறகு இந்த கரைசலை தேவையான அளவு இந்த PUMPயில் இட்டு

இந்த மாதிரி தள்ளவேண்டும்.


ஒரு குறிப்பிட்ட அழுத்தத்தில் நிறுத்தினால் கண்ணுக்கு தெரியாத விரிசலுக்குள்ளும் இந்த கரைசல் போய் நிரப்பும்.தண்ணீர் காணப்படும் இடங்களில் அதனுடன் வினைபுரிந்து விரிவாகி விரிசலை அடைக்கும்.
இப்படி போன கரைசல் Foam மாதிரி மாறி தண்ணீர் வரத்தை சுத்தமாக நிறுத்திவிடுகிறது.

இந்த வேலைக்கு அதிக ஆட்கள் தேவைப்படுவதில்லை.அதிக பட்சமாக இருவர்.

தேவைப்படும் உபகரணங்கள்

கரைசலை கலக்க பயண்படும் இயந்திரம்
ஓட்டை போட டிரில்லர்..அவ்வளவு தான்.

தேவைப்படும் உதிரி பாகங்கள்
மேல் காண்பிக்கப்பட்ட பிளாஸ்டிக் குப்பி.
மற்றும் சிறிய கைச்சாமான்கள்

நான் வேலை செய்த காலங்களில் நம் நாட்டில் பார்க்கவில்லை. ஒருவேளை இப்போது வந்திருக்கலாம்.

கட்டுமானத்துறையில் வியாபாரத்துக்காக நுழையவிரும்பும் மக்கள், சிறிய முதலீட்டுடன் இறங்கி பணம் பார்க்கலாம்.

முயலுங்களேன்.

இந்தோனிஷிய மணல்

இன்றைய நிலவரப்படி மற்ற எல்லா பிரச்சனைகளையும் ஓரம் கட்டிவிட்டு "மணல் " பிரச்சனை இங்கு முன்னனியில் உள்ளது.

ஆதாவது இது நாள் வரை சிங்கப்பூருக்கு வேண்டிய மணல் தேவையை பெரும் பகுதியை இந்தோனேஷியா பூர்த்திசெய்தது.ஆனால் தற்போது அங்கு நிலமை கையை மீறிப்போய் அவர்கள் நிலவளங்களில் பாதிப்பு தெரிய ஆரம்பித்ததால்,அரசாங்கம் மணல் ஏற்று மதிக்கு தடைவிதித்துள்ளது.

1997வில் மலேசியா மணல் ஏற்றுமதியை தடுத்தது,இப்போது இந்தோனஷியா.
இந்த தடை சிங்கப்பூருக்கு மட்டும் அல்ல.பெரும் பகுதி இங்கு வருவதால் இந்த தடை நாளிதழில் கட்டம் போட்டு காட்டக்கூடிய அளவுக்கு போய்விட்டது.

கீழே பார்க்க..



நன்றி: தி ஸ்டெரெயிட்ஸ் டைம்ஸ்

ஆமாம் இந்த சட்டம் எப்படி திடிரென்று வந்தது?இதற்கு முன்பே இதைப்பற்றி முடிவு செய்து இன்று அமல் செய்தார்களா? என்று தெரியவில்லை.மேலும் தேடிய போது வரும் 23ம் தேதிக்கு பிறகு மணல் வராது என்று தெரிகிறது.

நேற்று எனது ஹாட் மெயிலுக்கு ஒருவர் மெயில் கொடுத்து இந்தப்பற்றி கேட்டிருந்தார்.இதனால் சிங்கப்பூரில் எவ்வளவு பாதிப்பு இருக்கும்?இதைப்பற்றி கூட உங்கள் வலைப்பூவில் எழுதலாமே? என்று.

அவருக்கு பதில் அளித்துவிட்டு,சரி நம் மக்களுக்கு கட்டுமானத்துறையில் இப்படியும் ஒரு நிகழ்வு அதன் விளைவைப்பற்றியும் தெரிவித்துவிடலாம் என்ற நோக்கத்துடன் இந்த பதிவு.இவை அனைத்தும் என்னறிவுக்கு எட்டியமட்டும்.

ஒரு முன்னோட்டம்.

கட்டுமானத்துறைக்கு சிமின்ட் எவ்வளவு முக்கியமோ அது போல் மணலும்.கான்கிரீட் இல்லாமல் கட்டுமானம் இல்லை.

இப்படி ஒரு முக்கியமான பொருள் கட்டுமானத்துறைக்கு கிடைப்பதில் பிரச்சனை என்றால் என்ன செய்யவேண்டும் சில அமைச்சர்கள் மற்றும் கட்டுமானத்துறையில் இருப்பவர்கள் சொல்லி வருகிறார்கள்.இங்கு மண் லாரிம் இல்லை மணல் உள்ள நதியும் இல்லை.அதனால் நம்மூரில் தோண்டுவது போல் தோண்டமுடியாது.

"இந்த சூழ்நிலையில் கட்டிடங்களில் என்கெங்கு கான்கிரீட்டை போட வேண்டாமோ அங்கே ஸ்டீல் பொருளை உபயோகிக்க வேண்டும்" என்று ஆலோசனை சொல்லப்பட்டுள்ளது.
இந்தமாதிரி ஆலோசனை அப்படியே எல்லா இடங்களிலும் உபயோகப்படுத்த முடியாது.

உதாரணத்துக்கு,மாடிப்படிகளை இரும்பில் செய்வது.

ஒரு கட்டிடம் எழும்பும் போது நல்ல கட்டுமான அதிகாரியாக இருந்தால்,முதலில் மாடிப்படிகளை கட்டும் பணியை துரிதப்படுத்துவார்,எதெற்கென்றால் ஊழியர்கள் பணியிடத்துக்கு ஏறி இறங்க மற்றும் சிறிய பொருட்களை எடுத்து செல்ல இது ஒரு பாதுகாப்பான முறை.அப்படியே வேலையும் முடிந்த மாதிரி இருக்கும்.

கான்கிரீட்டுக்கு பதில் இரும்பில் போடுகிறோம் என்றால் பாதி வேலை நடந்துகொண்டிருக்கும் போதே மேலே இருந்து விழும் சின்னச்சின்ன பொருட்கள் மற்றும் சிதறும் கான்கிரீட்களால் அந்த மாடிப்படியை நிரந்தரமாக வைத்திருக்கமுடியாது.ஒரு மாடிப்படிகாக 2 மாடிப்படிகள் செய்யவேண்டிவரும்.
மற்றும் துருபிடித்தல்,பெயிண்ட் அடித்தல் போன்ற மராமத்து வேலைகலை அடிக்கடி செய்யவேண்டி வரும்.

அடுத்து தூண் மற்றும் சிலாப்..

மேலே உள்ள படத்தில் குறிப்பிட்ட மாதிரி 80%~100% சேமிக்க முடியும் என்கிறார்கள்.அவர்களுக்கு எப்படி இந்த விபரம் கிடைத்தது என்று தெரியவில்லை.தூண் தான் இரும்பு அதன் உள்ளே கான்கிரீட்.அதை மறந்துவிட்டார்கள் போலும்.

சிலாப்.. படத்தில் காட்டிய மாதிரி ஓரளவுக்கு மிச்சப்படுத்தலாம்,ஆனால் தேவையில்லாமல் செப்டம்பர் 11 ஞாபகம் வருகிறது.பாதுகாப்பு பிரச்சனை இங்குள்ளது.

கைப்பிடிச்சுவர்: இதில் கான்கிரீட் அளவு குறைவு அதனால் மணல் சேமிப்பும் குறைவு.இரும்புக்கு மாறினால் மராமத்து வேலைகளை அடிக்கடி மேற்கொள்ள வேண்டும்.இல்லாவிட்டால் துருபிடித்த இரும்பு மேலும் தலைவலியை கொடுக்கக்கூடும்.

செங்கல்சுவர்: இதிலும் மணல் உபயோகம் குறைவு.இதிலும் மிச்சப்பிடிக்க வேண்டுமெனில் அவர்கள் சொன்ன வழியை கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.

இந்த பிரச்சனை வரும் வரை மணல் விலை $20/டன் விற்றுக்கொண்டிருந்தது அது இப்போது $50/டன் வரைப்போகும் என்று தெரிகிறது என்ற ஊகங்கள் நாளிதழ்களில் வரத்தொடங்கிவிட்டது.இதனால் கட்டுமானத்துறையில் உள்ளவர்களின் செலவு ஏறும்.வீடு விற்க்கும் விலையும் ஏற வாய்ப்புள்ளது.

கிட்டத்தட்ட 7 வருடங்களுக்கு பின்பு இப்போது தான் கட்டுமானத்துறை எழுந்து நிற்க ஆரம்பித்துள்ளது,இந்த சமயத்தில் இப்படி பட்ட பிரச்சனையை மிக ஆழமாக கையாளுகிறது இங்குள்ள அரசாங்கம்.

"கான்கிரீட்டுக்கு பதில் இரும்பு" ஓரளவே எடுபடும்.

இப்போது தெரிகிறதா இதன் வீரியம்?அதனால் தான் நாளிதழ்களில் கட்டம் கட்டி சொல்கிறார்கள்.

பார்ப்போம் எப்படி சமாளிக்கிறார்கள் என்று.

தண்ணீர் கசிவு

போன பதிவில் கான்கிரீட்டில் தோன்றும் விரிசலும் அதன் மூலம் தண்ணீர் கசிவையும் பற்றி மேலோட்டமாக பார்த்தோம்.

கீழே உள்ள படத்தை பார்க்கவும்.

உதாரணத்துக்கு நிலத்துக்கு கீழே போடப்படும் அஸ்திவாரமும் அதற்கு அடுத்து போடப்போகும் சுற்றுச்சுவரின் குறுக்கு வெட்டுப்படம் கீழே போட்டுள்ளேன்.


அஸ்திவாரம் போடும் போது,வெளிப்புரத்தில் காட்டியபடி ஒரு ரப்பர் டைப்பில் உள்ள ஒரு தட்டை வைத்து கான்கிரீட் போடுவார்கள்.இது பாதி கீழ் கான்கிரீட்டிலும் மீதி சுற்றுச்சுவர் கான்கிரீட்டில் பதியுமாறு பொருத்தப்படும்.இதனால் வெளியில் இருந்து வரும் தண்ணீர் உள்ளே வருவது தடுக்கப்படும்.

இது ஒரு வழி.

மற்றொரு வழி

அஸ்திவாரம் மற்றும் சுற்றுச்சுவர் இடையே உள்ள ஜாயின்ட் இல் கீழ்கண்ட மாதிரி ஒரு குழாயை பொருத்துவார்கள்.அதன் வாய் பக்கம் சுவர் கான்கிரீட்டுக்கு வெளியில் இருக்கும்.

கலர் படங்கள் கீழே

இப்படி பொறுத்தியபிறகு சுவர் கான்கிரீட் போடப்படும்.அந்த குழாய் முற்றிலும் கான்கிரீட் உள்ளே புதைந்துவிடும்.

இப்போது அந்த ஜாயின்ட் மூலம் தண்ணீர் கசிந்தால் மட்டுமே இந்த குழாய் உபயோகப்படும்,இல்லாவிட்டால் அப்படியே விட்டுவிடுவார்கள்.இது ஒரு வருமுன் காக்கும் தற்காப்பு நடவடிக்கை தான்.

சரி தண்ணீர் கசிகிறது என்றால்,இந்த குழாய் பொருத்திய குத்தைகாரர்களே அதற்கான உபகரணங்களுடன் வந்து தேவையான கெமிகல்களை கொண்டு பம்ப் மூலம் அந்த குழாயில் செலுத்துவார்கள்.இந்த ரசாயன கரைசல் தண்ணீருடன் கலந்து விரிய ஆரம்பிக்கும்..இந்த கரைசல் தண்ணீர் இருக்கும் இடங்களில் நன்றாக வேலைசெய்கிறது.இது நான் சுமார் 10 வருடங்களுக்கு முன்பு சிங்கையில் பார்த்த தொழிற்நுட்பம்.

இந்த தொழிற்நுட்பத்தை இப்போது எப்படி மாற்றிஅமைத்துள்ளார்கள் என்று அடுத்த பதிவில் பார்க்கலாம்.

விரிசல்

கான்கிரீட் விரிசல்

கான்கிரீட்டின் பயன்பாடு என்பது கட்டுமானத்துறையில் முதுகெலும்பு போல்.அது இல்லாமல் இப்போது எந்த கட்டிடமும் கட்டப்படுவதில்லை.

ஆந்திரா பக்கம் போனால் இன்னும் சில கிராமங்களில் கிடைக்கும் கடப்பா கற்களை மட்டும் வைத்து அடுக்கி வீடு கட்டியிருப்பார்கள்.இங்கு சிமின்டுக்கு வேலையில்லாமல் போகிறது.ஏன் நம் பக்கம் இன்னும் சில கிராமங்களில் மண் சுவர் தான்,மேலுக்கு கீத்துக்கொட்டகை தான்.

இன்று கான்கிரீட் பல விதங்களில் பல நிறங்களில் கூட வருகிறது.அதன் நிறம் அது ஈரமாக இருக்கும் போது தான் தெரியும்.அதுவும் அது எந்த வகை சிமின்ட் மூலம் கலக்கப்படுகிறதோ அதன் நிறம் தெரியும்.

பெரிய பெரிய கட்டுமானப்பணியில் இப்போது கலவை இயந்திரம் வைத்து ஆட்களைக்கொண்டு ஜல்லி,மணல் மற்றும் சிமின்ட் போடுவதில்லை.அதற்குப்பதிலாக பேட்சிங் பிளான்ட் வைத்து அதன் மூலம் கலந்து ஓடும் கலவை இயந்திரம் மூலம் அந்தந்த இடத்துக்கு அனுப்பிவைப்பார்கள்.இப்படி பல வேலைகளை இயந்திரத்துக்கு மாற்றியதால் தரக்கட்டுப்பாடு 90% வரை அடையமுடிகிறது.

கான்கிரீட் கலக்கும் பேட்சிங் பிளான்ட்

இப்படி தரக்கட்டுப்பாடு அமைந்ததால் போடும் கான்கிரீட்டில் பிரச்சனை இருக்காது என்று பொருளாகாது.

அதுவும் தரைக்கு கீழ் கான்கிரீட் போடும் வேலை என்றால் பல விஷயங்களில் கவனம் வேண்டும்.எல்லாவற்றையும் செய்தாலும் ஒன்றே ஒன்று மட்டும் நமக்கு தப்பாமல் தண்ணிகாட்டும் அது தான் "தண்ணீர்".ஆதாவது கான்கிரீட் மூலம் தண்ணீர் ஒழுகுவது.

ஏன் இப்படி நடக்கிறது?

ஒரு சில காரணங்கள்..

கான்கிரீட் போடும் போது உபயோகிக்க வேண்டிய அதிர்வு இயந்திரம் (Viberator) சரியாக உபயோகப்படுத்தாது,அல்லது தேவையான அளவு போடாமல் போனாலும் கான்கிரீட் உள்ளேயே சிறிய ஓட்டைகள் உருவாகிவிடும்.இந்த ஓட்டைகள் மூலம் தண்ணீர் கசிய வழிபிறக்கும்.

மற்றது,போட்ட கான்கிரீட்க்கு பக்கவாட்டிலோ,மேலேயோ வரும் பாரம் அதன் மறுபக்கத்தில் சிறு விரிசலைக்கொடுத்து அதன் மூலமும் தண்ணீர் வர வழிவகுக்கும்.

மூன்றாவதாக பழைய மற்றும் புதிய கட்டுமான ஜாய்ன்ட் யில் சரியாக பராமரிக்காமல் போடப்படும் கான்கிரீட் மூலமும் வரும்.

இப்படி பல வழியாக வரும் தண்ணீருக்கு நாம் எப்படி தண்ணி காட்டப்போகிறோம் என்பதைப் பற்றி தான் வரும் பதிவுகளில் எழுதப்போகிறேன்.

முதலில் கான்கிரீட் ஏன் விரிசல் விடுகிறது? இங்கே சொடுக்கவும்



http://www.lmcc.com/news/spring2002/spring2002-7.asp


இன்னும் மேல் விபரங்களுக்கு இங்கும் பார்க்க


http://www.lmcc.com/news/summer2006/summer2006-04.asp

ஸ்ரீமான் ஹரிஹர சுப்பிரமணியம்.

போன பதிவில் கட்டுமானத்துறையில் இருக்கும் சில ஓட்டைகளை பற்றி சொன்னேன்.
இந்த ஓட்டை,நேர்மை இல்லாத தலைமை அதிகாரிக்கும் ஓரளவு கணக்காயருக்கும் விளையாட வசதியாக இருக்கும் என்பது கசக்கும் உண்மை.இது ஒரு உதாரணம் தான் இப்படி பல சமயங்களில் விதியை மீற வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படும்.பல கட்டுமான கம்பெனிகள் நொடித்துப்போக நேர்மையில்லாத அதிகாரிகளிடம் பொறுப்பைவிட்டு விட்டு முந்திரிபருப்பு சாப்பிட்டுக்கொண்டிப்பதால் ஏற்படுபவை.எப்படி எப்படியெல்லாம் முதலாளியை/கம்பெனியை ஏமாற்றமுடியும் என்று இங்கு சொல்லப்போவதில்லை,அது என் எண்ணமும் கிடையாது.



திரு.ஹரிஹர சுப்பிரமணியத்துடன் நடந்துகொண்டிருந்த பேச்சு வார்த்தை தொடர்ந்தது.
எங்கள் பேச்சு இப்படியே போய் யாரும் விட்டுக்கொடுக்காத நிலையில், சரி சார்,நான் என் வேலையை பார்க்கிறேன் என்று சொல்லிவிட்டு கிளம்பினேன்.தலைமை அதிகாரிக்கு என்மேல் சற்று கோபம் இருந்தாலும் என்னை அவர் வெறுக்கவில்லை.வெகு சில சமயங்களிலேயே அவர் கோபப்பட்டு பார்த்திருக்கேன்.பதிவுசாக நடந்துகொள்பவர்களுக்கு கட்டுமானத்துறை ஒத்துவராது என்ற என் எண்ணத்தை உடைத்தவர் இவர் தான்.அவர் சொல்லநினைப்பதை நகைச்சுவை சேர்த்துசொல்வார்.புரிகிறவர்களுக்கு பட்டென்று புரிந்துவிடும்.ஒரு உதாரணம்.
ஏதோ விஷயமாக என்னை கூப்பிட்டு அவர் அறையில் பேசிக்கொண்டே ஏதோ எழுதிக்கொண்டிருந்தார்.ஒரு வேலையில், ஒப்பந்தக்காரை ஈடுபடுத்திய வேலை ஆட்கள் விபரம் மற்றும் தேதிகள் உள்ளனவா? என்றார்.



இல்லை என்றேன்.(இது என்னுடைய வேலையில்லை-அப்போது)



பிறகு கொஞ்சம் நேரம் பேசிவிட்டு நான் அறையை விட்டு வெளியே கிளம்பும் போது ஒரு சிறிய பேப்பரை கொடுத்தார்.



அதில் கீழ்கண்ட படத்தை போட்டு அதில் ஒரே ஒரு வரி










"Do Paper Work" என்று அர்த்தம் வரும் தொனியில் நச்சென்று சொல்லியிருந்தார்.அந்த காகிதத்தை எங்கோ சேகரித்து வைத்தேன் இப்போது கண்ணில் படவில்லை.
தலைமை அதிகாரி இப்படியென்றால் என்னுடைய முதல் அதிகாரி திரு.T.S.ஜனார்த்தனன்(மதுரைக்காரர்),மிகவும் சாந்தமாக உரையாடுபவர்.தில்லு முல்லு தெரியாதவர்.இவர் வேகப்பட்டு பேசும் போது அவரது போலியான கோபம் முகத்தில் தேங்கியிருப்பது அப்பட்டமாக தெரியும்.அந்த அளவுக்கு அப்பிரானி மனிதர்.குணவான்.



எனக்கு தூசி உவாமை இருந்த போது அதை எப்படி போக்குவது,யோகா,மூச்சுப்பயிற்சி என்று பல விதங்களை எடுத்துறைத்து ஓரளவு குணப்படுத்த வழிமுறையை காண்பித்தார்.தொடர்ச்சியான ஜலதோஷம் இருக்கும் போது அவர் சொன்ன மருத்துவம் இது தான்.





மெழுகுவர்த்தி அல்லது விளக்கில் ஒரு மிளகை சுடவைத்து அந்த புகையை இழுத்தால் நல்ல பலன் கிடைக்கும் என்பது.மற்றொன்று தண்ணீரை நன்கு சுடவைத்து பாத்திரத்தை மூடி வைத்துவிட்டு,போர்வை அல்லது கம்பளி போர்த்திக்கொண்டு பாத்திரத்தின் மூடியை திறந்து அதன் ஆவியை பிடிக்கவேண்டும்.சில மணித்துளிகளில் நல்ல பலன் கிடைக்கும்.எனக்கு கிடைத்தது.தேவையென்றால் யூகலிப்டஸ் அல்லது அமிர்தான்ஜன் கொஞ்சம் சேர்த்துக்கொள்ளலாம்.



இந்த சைட் கடலறுகே இருந்ததால் ஒரு முறை புயலையும் எதிர்கொண்டோம்.விடாமல் 3 நாட்கள் மழை.அப்போது தான் ஒரு கப்பல் இந்த புயலில் சிக்கி இங்கு வந்து தரை தட்டியது.இன்சூரன்ஸ்க்காக விட்டு விட்டார்கள் என்றார்கள்.எவ்வளவு நிஜம் என்பது தெரியவில்லை.கப்பலை பக்கத்தில் சென்று பார்க்கும் வாய்பு கிடைத்தது.யம்மாடி தரையில் நிற்கும் போது எவ்வளவு பெரிதாக இருக்கு.அதில் வேலை செய்யும் மக்கள் கயற்றேனியில் ஏறி இறங்கிக்கொண்டிருந்தார்கள்.ரொம்ப பக்கத்தில் விடவில்லை.சில நாட்கள் கழித்து டக் போட் மூலம் கடலுக்குள் இழுத்துவிடப்போவதாகவும் சொன்னார்கள்.முடிந்ததா என்று தெரியவில்லை.


கிட்டத்தட்ட இந்த படத்தில் இருந்த மாதிரி தான் இருந்தது.



காகிநாடாவில் இருக்கும் வேலைகள் முடியும் தறுவாயில் ஒவ்வொருவராக மாற்றலாகிக்கொண்டிருந்தார்கள்.


அப்போது பல பெரிய வேலைகள் புட்டர்பர்த்தியில் வரப்போவதாகவும் அங்கு தான் மாற்றல் வரும் என பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள்.என்னுடைய முதன் அதிகாரியும் அங்கு தான் போகப்போவதாக சொன்னார்.


புட்டபர்த்தி என்றவுடன் ஞாபகத்துக்கு வரும் சாய்பாபா தான் எங்களுக்கும் வந்தது.அப்போது அவர் செய்யும் பல அதிசியங்கள் (சித்து வேலை?) எனக்கு நம்பிக்கையில்லை.அதனால் பலமாக விமர்சனம் செய்வேன்.கடவுளை அடைய அவர் இந்த மாதிரியான வேலைகளை செய்யவேண்டாம்.இதனால் ஒரு பிரயோஜனமும் இல்லை.அவர் இந்த மாதிரி மக்களை ஏமாற்றக்கூடாது என்று எனக்கு தோன்றிய தத்துவங்களை சொல்லிக்கொண்டிருந்தேன்.ஒருவேளை எனக்கு அங்கு மாற்றல் இருக்காது என்ற தைரியமோ என்னவோ தெரியாது.பக்தர்களுக்கு கடவுளைக்காட்ட இது சரியான முறையில்லை என்பது என்னுடைய கருத்து,அப்போது,இதையெல்லாம் கேட்டுக்கொண்டிருந்த என் முதன்மை அதிகாரி,வெங்கடேசா,நான் கூட அவர் பக்தர் கிடையாது.ஒருவரைப்பற்றி சரியாக தெரிந்துகொள்ளாமல் ஏதும் சொல்லாதே.நமக்கு தெரியாதது எவ்வளவோ அதில் இதுவும் ஒன்று.


இப்படி சொன்ன முதன்மை அதிகாரிக்கு கிடைத்தது என்ன தெரியுமா?


வாங்க அதை மற்றொரு சமயத்தில் சொல்கிறேன்.

இப்போது புட்டபர்த்தியில் உஷ்ணம் அதிகமாக இருப்பதால்,அதைப்பற்றி சிறிது பதிவுகளுக்கு பிறகு எழுதுகிறேன்.

:-))

தலைவருக்கு ஏற்ற தலைவி.

காலை 9 மணி வாக்கில் ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது.முன் பின் கேட்டிராத குரல். ஏற்கனவே இங்கு வருவதாக சொல்லியிருந்ததால்,நலம் விசாரித்துவிட்டு எங்கு தங்கியிருக்கிறீர்கள் என்று விஜாரித்துவிட்டு,உங்களுக்கு நேரம் இருந்தால் மாலை 7.30 மணி வாக்கில் நேரில் சந்திக்கலாம் என்று சொன்னேன்.திரு.கோவி.கண்ணனும் வருவதாக அவர் சொன்னார்.

ஆமாம் உங்கள் அறை எண்?

இன்னும் அறைக்கு போகவில்லை,போனதும் பிறகு தொலைபேசுகிறேன் என்றார்.
நன்றி என்று சொல்லிவைத்தேன்.

என் வீடு என்று ஒன்று இருந்திருந்தால் என் வீட்டுக்கே அழைத்துவந்திருக்கலாம் என்ற நினைப்பு உள்ளூர ஓடிக்கொண்டிருந்தது.என்ன பண்ணுவது ஹரி வரேன் என்ற போது வீடு இருந்தது அவரால் வரமுடியவில்லை இப்போது அதற்கு நேர் எதிராக இருந்தது.

மாலை வேலை முடிந்துவீட்டுக்கு மின் வண்டியில் ஏறும் போது வரை அவரிடம் இருந்து அழைப்பு வராததால்,சரி எங்கோ இருக்கிறார்கள் போலும் அதனால் அழைக்கமுடியவில்லை என்று நினைத்துக்கொண்டிருக்கும் வேளையில்,எதற்கும் கோவியாருக்கு ஒரு குறுஞ்செய்தி அனுப்பிப்பார்ப்போம் என்று அனுப்பினேன்.

என்னுடைய பெயர் குழப்பத்தில் கொஞ்சம் தடுமாறிய பிறகு,அவருடன் பேசினேன்.அவரும் 7 மணிவாக்கில் அங்கு போகப்போவதாகச் சொன்னார்.அறை எண் தெரியாவிட்டாலும் அங்குள்ள வரவேற்பறையில் கேட்டுக்கொள்ளலாம் என்றார்.
அப்படியென்றால் நான் 7.30 போல் வருகிறேன் என்றேன்.

வீட்டிற்கு வந்து குளிக்க கிளம்பலாம் என்னும் போது அந்த நபரிடம் இருந்து அழைப்பு வந்தது.எங்கள் அறை எண் 1804.

அவரிடமும் 7.30 வாக்கில் வருவதாகச்சொல்லி தொலைபேசியை வைத்தேன்.
குளித்து,சந்தியாவந்தனம் முடித்து பேருந்து பிடிக்கும் சமயத்தில் மழை தூரலும் ஆரம்பித்தது.

சுமார் 35 நிமிடங்கள் பிரயாணம் செய்த பிறகு,உரிய இடத்தில் இறங்கி ஹோட்டலை அடைந்தேன்.மணி 7.35.

இதற்கிடையில் கோவியாரிடம் இருந்து ஒரு குறுஞ்செய்தி,தான் வாகன நெரிசலில் மாட்டிக்கொண்டிருப்பதாகவும் வர 7.30 மணியாகிவிடும் என்று அந்த நபரிடம் சொல்லிவிடவும் என்றார்.அப்போது நான் இருக்கும் இடம் மற்றும் விடுதியை அடையப்போகும் நேரத்தை கணக்குப்பண்ணி பார்த்தபோது நானே அந்த சமய்த்துக்குத்தான் அங்கு போகமுடியும் என்று தெரிந்தது.அதையே கோவியாருக்கு குறுஞ்செய்தியாக அனுப்பினேன்.

மின்தூக்கிக்குள் போனதும் தான் மண்டையில் உறைத்தது எந்த தளம் என்று கேட்க மறந்ததை.இருந்தாலும் பெரும் பாலான விடுதிகளில் அதன் தளமும் அறை என்னுடன் சேர்ந்திருக்கும் என்பதால் 4 வது மாடியா 18 வதா என்ற குழப்பம் வந்தது.மின்தூக்கியைவிட்டு வெளியே வந்தவுடன் கண்ணில் பட்ட தமிழரிடம் 1804 எந்த மாடி? என்றேன்.

18வது மாடி.

நன்றி சொல்லிவிட்டு,1804 அறையின் அழைப்பானை அழுத்தியபோது 7.41.
திறந்தவருக்கு வணக்கம் சொல்லிவிட்டு.உள்ளே பார்த்தால் எனக்கு முன்பே கோவியார் அங்கிருந்தார்.

முன்பே ஏதோ வலைதலத்தில் அவருடைய சிங்கை விசிட் படங்கள் இருந்ததால் அவருக்கும் முகமண் செய்துவிட்டு நாற்காலயில் அமர்ந்தேன்.
பேச ஆரம்பிக்கும் முன்பே கோவியார் தன்னுடைய குடும்பத்தை அறிமுகம் செய்துவைத்தார்.நல்லவேளை, இல்லாவிட்டால் நான் சந்திக்கப்போகும் நபரின் பெண்ணோ என்று அனுமானித்திருப்பேன்.

பல பல விஷயங்களை பற்றி பேசினோம்.எப்படி வலைப்பூவில் நுழைந்தது,அதற்கு முன்பு யார் யாரோடெல்லாம் நட்பு கிடைத்தது என்று சொன்னார்.
இந்திய பயணங்கள் போது யார் யாரோடு எல்லாம் சந்திக்க வாய்ப்பு கிடைத்தது என்பது பற்றி சொன்னார்.அதற்கிடையில் தன்னுடைய மறுபாதி அமெரிக்கா போனபோது அங்கு சந்தித்த
இலவசகொத்தனார்
இரவிசங்கர் (கண்ணபிரான்)
இன்னும் சிலருடைய பெயர்களைச்சொன்னார் ஞாபகத்தில் இல்லை.விட்டவர்கள் மன்னிக்கவும்.

கோவியாரின் துணைவி மறக்காமல் .... தொடரில் வந்த கைவிரல் பற்றியும் கேட்டார்.பின்னூட்டம் போடாமல் ரசிக்கும் ரசிகைகளில் ஒருவர் போலும்.பலதை ஞாபகம் வைத்துகேட்டுக்கொண்டிருந்தார்.அப்பு கமல்ஹாசன் யை கம்பேர் செய்து விரலையும் காட்டினார்..மறுபாதி.

கோவியார்,அவர்களிடம் புத்தகம் போடும் எண்ணத்தைப்பற்றி பேசிக்கொண்டிருக்கும் போதே நான் மறுபாதியிடம் உங்கள் தொழிலைப்பற்றி தெரிந்துகொள்ளலாமா என்று கேட்டேன்.சொன்னவுடன் அதில் எனக்கு இருந்த ஒரு சந்தேகத்தை கேட்டேன்.பொறுமையாக விளக்கம் கொடுத்தார்.

வலைப்பூ எழுதுபவர்கள் சந்தித்தால் சாப்பிட்டதை எழுதியே ஆகவேண்டும்.:-))
அதையும் ஏன் விடுவானே..

போன சிறிது நேரத்திலேயே,மறுபாதி பெரிய பெரிய பலாப்பழச் சுளை (எனக்குப்பிடித்த பழங்களில் ஒன்று) கொடுத்து உபசரித்தார்,கூடவே மைசூர் பாகும் வந்தது.

இப்படி போய்கொண்டிருக்கும் போதே,அறையில் உள்ள மின்சாரத்தில் கோளாறு,சிங்கையில் கேள்விப்படாத மின்துண்டிப்பு ஏற்பட்டது.அறை கதவை திறந்து வைத்துக்கொண்டு பேசினோம்.இடையில் விடுதியின் நிர்வாகத்துக்கு தொலைபேசி விபரத்தை சொன்னபிறகு சுமார் 15 நிமிடங்கள் கழித்து மின் இணைப்பு வந்தது.
குழுப்புகைப்படங்கள் எடுத்துக்கொண்ட பிறகு சுமார் 9 மணிவாக்கில் இரவு உணவு உண்ண பக்கத்தில் உள்ள "ஆனந்த பவன்" போனோம்.சாப்பிடோம்.

இலவச காபி கிடைத்தது.இது எப்படி கிடைத்தது என்பதை என்னைவிட அவர்கள் சுவாரஸ்யமாக எழுதுவார்கள் என்பதால்,நகர்ந்துவிடுகிறேன்.

இந்த ஹோட்டலில் சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கும் போதே வலைப்பூவில் பின்னூட்டம் பற்றிய பேச்சு எழுந்தது.
நல்ல பதிவு
படித்துவிட்டேன்,அப்புறம் வந்து பின்னூட்டம் இடுகிறேன்.
இப்படி பலவற்றை பேசி சிரித்தோம்.

திரு SK மற்றும் திரு ஞானவெட்டியான்,திரு சிவகுமார்,திரு ஹரிஹரன்,திரு பாலபாரதி,திரு.PKB,திரு சிவபாலன்..இவர்கள் பதிவைப்பற்றியும் பேசினோம்.(சிலருடைய பெயர்கள் உடனே ஞாபகம் வரவில்லை,மன்னிக்கவும்)

"நாளை சனிக்கிழமை" இதை மட்டும் எழுதி ஒரு பதிவு போட்டால் போது பின்னூட்டம் குவியும் என்று உதவிக்குறிப்பு கொடுத்தார் அந்த பதிவர்.இன்றும் அதை நினைத்து அலுவலகம் மற்றும் ரயிலில் சிரித்துக்கொண்டு வருகிறேன்.அன்று இரவு தூங்குவதற்க்கு கூட நேரமாகிவிட்டது.நிறைய சிரித்தால் மனது மிகவும் fresh ஆக ஆகிவிட்டது.
எல்லாம் முடிந்து வீடு திரும்பும் போது இரவு மணி 10.40 .

ஆமாம் அது "யார்" என்று சொல்லவில்லையே என்கிறீர்களா?

அங்கங்கு உதவி குறிப்புகள் இருந்தாலும்...

அவர்தான் நமது வலைப்பூவின் பின்னூடத்தலைவி "திருமதி.துளசி கோபால்"

மறுபாதி மறுபாதி என்று இங்கு அழைத்தை தவறாகக்கொள்ள மாட்டார் என்று நினைக்கிறேன்,அவர் தான் திரு.கோபால்.

ஒரு சின்ன பின்குறிப்பு: திரு கோபாலுக்கு படிக்க பிடித்தது "பின்னூட்டம்" தான்.

தலைவருக்கு ஏற்ற தலைவி??

மிச்சம் மற்றவர்கள் பதிவில் வரும்.வரலாம்.

கால்குலேட்டர்

திரு பாபுராஜ் வேலைக்கு ஆள் எடுக்க எத்தனிக்கும் போதே ஒரு விஷயத்தை தெளிவுபடுத்திவிட்டேன்.இங்கு வேலைக்கு வரும் ஆள் நான் ரிக்கர்/வெல்டர் வேலைதான் பார்ப்பேன் என்று சொல்லக்கூடாது.எல்லா வேலையும் கலந்து பார்க்கவேண்டும்.அதற்கு தயாராக இருந்தால் அழைத்து வா,இல்லாவிட்டால் வேண்டாம் என்றேன்.வேலை 12 மணி நேரம் அதனால் இரண்டு குரூப் வேண்டும் என்றேன்.

புதிதாக ஒரு ஒப்பந்த வேலை கிடைத்த தெம்பு,நாலு காசு பார்க்கப்போகிறோம் என்ற நினைப்பு அவரை உந்த,தனக்கு தெரிந்த மற்றும் நண்பர்களைக்கொண்டு ஒரு சிறிய குழுவை தயார்படுத்தினார்.

கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இந்த வேலையை புரிந்துகொண்டு அதற்கேற்ப ஆட்களை தயார்படுத்திய பிறகு கட்டிடம் மேலே போவதைக்கண்ட தலைமை அதிகாரி அந்த சைட் பக்கமே வரவில்லை.எல்லாவற்றையும் அலுவலகத்தில் இருந்தே கண்கானித்துக்கொண்டிருந்தார்.அவர் இப்படி இருந்ததும் எங்களுக்கு ஒரு விதத்தில் சௌகரியமாக இருந்தது.எங்கள் வேலையை நாங்கள் பழுதில்லாமல் பார்க்கமுடிந்தது.

இப்படிப்பட்ட ஒரு தலைமை அதிகாரியுடனும் மோத வேண்டிய சமயம் வந்தது.

(இடமிருந்து வலமாக:சம்சுதீன்,நான்,T.S.சங்கர்,ராஜேந்திரன்.)

பல கட்டுமானத்துறை வேலை இடங்கள் அலுவலகங்கள் ஒரு சிறிய அறை இருக்கும் அதற்கு பக்கத்தில் இன்னொரு அறை,தட்டுமுட்டு சாமான்கள் போட்டு வைப்பதற்கென்று.கதவு என்று ஒன்று இருந்தாலும் வேலை ஆட்களும் நாங்களும் பகிர்ந்துகொள்ளும் மாதிரியே இருக்கும்.அதனால் வாசல் கதவை பூட்டமுடியாது.அதே மாதிரி நாங்கள் வரைப்படம் மற்றும் சில அலுவலக கடிதங்களை வைத்துக்கொள்ள மேஜை இருக்கும் ஆனால் பூட்டி வைக்க ஏதுவாக இருக்காது அதனால் எப்பவுமே திறந்துதான் இருக்கும்.

அன்றாட வேலைகளுக்கு உதவியாக இருக்க கால்குலேட்டர் (கம்பெனி செலவில்) வாங்கி எனது டிராவரில் வைத்திருந்தேன்.பல காலம் அப்படியே தான் இருந்தது.திடிரென்று ஒரு நாள் உபயோகப்படுத்தலாம் என்று தேடியபோது தான் காணாமல் போனது தெரிந்தது.

இப்படி நடப்பது எல்லா இடங்களில் சகஜம்.அதனால் நான் கவலைப்படவில்லை.சைட்டை விட்டு மாறுதல் ஆகி போகும் போது எங்கள் பேரில் இருந்து நீக்கிவிடுவார்கள்.

ஆனால் இந்த சைட்டில் பல கால்குலேட்டர்கள் காணாமல் போனதால் மற்றும் புதிதாக வாங்க ஆர்டர் போட வேண்டியிருந்ததால்,யார் யார் கால்குலேட்டர்கள் காணாமல் போயிருக்கிறது என்று கணக்கு எடுத்து,அதில் எவ்வளவு தொலைந்து போய்யிருக்கிறது என்று கணக்கு எடுத்து தலைமை அலுவலகத்துக்கு அனுப்பினார்கள்.

தலைமை அலுவலகத்தில் வேலை செய்பவர்களுக்கு என்னாயிற்று?? வந்த விபரங்களை பார்த்துவிட்டு ரூல்ஸ் படி என்ன செய்யவேண்டும் என்று சைட்டில் உள்ள கணக்காயருக்கு கடிதம் அனுப்பிவிட்டனர்.ஆதாவது தொலைந்து போன ஒவ்வொரு கால்குலேட்டருக்கும் 50% பணத்தை தொலைத்தவர்களிடம் இருந்து இழப்பீடாக பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று.

அதை அப்படியே கணக்காயர் என்னிடம் சொன்னார்.

நான் கட்டமுடியாது என்று சொன்னேன்.ஒரு சைட்டின் கணக்காயர் வேலை இடத்துக்கு மற்றும் பாதுகாப்புக்கும் தேவையான உபகரணங்களையும் கொடுக்கவேண்டும் அல்லது ஏற்படுத்திக்கொடுக்கவேண்டும்.இங்கு அந்த இரண்டும் செய்யப்படவில்லை.சைட் ஆபீசுக்கு பூட்டு கிடையாது வைத்துக்கொள்ளும் மேஜைக்கும் பூட்டும் வசதி கிடையாது.தவறு உங்களிடம் இருக்கும் போது நான் ஏன் பணம் கட்டவேண்டும்? என்று கேட்டேன்.

இந்த மாதிரி விவகாரங்களை மேல் அலுவலகத்துக்கு எழுதுவதற்கு முன்பு இங்குள்ள தலைமை அதிகாரியிடம் கேட்டு தான் அனுப்புவார்கள்.அதுவும் இங்கு பின்பற்றவில்லை.

இப்படியே இந்த இழு பறி போய்கொண்டிருந்த போது ஆடிட்டிங் வந்ததால் அதை மூட வேண்டிய அவசியம் வந்தது.கணக்காயார் கூப்பிட்டு தலைமை அலுவலகத்தில் இருந்து வந்த கடிதத்தை காண்பித்து என்னிடம் கொடுத்தார்.

இது மேலும் கோபத்தை வரவழைத்தது.அதை இந்த கையில் வாங்கி அடுத்த சில நாட்களில் எங்கள் ரீஜனல் இன்ஜினியருக்கு(இன்று அவர் தலைமை நிர்வாகி) மேல் சொன்னவற்றையெல்லாம் விளக்கி ஒரு கடிதம் எழுதினேன்.

இப்படிதான் கம்பெனியில் லாபத்தை பெருக்கவேண்டுமென்றால் நான் 50% என்ன? கால்குலேட்டரின் முழுவிலையையும் கொடுக்கிறேன் என்று முடித்திருந்தேன்.அப்படியே முழு தொகையையும் கட்டினேன்.

இந்த கடிதம் அவர் கைக்கு கிடைத்த மறுவாரமே அது எங்கள் சைட்டின் அதிகாரி திரு.ஹரிஹர சுப்பிரமணியத்துக்கு திருப்பி அனுப்பபட்டது.அதைப்பார்த்தவுடன் அவருக்கு கோபம் ஏற்பட்டிற்க வேண்டும்,கூப்பிட்டனுப்பினார்.

ஏன் இந்த மாதிரி பண்ணாய்? என்றார்.

ஏன் சார் உங்களுக்கு நடந்ததே தெரியாதா?

கணக்காயார் என்னிடம் சொல்லவில்லை.ஆனால் நீ இப்படி மேலிடத்துக்கு எழுதுவதற்கு முன்பு என்னிடம் சொல்லியிருக்கலாமே என்றார்.

உங்களுக்கு தெரியாத விஷயமென்றால் உங்களிடம் சொல்லலாம்.தெரிந்த விஷயத்துக்கு எதற்கு உங்களிடம் வரவேண்டும் என்பதால் வரவில்லை என்றேன்.

அதன் பிறகு, கம்பெனி சட்டதிட்டங்கள் ஒரு தனி நபருக்காக மாற்றமுடியாது என்றும்,நீ இப்படி கொடுப்பதால் யாரும் உன்னிடம் வந்து மீதி பணத்தை வாங்கிக்கொள் என்று கெஞ்சப்போவதில்லை என்றார்.இது ஒரு மகா சமுத்திர கம்பெனி இதையெல்லாம் பற்றி யாரும் கவலைப்படபோவதில்லை என்றார்.

உண்மை தான்.இருந்தாலும் என் வரையில் சரி என்பதால் முழுவதையும் கட்டி கம்பெனி லாபத்தில் கொஞ்சம் கூட்டினேன்.

இதை எதற்கு சொல்கிறேன் என்றால்,சைட் வேலை என்பதில் ஓரளவு தான் சட்ட திட்டங்களை செயல்படுத்தமுடியும்.மீற வேண்டிய இடத்தில் மீறித்தான் ஆக வேண்டும்.

மென்பொருள் துறை

போன சனிக்கிழமை இங்குள்ள "The Straits Times" பத்திரிக்கையில் " வேலை காலி" உள்ள பகுதியில் காண நேர்ந்த ஒரு வித்தியாசமான விளம்பரம்...
உங்கள் பார்வைக்கு




எனக்கென்னவோ இதில் உள் குத்து இருப்பதாகவே தெரிகிறது.
நான் மனுப்போடலாம் என்று பார்த்தால் 4 வருட முன் அனுபவம் கேட்டிருக்கு.
படிப்பவர்களில் யாருக்கேனும் பொருந்தி வந்தால் முயற்சிக்கவும்.

நண்பர்

போன சனிக்கிழமை ஒரு பழைய குமுதத்தை புரட்டிக்கொண்டிருக்கும் போது கீழ்கண்ட பக்கம் கண்ணில் பட்டது.

படித்துமுடித்தவுடன் புரிந்தது இவர் நம் பழைய நண்பர்,மேட்டூரில் ஒன்றாக வேலைப்பார்த்தவர் என்று.

இவரைப்பற்றி ஏற்கனவே இங்கு எழுதியுள்ளேன்.

மற்றொரு முறை இவருடைய பேட்டி சுமார் 4 வருடங்களுக்கு முன்பு ஆனந்தவிகடனில் "செதுக்கியது யார்?" என்ற தலைப்பில் இவருடைய பேட்டி வந்தது.

படப்பை பக்கம் ஒரு கண்காட்சி நடத்தப்போவதாக சொல்லியுள்ளார். நம் மக்கள் யாராவது போனால் போட்டுக்கொடுக்கவும்.
நன்றி

ஒப்பந்தக்காரர்

காக்கிநாடா சிமினியில் வேலை செய்ய சிறிது நாட்களிலேயே புரிந்து போனது அங்குள்ள பல பிரச்சனைகள்.அதை பட்டியல் இடுவதற்கு முன்பு சில விஷயங்கள்.

இந்த மாதிரி பெரிய கம்பெனிகளில் வேலை செய்யும் போது முக்கியமாக மூன்று ஒப்பந்தக்காரர்கள் இருப்பார்கள்

1.கான்கிரீட் போட

2.ஷட்டர் அடிக்க (சாரம் அடிக்க)

3.கம்பி கட்ட

அவரவர் வேலை அவர்களுக்கு நாள் முழுவதும் இருக்கும் அதனால் அவர்கள் செய்யும் வேலைக்கு தகுந்த மாதிரி ரேட் இருக்கும்.அளந்து கணக்கு பண்ணி பணம் கொடுப்பதில் பிரச்சனை இருக்காது.

இந்த சிமினி அப்படியல்ல..

சின்ன இடம்,வேலைகளும் சிறியது

ஒருவர் ஒரு வேலையை முடிக்கும் வரை அடுத்தவர் சும்மாக உட்கார்ந்திருக்க வேண்டும்.இடம் சிறியது,மற்ற வேலைகளுக்கும் அனுப்பமுடியாது.ஒரு நாள் இரண்டு நாள் என்றால் பரவாயில்லை.1.5 வருடம் என்றால், தூங்கிக்கொண்டு இருப்பவனும் எழுந்து ஓட ஆரம்பித்துவிடுவான்.

அப்படியென்றால் ஒரு சிறிய தொழிலாளர் கூட்டத்தை வைத்துகொண்டு அவர்களே எல்லா வேலைகளும் செய்ய வைக்கவேண்டும்.அப்படி செய்தால் பணம் பார்க்கலாம்.அது அவ்வளவு சுலபமாக இல்லை அந்த காலத்தில்.கான்கிரீட் போடுபவர்கள் கம்பி வேலை பார்க்கமாட்டார்கள்.அந்த மாதிரியே மற்ற வேலை செய்பவர்களும்.


ஆரம்பித்த சில நாட்களிலேயே புதிய பிரச்சனை உண்டானது.ஏற்கனவே இருந்த குத்தகைக்காரர் கொடுத்த ரேட் மிக மிக அதிகமாக இருந்ததால் அவரை மாற்ற வேண்டும் அல்லது கம்பெனி கொடுக்க முடிந்த ரேட்டுக்கு ஒத்துக்கொள்ள செய்யவேண்டும்.புதிய வேலை என்பதால் ஏற்கனவே செய்யப்பட்ட விலையில் குத்தகையை முடிவுசெய்ய முடியவில்லை.அதனால் சில காலம் வேலை செய்யவிட்டு எவ்வளவு ஆட்கள் வேலை செய்கிறார்கள் மற்றும் அவர்கள் லாபத்தையும் போட்டு ரேட் முடிவுசெய்வார்கள்.இந்த மாதிரி சமயங்களில் குத்தைகாரர்கள் வேண்டுமென்றே மெதுவாக செய்து ரேட் முடிவு செய்தபிறகு தங்கள் கைவரிசையை காண்பித்து அதிக லாபம் சம்பாதிப்பார்கள்.

இப்படிப்பட்ட சந்தர்பத்தில் திரு.கிருஸ்ணன்(குத்தைக்காரர்) என்பவர் கொடுத்த விலைப்புள்ளி அதிகமாக இருந்ததாலும்,கம்பெனிக்கு தர்மசங்கடமான நிலைமை உருவானது.நினைத்தவுடன் ஒப்பந்தக்காரர்கள் கிடைப்பதற்கான இடமும் அவ்விடம் இல்லாததால் இன்னும் குழப்பமான நிலைமை உண்டானது.அது வரை பழைய முறையில் வேலை நடந்துகொண்டிருந்தது.

இதில் முடிவு எடுக்க வேண்டியது அந்த சைட்டின் பொறியாளரின் வேலை என்பதால் வாய் மூடி பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.

சில நாட்களில் அந்த ஒப்பந்தக்காரர் சண்டி செய்ய ஆரம்பித்தார்.ரேட் முடிவுசெய்யாமல் வேலை செய்யப்போவதில்லை என்று.

பல முறை பேச்சு வார்த்தை நடத்தியும் பலன் ஒன்றும் இல்லாததால் வேறு வழியில்லாமல் எங்கள் மேலதிகாரி அந்த பொறியாளரிடம் சில ஆட்களை கம்பெனி நேரடியாக வேலைக்கு எடுத்துக்கொண்டு வேலையை தொடங்கவும் அதற்கிடையில் நல்ல ஒப்பந்தக்காரர் கிடைத்தால் பார்க்கலாம் என்றார்.

பொறியாளரும் என்னிடம் வந்து அதையே சொல்லிவிட்டு கூடவே ஒரு ஐடியாவும் கொடுத்தார்.

போன சிமினி சைட்டில் வேலை செய்தவர்கள் யாராவது இருந்தால் கூப்பிட்டு அவர்களை வைத்து வேலை வாங்கலாம் என்றார்.

அந்த சமயம் பார்த்து என்னிடம் மேட்டூரில் வேலை பார்த்த "திரு.பாபு ராஜ்" என்ற மலையாளி அங்கு இருந்தார்.இவர் தான் 220 மீட்டர் உயரத்தை வெளிப்புற ஏணிப்படி மூலம் நிற்காமல் ஏறியவர்.பாதுகாப்பாகவும் அதே சமயத்தில் சமயோஜிதமாகவும் வேலை செய்யக்கூடியவர்.

கொஞ்சம் வேலை தெரிய ஆரம்பித்தால் இந்த இனத்தவர்கள் பலர் தலை தூக்கி நர்த்தனம் ஆடுபவர்கள்.ஆனால் இவர் அதற்கு மாறுபட்டு மிகவும் நிதானமாக நடந்துகொள்பவர்.அதனாலேயே இவர்மீது எனக்கு ஒரு சாப்ட் கார்னர்.நாம் நம்முடைய ஐடியாவைச்சொன்னால் அதையும் கேட்டு சாதக பாதகங்களை விவாதித்து வேலை செய்பவர்.கடினமான வேலைகளுக்கு அஞசாதவர்கள் மலையாளிகள்,அதே சமயத்தில் சம்பளம் மற்றும் பண விஷயத்தில் கொஞ்சமும் விட்டுக்கொடுக்காதவர்கள்.

அப்போது இவர் ஒரு தொழிலாளி மட்டுமே.கொடுக்கும் சின்ன சின்ன வேலைகளை செய்துகொண்டிருந்தார்.

அவரை கூப்பிட்டு தேவையான விபரங்களை சொல்லி,சில ஆட்களை சேர்த்துக்கொண்டு இந்த வேலை செய்.உன்னுடைய லாபத்துக்கு நான் பொறுப்பு என்று சொன்னேன்.

என்மீது இருந்த நம்பிக்கையில் சரி என்று சொல்லி ஆட்களை தேடும் பணியில் இறங்கினார்.

ஒரு தொழிலாளி ஒப்பந்தக்காரர் ஆனார்.

மனது லேசானது!!

சிரித்து மகிழ வேண்டுமா!!

கீழே உள்ளதை படிக்கவும்

சமீபத்தில் ஏற்பட்ட கடலடி பூகம்பத்தில் தைவான் பக்கத்தில் உள்ள
கடலுக்கடியில் உள்ள இணைய கேபிள்கள் துண்டுப்பட்டதால் சில நாடுகளில் உள்ள இணைய தளங்களை மேய்வதில் தாமதம் ஏற்பட்டது.இன்றும் கூட முழுமையாக திரும்பவில்லை.

அதன் அடிப்படையில் கேள்வியும் பதிலும் இங்குள்ள ஒரு இணையதளத்தில் படிக்க நேர்ந்தது.அதை உங்கள் பார்வைக்கு வைத்துள்ளேன்.

சிரிப்பு வந்தால் சிரித்து மகிழுங்கள்.

Why the heck are the videos still so streaming so fcking slow? Isnt it 2 weeks already?


who says 2 weeks? 2 weeks do wat? It will take at least end Jan or early Feb for the services to be fully restore.


Ev0D3vil, you think what?
Humans only, and there are i think 7 out of 8 submarine cables that were destroyed by the quake, and you need to repair the 7 cables.
You very good you go repair la.
Ppl sacrifacing their Christmas all that and 24/7 repairing the cables, users here only know how to complain complain.


ermz.. 2 wks?? who promised u 2wks???

like what TheHim/Budweiser says... gonna take much longer... i think complaining here wouldnt help...

its just slower internet connection.. how bout u trying to live in Taiwan?? NO roofs above ur head.. -_-"

முழுவதும் படிக்க இங்கே சொடுக்கவும்.